فرزانه برمکی؛ مهدی سهرابی؛ علیرضا صابری کاخکی
چکیده
مقدمه: نارساخوانی یک اختلال یادگیری است که توانایی کودکان در خواندن، نوشتن و پردازش اطلاعات را تحتتأثیر قرار میدهد. پژوهشها نشان میدهد فعالیتهای بدنی سازمانیافته میتوانند به بهبود این اختلال کمک کنند. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر برنامه حرکتی منتخب بر درک مطلب و خواندن دانشآموزان نارساخوان ۷ تا ۹ ساله بود.
روش پژوهش: ...
بیشتر
مقدمه: نارساخوانی یک اختلال یادگیری است که توانایی کودکان در خواندن، نوشتن و پردازش اطلاعات را تحتتأثیر قرار میدهد. پژوهشها نشان میدهد فعالیتهای بدنی سازمانیافته میتوانند به بهبود این اختلال کمک کنند. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر برنامه حرکتی منتخب بر درک مطلب و خواندن دانشآموزان نارساخوان ۷ تا ۹ ساله بود.
روش پژوهش: جامعه آماری شامل تمام دانشآموزان نارساخوان ۷ تا ۹ ساله شهر فردوس بود. شرکتکنندگان به سه گروه تمرینات منتخب، تجربی و کنترل تقسیم شدند. پژوهش به روش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. مداخله در دو گروه تمرینی اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ تمرینی نداشت. برنامه منتخب بر اساس رویکرد بلایت (توجه، تعادل، هماهنگی) طراحی و طی ۴ هفته اجرا شد. یک روز قبل از شروع، آزمون خواندن و نارساخوانی (نما) و آزمون درک مطلب از همه افراد گرفته شد. گروههای تمرینی در ۱۲ جلسه ۷۰ دقیقهای (۱۰ دقیقه گرمکردن، ۵۰ دقیقه تمرین ایستگاهی، ۱۰ دقیقه سردکردن) شرکت کردند. دادهها با آزمونهای آنکووا و مانکووا تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد گروه تمرینات منتخب در پسآزمون در هر دو متغیر درک مطلب و خواندن عملکرد بهتری نسبت به دو گروه دیگر داشت ( 0/05=p).
نتیجهگیری: برنامه حرکتی منتخب مبتنی بر رویکرد بلایت موجب بهبود معنیدار درک مطلب و خواندن دانشآموزان نارساخوان شد و اثربخشی آن تأیید گردید
