رشد و یادگیری حرکتی
مهدی بابک؛ حسن محمد زاده؛ ماساهیرو یامادا
چکیده
مقدمه: تمرکز توجه بیرونی در مقایسه با تمرکز توجه درونی عملکرد حرکتی را بهبود میبخشد. اخیراً، مطالعات نشان دادهاند که این اثر ممکن است به نوع دستورالعملهای مرتبط با تکلیف وابسته باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر دستورالعملهای تمرکز توجه مرتبط با تکلیف بر عملکرد مهارت پرتاب دارت اجرا شد.
روش پژوهش: این پژوهش با طرح پیشآزمون، یادداری ...
بیشتر
مقدمه: تمرکز توجه بیرونی در مقایسه با تمرکز توجه درونی عملکرد حرکتی را بهبود میبخشد. اخیراً، مطالعات نشان دادهاند که این اثر ممکن است به نوع دستورالعملهای مرتبط با تکلیف وابسته باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر دستورالعملهای تمرکز توجه مرتبط با تکلیف بر عملکرد مهارت پرتاب دارت اجرا شد.
روش پژوهش: این پژوهش با طرح پیشآزمون، یادداری و انتقال اجرا شد. 114 نفر از دانشآموزان پسر دبیرستانی بهصورت تصادفی در سه گروه 38 نفری (تمرکز توجه بیرونی، فرم/تکنیک تمرکز توجه بیرونی و فرم/تکنیک تمرکز توجه درونی) تقسیم شدند. در روز اول، همه شرکتکنندگان ۲۷ پرتاب تمرینی و بعد پیشآزمون انجام دادند. سپس در سه جلسه تمرینی (هر جلسه ۱۰۸ پرتاب)، دستورالعملهای مربوط به تمرکز توجه اجرا شد. آزمونهای یادداری و انتقال ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه برگزار شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد بین مراحل پیشآزمون، یادداری و انتقال در هر سه گروه تفاوت معنادار وجود دارد. در گروه فرم/تکنیک تمرکز توجه بیرونی بین نمرات پیشآزمون و آزمون یادداری تفاوت معنادار مشاهده شد، اما بین نمرات پیشآزمون و انتقال تفاوتی دیده نشد. در مقایسهی نمرات انتقال سه گروه، گروه فرم/تکنیک تمرکز توجه درونی عملکرد بهتری نسبت به دو گروه دیگر داشت (05/0>p).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدستآمده، دستورالعملهای فرم/تکنیک با تمرکز توجه درونی ممکن است در بهبود عملکرد مهارتهای حرکتی مفید باشد، هرچند تأیید این یافتهها نیازمند پژوهشهای بیشتر است.
