دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 6 4 2015 01 21 Does Amateur Boxing Leads to Chronic Attentional Disorders? آیا شرکت در بوکس آماتور باعث اختلالات مزمن توجه می شود؟ 415 431 52767 10.22059/jmlm.2015.52767 FA علی اکبر جابری مقدم استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران احمد فرخی استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مصطفی خانی کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2011 04 11 Boxing is one of the organized high-contact sports that requires purposeful<br />punches to the head and body of the opponent in both amateur and professional<br />levels, so traumatic head injury in boxers isn’t impossible. In this type of injury,<br />though intact cognitive functions, it is possible that total cognitive beneficiary<br />become impaired as a result of distractibility, imperfect concentration, and<br />aftermath fatigue. Thus, purpose of this study was to investigate attentional<br />disorders in amateur boxing. Subjects of the study were 30 male experienced<br />amateur boxers (more than 4 years background, age= 24±3.1) as experimental<br />group, and 30 male novice amateur boxers (less than 1 year background,<br />age=25±4.2) and 30 male 400 and 800 meter runners (age= 24±2.7) as control<br />groups. We used DAUF continuous attention test to assess attentional component.<br />In order to data analyzing was used MANOVA in the significance level of 0.05.<br />Findings showed that in none of variables there were significant difference<br />between groups (P>0.05), meaning that amateur boxing periods even longer than<br />4 years doesn't lead to attentional disorders. Based on our findings, it is concluded<br />that intensity of punches in amateur boxing doesn't reach to threshold that lead to<br />brain damage at least in regions which control visual attention. بوکس یکی از ورزش‌های سازمان‌یافتۀ پربرخورد است که پیروزی در آن در دو سطح آماتور و حرفه‌ای با ضربات هدفمند و مکرر به بدن و سر حریف به‌دست می‌آید، ازاین‌رو آسیب سر ناشی از ضربه در بوکسورها دور از انتظار نیست. ممکن است به‌هنگام وقوع این آسیب، با وجود سالم بودن همۀ قابلیت‌های شناختی، بهره‌وری شناختی کلی از بی‌توجهی، تمرکز ناقص و خستگی متعاقب متضرر شود. بنابراین هدف تحقیق بررسی اختلالات توجه در بوکسورهای آماتور بود. جامعۀ آماری این مطالعه، بوکسورهای فعال شهر تهران و آزمودنی‌های تحقیق حاضر 30 بوکسور آماتور مرد باسابقه (1/3±24 ساله) با تجربه‌ای بیش از چهار سال به‌عنوان گروه آزمایش؛ و 30 بوکسور آماتور مرد مبتدی (2/4±25 ساله) با سابقۀ کمتر از یک سال و 30 دوندۀ مرد 400 و 800 متر (7/2±24 ساله) به‌عنوان گروه کنترل بودند. برای ارزیابی توجه از فرم S3 آزمون توجه مداوم داف تحت سیستم آزمون وینا استفاده شد. در این آزمون ردیفی از هفت مثلث در فاصله‌های زمانی نامنظم بر روی صفحه‌ی نمایشگر ظاهر می‌شود و زمانی‌که تعداد سه مثلث رو به پایین باشد، آزمودنی باید کلید واکنش را با حداکثر سرعت فشار دهد. در این آزمون که در مدت 35 دقیقه اجرا می‌شود، در هر ثانیه یک محرک ظاهر می‌شود. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری و در سطح معناداری 05/0 بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که در هیچ‌یک از متغیرهای مورد بررسی تفاوت معناداری بین گروه‌ها وجود ندارد (05/0 >P)؛ بدین معنا که حتی دوره‌های طولانی‌تر از چهار سال بوکس آماتور موجب ایجاد اختلال در مؤلفه‌های توجه نمی‌شود. نتیجه‌گیری می‌شود که شدت ضربات واردشده در بوکس آماتور به‌حدی نمی‌رسد که حداقل در قسمت‌هایی که توجه را کنترل می‌کنند سبب ایجاد آسیب مغزی شود. https://jsmdl.ut.ac.ir/article_52767_57e3f0ba6628472708db5043ec2bd8eb.pdf