شعله فرهمند؛ الهه عرب عامری؛ شهزاد طهماسبی بروجنی؛ سید محمد مهدی میرباقری؛ مرتضی حیدری
چکیده
مقدمه: پژوهشهایی که به بررسی عملکرد اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همیپلژی پرداختهاند، بیشتر از تکالیف تکدستی شامل تکنیک محدود کردن دست سالم استفاده کردهاند، اما این روش به مشکلات هیجانی در کودک منجر میشد. هدف این پژوهش بررسی عملکرد دست پس از تمرین دریافت دودستی هندبال در کودکان مبتلا به فلج مغزی همیپلژی بود.روش پژوهش: شرکتکنندگان ...
بیشتر
مقدمه: پژوهشهایی که به بررسی عملکرد اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همیپلژی پرداختهاند، بیشتر از تکالیف تکدستی شامل تکنیک محدود کردن دست سالم استفاده کردهاند، اما این روش به مشکلات هیجانی در کودک منجر میشد. هدف این پژوهش بررسی عملکرد دست پس از تمرین دریافت دودستی هندبال در کودکان مبتلا به فلج مغزی همیپلژی بود.روش پژوهش: شرکتکنندگان پنج کودک مراجعهکننده به کلینیک فخر صادق با میانگین سنی 2/28±10/2 سال بودند که بهصورت در دسترس انتخاب شدند. والدین کودکان برگۀ رضایتنامه را تکمیل کردند. هر شرکتکننده در مجموع یک بار پیش و یک بار پس از تمرین با استفاده از آزمون پوردو پگ بورد آزمایش شد و عملکرد تکدستی، دودستی همزمان و متوالی بررسی شد. شرکتکنندگان در مجموع شش هفته، هر هفته دو جلسۀ 30 دقیقهای تمرینات دودستی را انجام دادند.یافتهها: تمرینات عملکرد دست کمتر آسیبدیده (P=0/03) و هماهنگی دودستی متوالی (0/00=P) بهطور معناداری افزایش یافت، اما هماهنگی دودستی همزمان پیشرفت معناداری نداشت (0/08=P). همچنین پیشرفت معناداری در دست بیشتر آسیبدیده مشاهده نشد (0/06=P).نتیجهگیری: بهنظر میرسد استفاده از تمرینات دریافت دودستی توپ میتواند در بهبود هماهنگی دودستی متوالی و عملکرد دست کمتر آسیبدیده کودکان فلج مغزی همیپلژی مؤثر باشد و بهعنوان روشی مداخلهای در توانبخشی حرکتی این کودکان استفاده شود.
