رشد و یادگیری حرکتی
محبوبه عسگرانی؛ مهدی رافعی بروجنی؛ حمید صالحی
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه و بدون نشانهگذاری توجه بر یادگیری مهارت ضربه بغل پای فوتبال در دختران بود.
روش پژوهش: 52 دانشآموز دختر میانگین سنی(6/0± 2/11 سال) بدون هیچ تجربه قبلی به صورت دردسترس انتخاب و پس از شرکت در پیشآزمون، به شیوه تصادفی در 4 گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه با نشانهگذاری ...
بیشتر
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه و بدون نشانهگذاری توجه بر یادگیری مهارت ضربه بغل پای فوتبال در دختران بود.
روش پژوهش: 52 دانشآموز دختر میانگین سنی(6/0± 2/11 سال) بدون هیچ تجربه قبلی به صورت دردسترس انتخاب و پس از شرکت در پیشآزمون، به شیوه تصادفی در 4 گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه با نشانهگذاری توجه، بازخورد ویدیویی خودکنترل بدون نشانهگذاری توجه، گروه جفتشده با گروه اول و دوم، تقسیم شدند. مشارکتکنندهها 4 جلسه مهارت کنترل و ضربه بغل پا را تمرین کردند. در طول تمرین گروههای خودکنترلی هر زمان که میخواستند اجازه مشاهده فیلمهای خود را داشتند و گروههای جفتشده همزمان با درخواست آنها فیلم اجرای خود را مشاهده میکردند. گروههای همراه با نشانهگذاری توجه در کنار مشاهده فیلم خود از نشانهگذاری به سمت جنبههای مهم مهارت بهرهمند بودند. سپس مشارکتکنندهها در آزمون مهارت ضربه بغل پا در مرحله پسآزمون همراه با تکمیل پرسشنامهی ارزیابی تجربه دریافت بازخورد و پس از 48 ساعت آزمون یادداری و انتقال انجامشد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس انجامگرفت.
یافتهها:بین گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل همراه با نشانهگذاری توجه با گروه بازخورد ویدیویی (002/0 p =)، گروه جفتشده با آن (005/0 p =) و گروه جفتشده با گروه بازخورد ویدیویی (001/0 p =) همچنین، بین گروه بازخورد ویدیویی خودکنترل با گروه جفتشده آن (009/0 p =) تفاوت معنیدار وجودداشت.
نتیجهگیری:اگر یادگیرندهها بهطور فعال در جریان یادگیری مشارکت داشته و حداقل بر روی برخی از جنبههای تمرین به آنها کنترل داده شود، یادگیری مهارت افزایش خواهدیافت.
کوثر عباسپور؛ محمدتقی اقدسی؛ زهرا فتحی رضائی؛ سید حجت زمانی ثانی؛ استفان اشنایدر
چکیده
مقدمه: اگرچه بینایی سیستم حسی غالب در ورزش است، اما بسیاری از موقعیتها به یکپارچگی چندحسی نیاز دارند. شایان توجه است که تأثیر محرکهای شنوایی با محرکهای بینایی در ورزشکاران بهطور جامع بررسی نشده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی پردازش اطلاعات تکحسی و چندحسی بر تصمیمگیری تحت فشار است.روش پژوهش: تحقیق بهصورت نیمهتجربی ...
بیشتر
مقدمه: اگرچه بینایی سیستم حسی غالب در ورزش است، اما بسیاری از موقعیتها به یکپارچگی چندحسی نیاز دارند. شایان توجه است که تأثیر محرکهای شنوایی با محرکهای بینایی در ورزشکاران بهطور جامع بررسی نشده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی پردازش اطلاعات تکحسی و چندحسی بر تصمیمگیری تحت فشار است.روش پژوهش: تحقیق بهصورت نیمهتجربی با جامعة آماری بازیکنان پسر نخبة بدمینتون انجام گرفت. از بین آنها 13 نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. بازیکنان باید در مورد تکلیف تصمیمگیری فضایی بدمینتون، در چهار حالت (محرک بینایی، محرک شنوایی، محرک بینایی-شنوایی همسو و محرک بینایی-شنوایی ناهمسو) در دو شرایط عادی و تحت فشار، پاسخ صحیح میدادند. برای طراحی تکلیف و ارزیابی دقت تصمیمگیری از نرمافزار سایکوپای و برای تحلیل آماری، از واریانس اندازهگیریهای مکرر (4×2) در سطح معناداری 0/05 استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد دقت تصمیمگیری بازیکنان نخبة بدمینتون در حالت بینایی-شنوایی همسو (چندحسی) بهطور معناداری بهتر از حالتهای تکحسی بینایی و شنوایی بهصورت مجزا، بهویژه در شرایط تحت فشار بود. همچنین دقت تصمیمگیری در حالت بینایی-شنوایی ناهمسو، نسبت به سه حالت دیگر، بهطور معناداری کمتر بود.نتیجهگیری: میتوان گفت یکپارچگی چندحسی (بینایی-شنوایی) نسبت به پردازش تکحسی (بینایی یا شنوایی) سبب بهبود عملکرد بیشتری در دقت تصمیمگیری بازیکنان نخبة بدمینتون میشود که بر اساس نظریة پردازش اطلاعات، قابل تبیین است. همچنین نتایج نشان داد تصمیمگیری در هر چهار حالت حسی در شرایط تحت فشار، بهتر از شرایط عادی بود، که میتوان دلیل آن را به سطح بالای تجربه و مهارت ورزشکاران در شرایط تحت فشار نسبت داد.
شهریان اسحاقی؛ مرتضی طاهری؛ خدیجه ایراندوست
چکیده
افزایش نرخ جمعیت سالمندان و هزینههای ناشی از آن، بخش عمدهای از منابع بهداشتی و درمانی هر جامعهای را به خود اختصاص داده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره مداخلات ورزشی و غذایی هدفمند بر ظرفیت توجه، سرعت واکنش و پردازش اطلاعات زنان سالمند دارای اختلال خواب بود. بر این اساس 53 نفر بهصورت در دسترس و هدفمند با دامنۀ سنی 65-75 ...
بیشتر
افزایش نرخ جمعیت سالمندان و هزینههای ناشی از آن، بخش عمدهای از منابع بهداشتی و درمانی هر جامعهای را به خود اختصاص داده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره مداخلات ورزشی و غذایی هدفمند بر ظرفیت توجه، سرعت واکنش و پردازش اطلاعات زنان سالمند دارای اختلال خواب بود. بر این اساس 53 نفر بهصورت در دسترس و هدفمند با دامنۀ سنی 65-75 سال انتخاب شدند. همگی آنها از کمخوابی رنج میبردند. آزمودنیها بهصورت تصادفی به چهار گروه تمرین هوازی، تمرین هوازی-مکمل ویتامین دی ، مکمل ویتامین دی و گروه کنترل تقسیم شدند. مصرف ویتامین دی در دو گروه بهصورت 2000 واحد روزانه مصرف میشد. از پرسشنامۀ تشخیصی آمادگی فعالیت بدنی (PARQ) برای آگاهی از سطح آمادگی جسمانی آزمودنیها و از پرسشنامۀ یادآمد 24 ساعتۀ رژیم غذایی گیبسون روز قبل از پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. برای استخراج نیمرخ وضعیت خواب از مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ استفاده شد. از آزمون روانی-حرکتی COG نیز بهمنظور بررسی مؤلفههای شناختی و ذهنی و پردازش اطلاعات استفاده شد. نتایج نشان داد گروههای هوازی، مکمل و هوازی-مکمل بهبود معناداری در توجه انتخابی و زمان واکنش داشتند. همچنین گروه هوازی-مکمل به نسبت گروه هوازی و گروه مکمل بهبود معناداری در توجه انتخابی و زمان واکنش داشت. بهنظر میرسد تمرینات هوازی بههمراه مصرف مکمل ویتامین دی موجب بهبود عملکرد روانی حرکتی زنان سالمند میشود. ازاینرو مصرف مکمل ویتامین دی و تمرینات هوازی در تعامل با هم برای زنان سالمند توصیه میشود.
