دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 7 4 2015 12 22 Effect of perceptual-motor training on motor skills of girls with trainable Mental Retardation تاثیر تمرینات ادراکی- حرکتی بر رشد مهارت‌های حرکتی دختران کم‌توان ذهنی تربیت‌پذیر 473 490 57105 10.22059/jmlm.2015.57105 FA حسن باغنده دانشجوی کارشناسی‌ارشد تربیت بدنی گرایش رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران داود حومنیان دانشیار دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران الهه عرب عامری دانشیار دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2015 10 09 The purpose of this current study was to investigate the influence of perceptual-motor trainings on motor skills of girls with trainable mental retardation. so 20 girls with trainable mental retardation in the town of Marivan welfare organization with the average of 8/3 ±1/11 years and IQ of 39/14±6/84 with purposive sampling method were studied. All girls were pretested. Then samples based on sampling method divided into two 10 groups and considered as the control and experimental groups purposefully .In this research, for assessing the gross and fine motor skills we used sections of Bruininks _ oseretsky test . The experimental group did the perceptual-motor training for 24 sessions of practice, in a week .After 24 sessions of practice both groups were post‒test .In order to study the research hypothesis, nonparametric Wilcoxon and U Mann Whithney test were used. The results of the statistical tests showed significant difference on gross motor skills in training groups (p<0.05). while the impact of this training course on gross skills was not significant statistically. The findings showed that training program used in this current research is to improve the gross motor skills in girls with trainable mental retardation and can be useful هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات ادراکی-حرکتی بر رشد مهارت‌های حرکتی دختران کم‌توان ذهنی تربیت‌پذیر بود. به همین منظور 20 دختر کم‌توان ذهنی تربیت‌پذیر از مرکز سازمان بهزیستی شهرستان مریوان با میانگین سنی 11/1±3/8 سال و ضریب هوشی 84/6±14/39 با روش نمونه‌گیری هدفمند بررسی شدند. از همۀ کودکان پیش‌آزمون گرفته شد، سپس نمونه‌ها به‌صورت هدفمند به دو گروه 10 نفری کنترل و مداخله تقسیم شدند. برای سنجش مهارت‌های حرکتی درشت و ظریف از آزمون تبحر حرکتی برونینکس- اوزرتسکی استفاده شد. گروه مداخله، تمرینات ادراکی- حرکتی را طی 24 جلسه و هر جلسه 45 تا 60 دقیقه و 3 روز در هفته انجام دادند. پس از 24 جلسه تمرین از هر دو گروه، پس‌آزمون به‌عمل آمد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها که با استفاده از آزمون آماری K-S، ویلکاکسون و یو من ویتنی انجام گرفت، نشان داد که مداخلۀ تمرینات ادراکی- حرکتی تأثیر معناداری روی مهارت‌های حرکتی درشت در گروه تمرینی داشته است (05/<strong>0</strong>P˂). درحالی‌که تأثیر این دورۀ تمرینی بر مهارت‌های ظریف از نظر آماری معنادار نبود (05/0P<strong>˃</strong>). از نتایج چنین برداشت می‌شود که برنامۀ تمرینی به‌کاررفته در تحقیق حاضر برای بهبود مهارت‌های حرکتی درشت دختران کم‌توان ذهنی تربیت‌پذیر مناسب است و مراکز مربوط می‌توانند از آن به‌عنوان برنامۀ تمرینی استفاده کنند. https://jsmdl.ut.ac.ir/article_57105_ef9431e72b1a61b5ba9463ffe300a411.pdf