دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 9 3 2017 10 23 Emergence of Meta-Stability and the Extent of Metastable Regions in Fencers with Different Motor Skill Levels ظهور فراپایداری و وسعت نواحی فراپایدار در شمشیربازان با سطوح متفاوت مهارت حرکتی 405 422 64019 10.22059/jmlm.2017.137066.999 FA بهرام غفاری دانشجوی دکتری، بخش یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی شهبازی دانشیار، بخش یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی آقاپور استادیار، بخش یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران الهام شیرزاد استادیار، گروه بهداشت و طب ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2015 11 24   <br />Meta-stability is a relatively stable region in which system components tend to cooperate to reach performance goals of movement while maintaining their separate and flexible characters. Participants were assigned to 3 skill groups: coordination (<em>n</em>=10), coordination control (<em>n</em>=10), and optimized control (<em>n</em>=10). Each two fencers fought in each group. Results of cluster analysis and empirical density indicated the emergence of a metastable region in coordination control group (between 1.689276- 2.270372), two metastable regions in optimized control group (between 0.9824658- 1.00113699 and 1.843131-2.333738) and no metastable region in coordination group. Moreover, the binomial test showed that the proportion of using modes of actions in metastable regions in coordination control and optimized control groups had no significant difference (<em>P</em>=0.4888). But the extent of metastable region in the coordination control group was significantly greater. Findings of this study showed that fencers' motor system is metastable depending on their skill level and the extent of metastable regions was different in each level. To design learning and organizing practice, sport coaches can lead the athletes to metastable regions to emerge the most functional motor responses.  <br /> فراپایداری ناحیۀ نسبتاً پایداری است که در آن اجزای سیستم در عین حال که شخصیت جداگانه و انعطاف‌پذیر خود را حفظ کرده‌اند، می‌توانند به‌منظور دستیابی به اهداف عملکردی حرکت به‌صورت ترکیبی نیز عمل کنند. شرکت‌کنندگان در سه گروه مهارتی (10=n)، مرحلۀ هماهنگی، مرحلۀ کنترل هماهنگی و مرحلۀ کنترل بهینه قرار گرفتند و افراد هر گروه به‌صورت دوبه‌دو با یکدیگر به مبارزه پرداختند. نتایج تحلیل خوشه­ای و روش چگالی تجربی حاکی از ظهور یک ناحیۀ فراپایداری در گروه کنترل هماهنگی (در فاصلۀ 2.270372، 1.689276)، دو ناحیۀ فراپایداری در گروه کنترل بهینه (در فواصل 1.00113699، 0.9824658 و 2.333738، 1.843131) و عدم ظهور فراپایداری در گروه هماهنگی بود. همچنین با استفاده از آزمون دوجمله‌ای نشان داده شد که نسبت استفاده از حالت­های عمل در نواحی فراپایدار در دو گروه کنترل هماهنگی و کنترل بهینه تفاوت معنا‌داری ندارد ( 4888/0P=)، ولی وسعت ناحیۀ فراپایدار در گروه کنترل هماهنگی به‌صورت معنا­داری بیشتر بود. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که سیستم حرکتی شمشیربازان بسته به سطح مهارت آنها فراپایدار بوده و وسعت نواحی فراپایدار در هر سطح متفاوت است. مربیان ورزشی می‌توانند در طراحی یادگیری و سازماندهی تمرین برای ظهور عملکردی‌ترین پاسخ‌های حرکتی فرد را به نواحی فراپایدار هدایت کنند. https://jsmdl.ut.ac.ir/article_64019_45b4ef5c7771dee1e3e96150d4de1563.pdf