مهدی راهزانی؛ جلیل مرادی
چکیده
مقدمه: بینایی یکی از حواس بسیار مهم در یادگیری مهارتهای حرکتی است و در این رابطه نقش خطای ادراک بینایی از اهمیت بالایی برخوردار است، لذا این پژوهش با هدف بررسی تأثیر خطای ادراک بینایی در یادگیری مهارت پرتاب دارت در افراد مبتدی انجام شد.روش پژوهش: شرکتکنندگان شامل 20 نفر از نوجوانان با میانگین سنی 17 سال بودند که بهصورت نمونهگیری ...
بیشتر
مقدمه: بینایی یکی از حواس بسیار مهم در یادگیری مهارتهای حرکتی است و در این رابطه نقش خطای ادراک بینایی از اهمیت بالایی برخوردار است، لذا این پژوهش با هدف بررسی تأثیر خطای ادراک بینایی در یادگیری مهارت پرتاب دارت در افراد مبتدی انجام شد.روش پژوهش: شرکتکنندگان شامل 20 نفر از نوجوانان با میانگین سنی 17 سال بودند که بهصورت نمونهگیری در دسترس از جامعه دانش آموزان دوره متوسطه دوم انتخاب شدند. شرکتکنندگان پس از اجرای پیشآزمون به دو گروه تجربی (دارت تغییریافته با خطای ادراک بینایی) و کنترل (دارت معمولی) تقسیم شدند. هر دو گروه 10 جلسه تمرین انجام دادند. بلافاصله پس از جلسات تمرینی، پسآزمون و 2 ساعت بعد از پسآزمون، آزمون یادداری و انتقال فوری و یک هفته بعد، آزمون یادداری و انتقال تأخیری برگزار شد. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس مرکب و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در هر دو گروه تجربی و کنترل پیشرفت معناداری در اجرای مهارت دارت از پیشآزمون تا پسآزمون مشاهده شد (0/05 >p). اما مقایسه گروه تجربی و کنترل نشان داد که در تمام مراحل اکتساب، یادداری و انتقال بین دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد.نتیجهگیری: بهطورکلی نتایج نشان داد که ادراک بزرگتر هدف تأثیری بر اجرا و یادگیری مهارت دارت ندارد و احتمالاً دستگاه کنترل حرکتی را تحت تأثیر قرار نمیدهد. پیشنهاد میشود در پژوهشهای بعدی تأثیر خطای ادراک بینایی در شرایط جدیدی تحت بررسی قرار گیرد.
