رشد و یادگیری حرکتی
نجمه پرهیزمیمندی؛ سارا باقری؛ مریم تاجگردان؛ مهدی شهبازی
چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تغییرپذیری تمرین بر دقت شوت هندبال دانشآموزان دختر در شرایط فشار روانشناختی انجام گرفت.
روش پژوهش: بهمنظور تحقق این هدف، ۴۸ دانشآموز دختر (13-15 ساله)، در سه گروه تمرینی تصادفی، تصادفی افزایشی و قالبی بهصورت تصادفی انتسابی جایگزین شدند. تمام شرکتکنندهها در چهار مرحله: پیشآزمون، یادداری ...
بیشتر
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تغییرپذیری تمرین بر دقت شوت هندبال دانشآموزان دختر در شرایط فشار روانشناختی انجام گرفت.
روش پژوهش: بهمنظور تحقق این هدف، ۴۸ دانشآموز دختر (13-15 ساله)، در سه گروه تمرینی تصادفی، تصادفی افزایشی و قالبی بهصورت تصادفی انتسابی جایگزین شدند. تمام شرکتکنندهها در چهار مرحله: پیشآزمون، یادداری فوری، یادداری تأخیری و انتقال شرکتکردند و دقت شوت آنها ثبت شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته و تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد هم اثر اصلی مرحله (53/0= η2p،001/0= P ،19/50= (43و3)F) و هم اثر اصلی نوع تمرین (34/0= η2p،001/0= P ،81/11= (45و2)F) معنیدار بودند و تعامل معنیدار مرحله × گروه (28/0= η2p،001/0= P ،89/8= (88و6)F) پردازش متفاوت الگوی عملکرد را بین گروهها نشان داد. در هر سه گروه، عملکرد پس از پیشآزمون بهطور معنیدار در مراحل یادداری فوری، تأخیری و انتقال بهبود یافت (05/0>P). گروههای تصادفی و تصادفی افزایشی نسبت به گروه قالبی عملکرد پایدارتری داشتند و افزایش تدریجی تغییرپذیری در گروه تصادفی افزایشی، ضمن کاهش بار شناختی اولیه، عملکردی مشابه تمرین تصادفی کامل ایجاد کرد.
نتیجه گیری: یافتهها با تئوری طرحواره اشمیت و فرضیه نقطه چالش همخوانی دارد؛ تمرین متغیر باعث ایجاد برنامههای حرکتی تعمیمیافته و پردازش شناختی عمیقتر میشود که انتقال مهارت را تقویت میکند. این نتایج پیامدهای مهمی برای مربیان و طراحان برنامههای آموزشی فراهم میآورد تا با استفاده از تمرینات دارای تغییرپذیری هدفمند، یادگیری حرکتی مؤثرتر و مقاومتر در برابر فشار روانی شکل دهند.
