دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 مقالات آماده انتشار 2025 10 20 The Effect of Model Observation Timing on Coordination Variability, Movement Smoothness, and Learning in a Simple Gymnastic Skill: Externally Imposed Versus Self-Controlled تاثیر زمان‌بندی مشاهده الگو بر تغییر‌پذیری هماهنگی، نرمی حرکت و یادگیری یک مهارت ساده ژیمناستیک: شیوه تحمیلی در برابر خودکنترل 104308 10.22059/jsmdl.2025.398746.1848 FA مجتبی یاوری دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه یزد، یزد، ایران حسین صمدی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، بخش تربیت بدنی مصطفی حاج لطفعلیان دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه یزد، یزد، ایران Journal Article 2025 07 16 Background: A central objective in sports science is to examine the influence of various variables to optimize training efficacy and develop superior frameworks for skill acquisition and performance enhancement.<br /> Aims: This study investigated the effect of self-controlled vs instructor-controlled demonstration on coordination variability (CV), movement smoothness (MS), and learning of the under-parallel swing skill.<br /> Methods: 29 novice male gymnasts aged 10 to 12 years, were purposefully selected and randomly placed into three groups: self-controlled, yoked, and instructor-controlled. During the acquisition phase, all groups physically performed the under-parallel swing task across 12 blocks of 5 trials (60 trials total). Following each block, participants received a demonstration of the correct movement pattern. The principal distinction among the groups was the timing of the movement pattern demonstration. Following the training blocks, acquisition and retention tests were conducted. A motion capture system was used to evaluate the MS and CV of the movement pattern. The data were analyzed using a Mixed ANOVA test.<br /> Results: The results showed that all training groups, significantly improved their CV, MS, and under-parallel swing skill performance, irrespective of the intervention. Moreover, between-group comparisons demonstrated that the self-controlled group performed significantly better than the other two groups in terms of performance, CV and MS (with the exception of movement smoothness in the retention test) (p < 0.05). <br /> Conclusion: The findings confirm that utilizing a self-controlled practice method yields more favorable outcomes for learning the under-parallel swing skill. Therefore, this method is recommended for athletes and coaches. زمینه: یکی از اهداف اصلی علوم ورزشی، بررسی تاثیر متغیرهای مختلف به منظور به حداکثر رساندن نتایج تمرین و دستیابی به عملکرد مطلوب است.<br /> هدف: هدف پژوهش بررسی تأثیر ارائه نمایش به دو شیوه خودکنترلی و مربی‌کنترلی بر تغییرپذیری هماهنگی، نرمی حرکت و یادگیری مهارت تابِ زیرپارالل در ژیمناستیک بود.<br /> روش پژوهش: 29 ژیمناست‌های پسر مبتدی ۱۰ تا ۱۲ سال به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه خودکنترلی، جفت‌شده و مربی‌کنترلی قرار گرفتند. در مرحله اکتساب، همه گروه‌ها تکلیف تاب زیرپارال را در ۱۲ بلوک ۵ کوششی (در مجموع ۶۰ کوشش) به‌صورت عملی اجرا کردند. پس از هر بلوک، نمایش الگو از حرکت صحیح به شرکت‌کنندگان ارائه شد. تفاوت اصلی بین گروه‌ها در زمان‌بندی مشاهده الگوی حرکت بود. پس از پایان جلسات تمرین، آزمون‌های اکتساب و یادداری انجام شد. روانی حرکت و تغییرپذیری هماهنگی الگوی تاب زیرپارال با استفاده از سیستم Motion Capture ارزیابی گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مرکب مورد بررسی قرار گرفت.<br /> یافته‌ها: نتایج نشان داد که همه گروه‌های تمرینی، صرف‌نظر از نوع مداخله، در متغیرهای تغییرپذیری هماهنگی، شاخص نرمی حرکت و عملکرد تاب زیرپارال بهبود معناداری داشتند. مقایسه بین گروهی نشان داد که گروه خودکنترلی در مقایسه با دو گروه دیگر، به‌طور معناداری در متغیرهای عملکرد، تغییرپذیری هماهنگی و شاخص نرمی حرکت برتری دارد (p < 0.05).<br /> نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که به‌کارگیری روش خودکنترلی می‌تواند منجر به نتایج مطلوب‌تری در یادگیری مهارت تاب زیرپارال کودکان شود؛ بنابراین، استفاده از این روش به ورزشکاران و مربیان توصیه می‌گردد.