دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 5 3 (13) 2013 10 23 The Effect of Feedback on Successful and Unsuccessful Trials on Learning Simple and Complex Tracking Tasks تأثیر بازخورد به کوشش های موفق و ناموفق بر یادگیری تکالیف ردیابی ساده و پیچیده 5 25 32132 10.22059/jmlm.2013.32132 FA زهرا استیری استادیار دانشگاه حکیم سبزواری الهه عرب عامری استادیار دانشگاه تهران رسول حمایت طلب دانشیار دانشگاه تهران محمود شیخ دانشیار دانشگاه تهران الهه حجازی دانشیار دانشگاه تهران رزا رهاوی استادیار دانشگاه یزد علی چشمی کارشناس دانشگاه حکیم سبزواری Journal Article 2011 12 01 There is no doubt that augmented feedback has an important role in improving<br />learning. However, it is the content of the feedback which is challenging. The aim<br />of the present study was to examine the effect of feedback on successful versus<br />unsuccessful trials on simple and complex tracking tasks. For this purpose, 48<br />undergraduate right-handed male and female students of Hakim Sabzevari Teacher<br />Training University (mean age = 23+1.8 yr) were selected from those students who<br />had taken general physical education course and were randomly divided into four<br />groups (N=12) of feedback on successful and unsuccessful trials in simple and<br />complex tasks. The tracking task was designed in two levels (simple and complex)<br />in a computer software format to be performed by the participants with maximum<br />speed and the lowest number of errors. During the acquisition phase, participants<br />performed 7 blocks of 6 trials in 8 days and they received feedback on two trials.<br />The method of research was quasi–experimental and ANOVA for multiple factors,<br />analysis of variance with repeated measures and Bonferroni post hoc test (P˂0.05)<br />were used for data analysis. The results showed that in the acquisition test, the<br />main effects of trial days and task complexity (in movement time) were significant.<br />These factors did not significantly influence movement error and their interaction.<br />In immediate retention test, the effects of the type of task and feedback (in<br />movement time) were significant while these factors did not significantly influence<br />movement error and their interaction. In delayed retention test, the effect of the<br />type of task was significant in movement time and movement error. The types of<br />feedback and task were significant in transfer test (in movement time) and these<br />factors and their interactions were not significant in movement error. The results<br />suggested that the types of feedback and task can be regarded as effective<br />independent factors in learning. The types of feedback and task were more effective<br />for movement time. بی­شک بازخورد افزوده نقش مؤثری در بهینه­سازی یادگیری دارد، ولی آنچه چالش­برانگیز است، محتوای آن است. هدف از تحقیق حاضر، مقایسة اثر بازخورد به کوشش­های موفق و ناموفق در تکالیف ردیابی ساده و پیچیده است. به­این منظور 48 آزمودنی دختر و پسر راست دست با میانگین سنی 8/1± 23 سال از جامعة آماری دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری که واحد تربیت عمومی را انتخاب کرده بودند، انتخاب شدند و به­طور تصادفی در چهار گروه بازخورد به کوشش­های موفق و ناموفق در تکالیف ساده و پیچیده قرار گرفتند. تکلیف مورد استفاده در این تحقیق تکلیف ردیابی موقعیتی بود که به­صورت نرم­افزاری در دو سطح ساده و پیچیده طراحی شد و هدف از اجرای آن، ردیابی سریع با حداقل خطا بود. آزمودنی­ها طی مرحلة اکتساب، هر جلسه 7 دسته کوشش 6 تایی را طی 8 جلسه اکتساب انجام دادند و از هر دسته کوشش 6تایی برای 2 کوشش بازخورد آگاهی از نتیجه دریافت کردند. روش تحقیق نیمه­تجربی بود و به­منظور تحلیل داده­ها، از تحلیل واریانس عاملی مرکب و تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر و آزمون­های تعقیبی بونفرونی در سطح 05/0 P< استفاده شد. نتایج نشان داد در آزمون اکتساب در زمان حرکت، اثر اصلی روزهای تمرینی و پیچیدگی تکلیف معنادار و اثر هیچ­کدام از مؤلفه­ها در خطای حرکت و تعامل آنها معنادار نبود. در آزمون یادداری فوری در زمان حرکت، اثر نوع تکلیف و نوع بازخورد معنادار و اثر هیچ­کدام از مؤلفه­ها در خطای حرکت و تعامل آنها معنادار نبود. آزمون یادداری تأخیری در زمان حرکت و خطای حرکت، فقط اثر نوع تکلیف را معنادار نشان داد. در آزمون انتقال در زمان حرکت، اثر نوع بازخورد و نوع تکلیف معنادار بود و در خطای حرکت هیچ­کدام از عوامل و تعامل آنها معنادار نبود. براساس این یافته­ها می­توان گفت که اثر نوع بازخورد و نوع تکلیف هر کدام می­تواند به­عنوان عاملی مستقل در یادگیری مؤثر باشد و اثرگذاری نوع بازخورد و نوع تکلیف در مؤلفة زمان حرکت مؤثرتر است. https://jsmdl.ut.ac.ir/article_32132_a9a747ff88e76cdc005dcc9aa6b0dad2.pdf