رشد و یادگیری حرکتی
علی حیرانی؛ مرضیه مهدی آبادی
چکیده
مقدمه:ام اس یک بیماری خود ایمنی پیش رونده است که به غلاف میلین آکسون های نورون ها آسیب می زند و با توجه به محل و شدّت آسیب، منجر به اختلالات حرکتی و شناختی میشود. هدف پژوهش ، بررسی اثرات 12 هفته تمرینات هوازی زیر بیشینه بر تعادل، انعطافپذیری و هماهنگی دو دستی زنان مبتلا به ام اس بود.
روش پژوهش: این تحقیق بر روی 30 زن مبتلا به ام اس خفیف ...
بیشتر
مقدمه:ام اس یک بیماری خود ایمنی پیش رونده است که به غلاف میلین آکسون های نورون ها آسیب می زند و با توجه به محل و شدّت آسیب، منجر به اختلالات حرکتی و شناختی میشود. هدف پژوهش ، بررسی اثرات 12 هفته تمرینات هوازی زیر بیشینه بر تعادل، انعطافپذیری و هماهنگی دو دستی زنان مبتلا به ام اس بود.
روش پژوهش: این تحقیق بر روی 30 زن مبتلا به ام اس خفیف در شهرستان کرمانشاه با دامنه سنی 18 تا 40 سال و سطح ناتوانی با مقیاس EDSS تا 5/5 انجام شد. داوطلبان به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره کنترل و آزمایش تقسیم شدند. پیش از تمرینات آزمونها اجرا شد. گروه آزمایش، 12هفته (2 جلسه 45 دقیقهای در هفته) تمرینات هوازی زیر بیشینه انجام دادند.گروه کنترل در این مدت به فعالیتهای روزمره خویش پرداختند. در پایان، متغیرهای موردنظر دوباره اندازهگیری شد. پس از اطمینان از طبیعی بودن توزیع دادهها، از آزمون تحلیل واریانس مرکب (طرح عاملی 2×2، زمان با دو سطح و گروه بهعنوان عامل بین آزمودنی با دو سطح استفاده شد).
یافتهها: نتایج نشان دادند در مقایسه با گروه کنترل، گروه تجربی در پسآزمون بهبود قابل توجهی در تعادل ایستا و پویا، هماهنگی دو دستی و انعطافپذیری داشتند. (P<0/05).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد تمرینات هوازی زیر بیشینه، به طور معناداری عملکردهای تعادل ایستا، پویا، هماهنگی دودستی، انعطافپذیری بیماران ام اس خفیف را بهبود بخشید و استفاده از این تمرینات به این بیماران توصیه می شود.
کلیدواژهها: انعطافپذیری، تصلب چندگانه، تعادل ایستا، تعادل پویا،تمرینات هوازی، هماهنگی دو دستی
