وحید حسنپور؛ علیرضا فارسی؛ مهین عقدایی
چکیده
مقدمه: طی سالیان متمادی، محققان در جستوجوی راههای مختلفی برای بهبود فعالیت ورزشی سالمندان بودهاند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر محرکهای موسیقی و ویدئوی انگیزشی بر پاسخهای قلبی-تنفسی در سالمندان هنگام راه رفتن بود.
روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش نیمهتجربی با طرح درونگروهی بود. شرکتکنندگان این ...
بیشتر
مقدمه: طی سالیان متمادی، محققان در جستوجوی راههای مختلفی برای بهبود فعالیت ورزشی سالمندان بودهاند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر محرکهای موسیقی و ویدئوی انگیزشی بر پاسخهای قلبی-تنفسی در سالمندان هنگام راه رفتن بود.
روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش نیمهتجربی با طرح درونگروهی بود. شرکتکنندگان این پژوهش 24 سالمند 65 تا 75 ساله بودند. سپس شرکتکنندگان با سرعت 3 تا 5 کیلومتر بر ساعت به مدت 5 تا 8 دقیقه شروع به راه رفتن روی تردمیل کردند. افراد در سه شرایط مختلف (موسیقی انگیزشی، ویدئوی انگیزشی و بدون مداخله) از طریق دستگاه تحلیل گازهای تنفسی (مصرف کالری به حالت استراحت، سرعت مصرف انرژی بر سطح کل بدن، نسبت تهویه بر اکسیژن دریافتی، نسبت تهویه بر دیاکسید کربن) و مقیاس درک فشار بورگ برای ثبت میزان ادراک هر فرد از تلاش و فعالیت خود، ارزیابی شدند.
یافتهها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری تکراری و آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد در شرکتکنندگان در وضعیت موسیقی انگیزشی، تفاوت معناداری در متغیرهای مصرف کالری به حالت استراحت، فشار درکشده، سرعت مصرف انرژی بر سطح کل بدن، نسبت تهویه بر اکسیژن دریافتی، نسبت به شرایط ویدئوی انگیزشی و شرایط بدون مداخله وجود داشت، ولی در متغیر نسبت تهویه بر دیاکسید کربن تفاوت معناداری وجود نداشت.
نتیجهگیری: بهنظر میرسد راه رفتن همراه با موسیقی انگیزشی سبب بهبود پاسخهای قلبی-تنفسی در سالمندان میشود.
غلام حسین ناظم زادگان؛ رقیه ایدر
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تمرین توجه درونی و بیرونی با و بدون موسیقی انگیزشی بر اجرای تکلیف تعادلی پویا بود. روش تحقیق از نوع نیمهتجربی و جامعۀ آماری متشکل از ورزشکاران پسر بود. نمونه شامل 60 نفر بود که داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. افراد پس از اجرای پیشآزمون تصادفی در پنج گروه دوازده نفری قرار گرفتند: گروه توجه درونی با موسیقی، توجه ...
بیشتر
هدف از پژوهش حاضر بررسی تمرین توجه درونی و بیرونی با و بدون موسیقی انگیزشی بر اجرای تکلیف تعادلی پویا بود. روش تحقیق از نوع نیمهتجربی و جامعۀ آماری متشکل از ورزشکاران پسر بود. نمونه شامل 60 نفر بود که داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. افراد پس از اجرای پیشآزمون تصادفی در پنج گروه دوازده نفری قرار گرفتند: گروه توجه درونی با موسیقی، توجه بیرونی با موسیقی، توجه درونی بدون موسیقی، توجه بیرونی بدون موسیقی و گروه کنترل. تحقیق در سه مرحله اجرا شد؛ پیشآزمون، اجرای پروتکل تمرینی در مدت سه روز (در این مرحله برای گروههای با موسیقی بههمراه دستورالعملهای توجهی، موسیقی انگیزشی از طریق دستگاه صوتی پخش میشد) و مرحلۀ سوم پسآزمون. با توجه به طرح پژوهش، درصورتیکه موسیقی اثر معناداری بر اجرا پس از اعمال متغیرها نشان میداد، دادهها در مرحلۀ چهارم تجزیهوتحلیل میشد. آزمون آماری آنوا پس از مرحلۀ سوم، بین گروهها اختلاف معناداری نشان نداد. بهعبارت دیگر، تمرین توجه با استفاده از راهبردهای درونی و بیرونی، با و بدون موسیقی بر قابلیت انجام تکلیف تعادلی پویا تأثیری ندارد. سطح معناداری 5/0= α در نظر گرفته شد.
ربابه رستمی؛ غلام حسین ناظم زادگان؛ سوسن جباری
چکیده
با اینکه سودمندی آثار موسیقی در ورزش زمینههای تحقیقاتی خاصی را به خود اختصاص داده است، در زمینة شناسایی تأثیر موسیقی روی بازیابی حرکات تحقیقات کمی وجود دارد. تحقیق حاضر، بهمنظور شناسایی اثر موسیقی انگیزشی بر بازیابی اطلاعات حین اجرای یک توالی مهارتی در ورزش کشتی انجام گرفت. 24 آزمودنی پسر ورزشکار با سن (9/ (± 6/21 سال، قد (1/6( ± ...
بیشتر
با اینکه سودمندی آثار موسیقی در ورزش زمینههای تحقیقاتی خاصی را به خود اختصاص داده است، در زمینة شناسایی تأثیر موسیقی روی بازیابی حرکات تحقیقات کمی وجود دارد. تحقیق حاضر، بهمنظور شناسایی اثر موسیقی انگیزشی بر بازیابی اطلاعات حین اجرای یک توالی مهارتی در ورزش کشتی انجام گرفت. 24 آزمودنی پسر ورزشکار با سن (9/ (± 6/21 سال، قد (1/6( ± 4/176 سانتیمتر و وزن (4/8( ± 5/67 کیلوگرم طی 8 هفته، هر هفته 2 جلسه هر جلسه 100 دقیقه در مرحلة اکتساب،30 مهارت کشتی آزاد را آموزش دیدند. پس از 5 روز در آخرین جلسة اکتساب، فهرستی از 10 مهارت با قطعهبندی مشخص (1 – 3 – 2 – 3 – 1) براساس اصول بازیابی سریالی و کدبندیشده به آزمودنیها ارائه و از آنان خواسته شد پس از 2 دقیقه فهرست را بازیابی و آن را اجرا کنند. آزمونگر نمرة اجرای آزمودنی را نسبت به قطعهبندی فهرست ارزیابی کرد و نمرهای به توالی اجرای آزمودنی تخصیص یافت. در مرحلة بعد آزمودنیها بهطور کاملاً تصادفی در دو گروه آزمون و گواه قرار گرفتند. در پسآزمون فهرست دیگری با قطعهبندی اولیه به آزمودنی ارائه شد با این تفاوت که متغیر مستقل موسیقی، برای گروه آزمایشی همزمان با اجرا (براساس فرم BMRI و با انتخاب آزمودنیها) پخش میشد. فرمت موسیقی mp3، کیفیت 192، ضرباهنگ بالاتر از 120 و حجم صدا 50% max سیستم صوتی بود. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمون تی در گروههای مستقل و وابسته (05/0(α= به این نتیجهگیری منجر شد که گروه آزمایشی، بازیابی بهتری در فنون کشتی آزاد نسبت به گروه کنترل داشتند (007/ =P). بنابراین موسیقی میتواند بهعنوان یک عامل انگیزشی در بازیابی توالیهای مهارتی، طی اجرای فنون ورزش کشتی مؤثر باشد.
