رشد و یادگیری حرکتی ورزشی

چکیده مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه و بدون نشانه‌گذاری توجه بر یادگیری مهارت ضربه بغل پای فوتبال در دختران بود.
روش پژوهش: 52 دانش‌آموز دختر میانگین سنی(6/0± 2/11 سال) بدون هیچ تجربه قبلی به صورت دردسترس انتخاب و پس از شرکت در پیش‌آزمون، به شیوه تصادفی در 4 گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه با نشانه‌گذاری توجه، بازخورد ویدیویی خودکنترل بدون نشانه‌گذاری توجه، گروه جفت‌شده با گروه اول و دوم، تقسیم شدند. مشارکت‌کننده‌ها 4 جلسه مهارت کنترل و ضربه بغل پا را تمرین کردند. در طول تمرین گروه‌های خودکنترلی هر زمان که می‌خواستند اجازه مشاهده فیلم‌های خود را داشتند و گروه‌های جفت‌شده همزمان با درخواست آنها فیلم اجرای خود را مشاهده می‌کردند. گروه‌های همراه با نشانه‌گذاری توجه در کنار مشاهده فیلم خود از نشانه‌گذاری به سمت جنبه‌های مهم مهارت بهره‌مند بودند. سپس مشارکت‌کننده‌ها در آزمون مهارت ضربه بغل پا در مرحله پس‌آزمون همراه با تکمیل پرسشنامه‌ی ارزیابی تجربه دریافت بازخورد و پس از 48 ساعت آزمون یادداری و انتقال انجام‌شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس انجام‌گرفت.
یافته‌ها:بین گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه با نشانه‌گذاری توجه با گروه بازخورد ویدیویی (002/0 p =)، گروه جفت‌شده با آن (005/0 p =) و گروه جفت‌شده با گروه بازخورد ویدیویی (001/0 p =) همچنین، بین گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل با گروه جفت‌شده آن (009/0 p =) تفاوت معنی‌دار وجودداشت.
نتیجه‌گیری:اگر یادگیرنده‌ها به‌طور فعال در جریان یادگیری مشارکت داشته و حداقل بر روی برخی از جنبه‌های تمرین به آنها کنترل داده شود، یادگیری مهارت افزایش خواهدیافت.