رشد و یادگیری حرکتی ورزشی

چکیده مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر شرایط مختلف شناختی در تمرینات زوجی بر ارتقا و پایداری کارکردهای اجرایی (حافظه کاری، بازداری پاسخ) بازیکنان تنیس روی میز بود. ‏ ‏

روش پژوهش: در یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و یادداری، 24 پسر (میانگین سنی076/0±03/15)، به صورت نمونه گیری در دسترس از مدارس پسرانه شهر یاسوج انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه بار شناختی بالا و بار شناختی پایین قرار گرفتند. هر دو گروه به مدت 6 جلسه تمرینات زوجی را با سطح درگیری شناختی مربوط به خود انجام دادند. هر جلسه شامل 20 تکرار 3 دقیقه‌ای با زمان استراحت 1 دقیقه‌ای بین تکرارها بود. حافظه کاری و بازداری پاسخ شرکت کنندگان به ترتیب توسط آزمونهای n-back و go /no go در مراحل پیش-آزمون، پس‌آزمون و یادداری سنجیده شد. از آزمون تحلیل واریانس مرکب برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.

یافته ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد هر دو گروه بار شناختی بالا و پایین تاثیر معناداری از پیش‌آزمون تا یادداری بر حافظه کاری (05/0>P) داشت و گروه با بار شناختی بالا عملکرد بهتری نسبت به گروه با بار شناختی پایین داشت. اثر گذاری هر دو گروه بار شناختی بالا و پایین بر فاکتور بازداری پاسخ معنادار نبود(05/0<P).

نتیجه گیری: به طور کلی نتایج پژوهش حاضر حاکی از این است که تمرینات زوجی با بار شناختی بالا امکان بهبود حافظه کاری بازیکنان تنیس روی میز را فراهم میسازد.

چکیده مقدمه: کارکردهای اجرایی، شاخص حیاتی برای موفقیت ورزشی‌اند و یکی از مداخلات تأثیرگذار بر آن، تمرینات کوادراتو است. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر این تمرینات در سطح رفتاری بر کارکرد اجرایی ورزشکاران نیمه‌ماهر است.
روش پژوهش: 100 ورزشکار نیمه‌ماهر دختر در دامنۀ سنی 15 تا 18 سال به روش در دسترس از بین تیراندازان استان یزد انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در جلسات جداگانه‌ای هر کدام از آزمون‌ها به‌منظور سنجش کارکرد اجرایی گرفته شد. مداخلۀ تمرینات کوادراتو به مدت 28 روز، هر روز شش دقیقه انجام گرفت. سپس پس‌آزمون مطابق با پیش‌آزمون گرفته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره تحلیل شدند و سطح معناداری 0/05>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که تمرینات کوادراتو بر افزایش نمرۀ تداخل و پاسخ ناهمخوان از ابعاد بازداری پاسخ، دو بعد طبقات و درجاماندگی از ابعاد انعطاف‌پذیری شناختی و همچنین افزایش نتیجه از ابعاد حافظۀ کاری در مرحلۀ پس‌آزمون اثربخش بوده و موجب بهبود 6/12 درصد در بازداری پاسخ، 21/6 درصد در حافظۀ کاری و 18 درصد در انعطاف‌پذیری شناختی شده است.
نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق همراستا با تحقیقات ساختاری و عملکردی مغز بود. تمرینات کوادراتو در سطح رفتاری بر سه هستۀ کارکرد اجرایی اثر مثبت داشت و می‌تواند مداخلۀ مناسبی برای افزایش کارکرد اجرایی ورزشکاران باشد.

چکیده ورزش و فعالیت جسمانی تأثیرات مثبتی بر عملکردهای جسمی و روانی دارند، اما نیاز است تأثیر آنها بر عملکردهای شناختی با جزئیات بیشتری توضیح داده شود. این پژوهش به بررسی تأثیر فعالیت‌های بدنی منتخب با سطوح مختلف تداخل شناختی-حرکتی بر کارکردهای اجرایی 76 دختر 12-10 سالۀ شهرستان بم، با میانگین و انحراف استاندارد شاخص تودۀ بدن 5/1±73/18 و میانگین هوش 1/9±5/109 می‌پردازد که براساس نمرۀ به‌دست‌آمده در پیش‌آزمون، به‌صورت تصادفی در چهار گروه (شناختی بالا- حرکتی بالا، شناختی پایین- حرکتی بالا، شناختی بالا- حرکتی پایین و شناختی پایین - حرکتی پایین)، قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمرینات شناختی بالا-حرکتی بالا بر مؤلفۀ توجه و حافظۀ کاری کارکردهای اجرایی دختران 12-10 ساله تأثیر معنا‌داری دارد (05/0≥P). همچنین تمرینات شناختی پایین -حرکتی بالا بر مؤلفه‌های توجه، بازداری تأثیر معناداری دارد (05/0≥p). بین چهار گروه آزمودنی‌ها در مؤلفۀ توجه تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0 P= و  257/4=(4،71)F). ولی در مؤلفۀ حافظۀ کاری و بازداری تفاوت معناداری دیده نشد
(373/0 = P و  057/1=(4،71)F). با استناد به نتایج این پژوهش، تمرینات شناختی -حرکتی در قالب فعالیت‌های بدنی بر مؤلفه‌های توجه و حافظۀ کاری و بازداری به‌عنوان سه مؤلفه از کارکردهای اجرایی بر دختران 10 تا 12 تأثیر معنا‌دار دارد، بنابراین، با جایگزین کردن و طراحی تمرینات شناختی –حرکتی به‌جای فعالیت‌های سنتی کلاس تربیت ‌بدنی می‌توان بهبود کارکردهای اجرایی را در دختران 10 تا 12 ساله فراهم کرد.

چکیده هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیرات احتمالی تمرینات ژیمناستیک بر برخی ویژگی‌های عصب‌روان‌شناختی در کودکان پسر 8 تا 10 سالۀ دچار اختلال هماهنگی رشدی شهر تهران بود. 34 کودک 10-8 سالة دچار اختلال هماهنگی رشدی که در سال 1392 به کلینیک‌های کاردرمانی و توانبخشی شهر تهران مراجعه کرده بودند، به‌صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (19 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. به‌منظور غربالگری، از پرسشنامۀ اختلال هماهنگی رشدی و آزمون هوش ریون استفاده شد. همچنین به‌منظور ارزیابی متغیرهای وابسته از پرسشنامۀ عصب‌روان‌شناختی کانرز استفاده شد. گروه آزمایش برنامۀ حرکتی مداخله‌ای ژیمناستیک را به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته، هر جلسه 45 دقیقه) دریافت کردند. تجزیه‌وتحلیل آماری با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره در سطح معناداری 05/0≤P با کمک نرم‌افزار SPSS‌16 انجام گرفت. یافته‌های تحقیق نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در تمامی متغیرهای کارکردهای اجرایی (001/0P≤، ^a492.454F=) و حسی – حرکتی (001/0P≤، ^a285.693F=) مشاهده شد. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که برنامۀ تمرینی ژیمناستیک می‌تواند بر بهبود بر ویژگی‌های عصب‌روان‌شناختی کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی مؤثر باشد.