دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 16 2 2024 06 21 Effect of Training Intervention Using Virtual Reality Approach on Proprioceptive Function of Elbow Joint in Hemiplegic Children تأثیر مداخلۀ تمرینی با استفاده از رویکرد واقعیت مجازی بر عملکرد حس عمقی مفصل آرنج در کودکان همی‌پلاژی 5 17 94325 10.22059/jsmdl.2023.360123.1730 FA مرتضی پورآذر گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. فضل الله باقرزاده گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. داود حومنیان شریف ابادی گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران . Journal Article 2023 05 30 Introduction: The present study aimed to investigate the effect of training interventions using the Virtual Reality (VR) approach on the proprioceptive function of elbow joints in children with hemiplegia. Methods: Twenty boys with cerebral palsy, aged 7 to 12 years, were selected based on available sampling by referring to special schools in Tehran and were randomly assigned into two experimental and control groups. Kinect Xbox 360 device (Microsoft, New York, USA) was used as a therapeutic tool for VR interventions. A gyroscope device was used to measure the elbow’s joint position sense. The experimental group participated in the VR program, but the control group continued their traditional therapy program. Paired sample t-test and independent sample t-test were used at the P<0.05 level of significance using SPSS version 18 software. Results: In pre-test phase, no significant difference was found in the joint position sense (t=0.07, df=18, p=0.944). In post-test phase, VR training led to better scores for the experimental group (t=2.3, df = 18, p=0.03). Based on the results of the paired sample t-test, VR training resulted in significant improvement in the joint position sense of experimental group (t=4.061, df = 9, p=0.003). Conclusion: VR can be used as a suitable therapy method to improve the proprioceptive sense in hemiplegic cerebral palsy children. This type of therapy resulted in a significant improvement in the joint position sense of hemiplegic cerebral palsy children, as it lets them explore new experiences that would be difficult or dangerous for them under normal situation. مقدمه: هدف تحقیق حاضر بررسی مداخلات تمرینی با استفاده از رویکرد واقعیت مجازی بر عملکرد حس عمقی مفصل آرنج در کودکان همی‌پلاژی بود. روش پژوهش: 20 پسر مبتلا به فلج‌مغزی با دامنۀ سنی7-12 سال بر اساس نمونه‌گیری در دسترس با مراجعه به مدارس استثنایی شهر تهران انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. دستگاه کینکت ایکس باکس 360 (مایکروسافت، نیویورک، ایالت متحده) به‌عنوان ابزار درمانی جهت مداخلات واقعیت مجازی استفاده شد. برای اندازه‌گیری حس وضعیت مفصل آرنج از دستگاه ژیروسکوپ استفاده شد. گروه تجربی در برنامه‌های واقعیت مجازی شرکت کردند، اما گروه کنترل برنامه‌های درمانی سنتی خود را ادامه دادند. از آزمون‌های آماری t مستقل و وابسته در سطح P<0.05 با استفاده از نرم‌افزار اس پی اس اس نسخة 18 استفاده شد. یافته‌ها: در مرحلة پیش‌آزمون تفاوت معناداری بین دو گروه تجربی و کنترل در حس وضعیت مفصل وجود نداشت (t=0.07, df=18, p=0.944). در مرحلة پس‌آزمون، تمرینات مجازی به نمرات بهتر گروه تجربی منجر شد (t=2.3, df = 18, p=0.03). بر اساس نتایج آزمون t وابسته تمرینات مجازی سبب بهبود معناداری در حس وضعیت مفصل آزمودنی‌ها در گروه تجربی شد (t=4.061, df = 9, p=0.003). نتیجه‌گیری: از واقعیت مجازی می‌توان به‌عنوان روش درمانی مناسب در بهبود حس عمقی کودکان فلج مغزی همی‌پلاژی استفاده کرد. این نوع درمان بهبود معناداری در حس وضعیت مفصل کودکان فلج مغزی همی‌پلاژی به‌دنبال داشت، زیرا به آنها اجازه می‌داد تا در معرض تجاربی قرار بگیرند که در شرایط معمول برای آنها دشوار یا خطرناک بود.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_94325_56878863a8a0fac061faad49c0345ce8.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 16 2 2024 06 21 Psychometric Properties of the Students’ Personal and Social Responsibility Scale in the Field of Physical Education روان‌سنجی مقیاس مسئولیت‌پذیری فردی و اجتماعی دانش‌آموزان در حوزة تربیت بدنی 19 34 94560 10.22059/jsmdl.2023.362399.1741 FA معظمه بهرام نژاد گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران. منصوره حاج حسینی گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران . سیده خدیجه امیریان گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره ، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2023 07 17 Introduction: Being responsible and having responsible behavior is the goal of many teachers who try to make students achieve this important thing to witness responsible students in the future. Considering the importance of this issue, especially in the field of physical education, the present study aimed to validate the Student’s Responsibility in Physical Education Scale (SRIPES). Research method: Firstly, the Student’s Responsibility in Physical Education Scale was translated into the Persian language to calculate its validity and reliability and report the construct validity. In the implementation stage, the distribution of questionnaires was done in two stages; In the first stage, questionnaires were given to the students to analyze the exploratory factor, and in the second stage, the questionnaires were given to the students to analyze the confirmatory factor and convergent validity. In this research, 400 students (250 girls and 150 boys) were selected among 500 fifth and sixth-grade boys and girls students, using a convenient sampling method. Findings: "Effort", "following class rules" and "self-management" had the greatest effect on the responsible behavior construct. The reliability of the research was also evaluated as 0.7, which was favorable. Conclusion: Six factors were identified in the exploratory factor analysis. Items 1, 7, 13, 9 belong to the “Effort” factor, items 2, 8, 14, 20 belong to the “Self-directed” factor, items 3, 9, 21, 25 belong to “following the class rules” factor, items 4, 10, 16, 22, 15 belong to “Respect others” factor, items 5, 11, 17, 23, 26 belong to “Help others”, and items 6, 12, 18, 24 belong to “Cooperation (participation)” factor. Confirmatory factor analysis also confirmed this six-factor model. Using this tool, it is possible to check responsibility in boys and girls students. مقدمه: مسئولیت‌پذیری و داشتن رفتار مسئولانه هدف بسیاری از معلمان است که تلاش می‌کنند دانش‌آموزان به این امر مهم دست یابند تا در آینده شاهد دانش‌آموزان مسئولیت‌پذیر باشند.‌ با توجه به اهمیت این مسئله به‌ویژه در حوزة تربیت بدنی، پژوهش حاضر با هدف اعتبارسنجی پرسشنامة مسئولیت‌پذیری در تربیت بدنی انجام گرفت. روش پژوهش: ابتدا ابزار مسئولیت‌پذیری فردی و اجتماعی دانش‌آموزان (SRIPES) به زبان فارسی ترجمه شد تا اعتبار و پایایی آن محاسبه و اعتبار سازه گزارش شود. در مرحلة اجرا، توزیع پرسشنامه‌ها در دو مرحله انجام گرفت؛ در مرحلة اول پرسشنامه‌ به‌منظور تحلیل عامل اکتشافی و در مرحلة دوم پرسشنامه‌ها به‌منظور تحلیل عامل تأییدی و روایی همگرا در اختیار دانش‌آموزان قرار گرفت. در این پژوهش از بین 500 دانش‌آموز پایة پنجم و ششم دختر و پسر، 400 نفر (250 دختر و 150پسر) از دانش‌آموزان با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. یافته‌ها: «تلاش»، «پیروی از قوانین کلاس» و «خودراهبری (خودمدیریتی)» بیشترین اثر را بر سازة رفتار مسئولانه داشته‌اند. پایایی پژوهش نیز 0/7 ارزیابی شد که مطلوب است. نتیجه‌گیری: در تحلیل عاملی اکتشافی شش عامل شناسایی شد. گویه‌های (۱,7,13,9) به مؤلفة تلاش، (2،8،14،20) به مؤلفة خودراهبری (خودهدایتی) (3،9،21،25)، به پیروی از قوانین کلاس (4،10،16،22،15)، به احترام گذاشتن به دیگران (5،11،17،23،26) به کمک به دیگران و (6،12،18،24) به همکاری (مشارکت) اشاره دارند. تحلیل عاملی تأییدی نیز این ساختار شش عاملی را تأیید کرد. با استفاده از این ابزار می‌توان مسئولیت‌پذیری را در دانش‌آموزان دختر و پسر بررسی کرد.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_94560_5d61cf0da124c01662af2c6efd0fa558.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 16 2 2024 06 21 Comparison of Some Postural and Functional Factors in the Elderly With and Without a History of Falling مقایسۀ برخی شاخص‌های پاسچرال و فانکشنال در سالمندان با و بدون سابقۀ افتادن 35 51 94890 10.22059/jsmdl.2023.365262.1747 FA کوثر اسماعیلی گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. ابراهیم محمدعلی نسب فیروزجاه گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ، ایران. مرتضی همایون نیا فیروزجاه گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. هیدر هاور دانشکده پزشکی سن دیگو، دانشگاه کالیفرنیا، ایالات متحده امریکا. Journal Article 2023 09 12 Introduction: Falling is one of the serious issues of old age that occurs due to many factors. This research aimed to compare static and dynamic balance, walking speed, spinal curvature, and central stability of elderly people with and without a history of falling. Methods: The current research was a causal-comparative research. 60 elderly women aged between 60 and 70 from Tabriz voluntarily participated in the research. The participants were assigned into two groups with and without a history of falling. The fall history of the participants was measured by the Fall Efficacy Scale. The static and dynamic balance were evaluated by Sharpened-Romberg and Timed Up and Go tests, respectively. Walking speed was measured with a 10-meter walk test, core stability was measured with McGill endurance tests, and spinal curvature was measured with a flexible ruler. Independent t-test was used to compare the mean variables in two groups. Results: The results showed a significant difference between the static and dynamic balance indices, lumbar spine curvature, walking speed, and core stability in the elderly with and without a history of falling. However, there was no significant difference between the curvature index of the lumbar spine in the elderly with and without a history of falling. Conclusion: According to the research results, it seems necessary to develop and improve the indices of balance, walking speed, and core stability in people with a history of falling. مقدمه: افتادن یکی از مسائل جدی دوران سالمندی است که در نتیجۀ عوامل بسیاری رخ می‌دهد. هدف از تحقیق حاضر، مقایسۀ تعادل ایستا و پویا، سرعت راه رفتن، انحنای ستون فقرات و ثبات مرکزی سالمندان با و بدون سابقۀ افتادن بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات علی ـ مقایسه‌ای بود. 60 نفر از زنان سالمند با دامنۀ سنی 60 تا 70 سال تبریز به‌صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. آزمودنی‌ها به دو گروه با و بدون سابقۀ افتادن تقسیم شدند. سابقۀ زمین خوردن داوطلبان توسط پرسشنامۀ سابقۀ افتادن سنجیده شد. تعادل ایستا و پویا به‌ترتیب با آزمون‌های شارپند رومبرگ و زمان برخاستن و راه رفتن زمان‌دار ارزیابی شد. سرعت راه رفتن با آزمون 10 متر راه رفتن، ثبات مرکزی با آزمون مک‌گیل و انحنای ستون فقرات با خط کش منعطف ارزیابی شد. برای مقایسۀ میانگین متغیرها در دو گروه از آزمون آماری تی مستقل استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین شاخص‌های تعادل ایستا و پویا، انحنای ستون فقرات کمری، سرعت راه رفتن و ثبات مرکزی در سالمندان با و بدون سابقۀ افتادن تفاوت معناداری وجود داشت. اما بین شاخص انحنای ستون فقرات پشتی در سالمندان با و بدون سابقۀ افتادن تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش، توسعه و بهبود شاخص‌های تعادل، سرعت راه رفتن و ثبات مرکزی در افراد با سابقۀ افتادن ضروری به‌نظر می‌رسد.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_94890_a664398d15fab3f4cecec69e539232cb.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 16 2 2024 06 21 The Moderating Role of Students' Learning Styles and Emotional Intelligence in Learning Volleyball Setting Skill in a Cooperative Method نقش تعدیل کنندگی سبک یادگیری و هوش هیجانی دانش آموزان در یادگیری مهارت پنجه والیبال به روش مشارکتی 53 66 95208 10.22059/jsmdl.2023.357464.1711 FA فاطمه زمانی گروه رشد و یادگیری حرکتی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، آذربایجان شرقی، ایران. محمدتقی اقدسی گروه رشد و یادگیری حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ،دانشگاه تبریز، آذربایجان شرقی، ایران. زهرا فتحی رضائی گروه رشد و یادگیری حرکتی ،دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، آذریایجان شرقی، ایران. Journal Article 2023 04 06 Introduction: The present study aimed to investigate the moderating role of students' learning styles and emotional intelligence in learning the setting skill in a cooperative method. Method: The research method was a quasi-experimental type, in which 48 female students in the first stage of high school were selected conveniently and were assigned into one of four groups: divergent learning style with low/high emotional intelligence and convergent learning style with low/high emotional intelligence. After the pre-test and passing the course in an educational environment by using the cooperative learning model, the participants took part in the immediate retention, retention, and transfer tests. The measurement tools were Kolb's learning styles questionnaires, Goleman's emotional intelligence questionnaires, and the French and Cooper volleyball tests. In the data analysis, the mean and standard deviation were used in the descriptive statistics section; and in the inferential statistics section, the analysis of variance with repeated measurements and mixed model (4x4) were used at a significance level of 0.05. Findings: The findings indicate that there is a significant difference between the amount of immediate retention, retention, and transfer of volleyball setting skills in a cooperative way in groups with convergent and divergent learning styles and with high and low emotional intelligence; as in the immediate retention, retention, and transfer stages of the group with divergent learning style and high emotional intelligence got the highest score and the group with convergent learning style and low emotional intelligence got the lowest score. Conclusion: it is important to pay attention to the role of learning styles and emotional intelligence of students in teaching setting skills. In addition, it seems that the cooperative learning model is considered a suitable method to use during sports hours. مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کنندگی سبک یادگیری و هوش هیجانی دانش آموزان در یادگیری مهارت پنجه به روش مشارکتی انجام شد. روش پژوهش: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی است که ۴۸ دانش آموز دختر مقطع متوسطه اول‌‌‌،‌بصورت در دسترس انتخاب شدند و در‌یکی از چهار گروه: سبک یادگیری واگرا با هوش هیجانی پایین‌‌/بالا و سبک یادگیری همگرا با هوش هیجانی پایین/بالا قرار گرفتند. آزمودنی‌ها پس از پیش آزمون و گذراندن دوره در محیط آموزشی با بکارگیری الگوی یادگیری مشارکتی‌‌‌، ‌در آزمون یادداری فوری‌‌‌،‌یادداری و انتقال شرکت کردند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه‌های سبک‌های یادگیری کلب،‌ هوش هیجانی گلمن و آزمون والیبال فرنچ – کوپر بود. در تجزیه و تحلیل داده‌ها در قسمت آمار توصیفی‌‌‌،‌میانگین و انحراف استاندارد و در قسمت آمار استنباطی ‌از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و مرکب (4×4) درسطح معناداری 0/05 استفاده شد. یافته‌ها: یافته ها حاکی از آن است که بین میزان یادداری فوری‌‌،‌یادداری و انتقال مهارت پنجه والیبال به روش مشارکتی در افراد دارای سبک یادگیری همگرا و واگرا با هوش هیجانی بالا و پایین تفاوت معناداری وجود دارد؛طوری که در مراحل یادداری فوری‌‌،‌ یادداری و انتقال گروه دارای سبک یادگیری واگرا با هوش هیجانی بالا، بالاترین و گروه دارای سبک یادگیری همگرا با هوش هیجانی پایین، پایین‌ترین امتیاز را کسب کردند. نتیجه گیری: توجه به نقش سبک‌های یادگیری و هوش هیجانی دانش آموزان در آموزش مهارت پنجه اهمیت دارد. به‌علاوه بنظر می رسد الگوی یادگیری مشارکتی روش مناسبی برای استفاده در ساعات ورزش محسوب می گردد.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95208_74162260ff8d8cb2c1ac7612c2edb82d.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 16 2 2024 06 21 The Effect of the Teaching Games for Understanding Approach on Fundamental Motor Skills and Executive Functions in Economically Deprived Children تأثیر آموزش مبتنی بر بازی برای فهمیدن بر مهارت‌های حرکتی بنیادی و کارکردهای اجرایی کودکان دارای محرومیت اقتصادی 67 81 95371 10.22059/jsmdl.2024.359097.1724 FA امینه اسلامی زاد گروه رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران. زهرا انتظاری خراسانی گروه رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران ، ایران. Journal Article 2023 05 20 Background: Identifying the theoretical frameworks and intervention components in socio-economically deprived communities to improve their performance in various aspects of development, can be effective. Therefore, there is a need to review more recent literature that reports the effectiveness of interventions for people living in a socio-economically deprived society. This study aimed to investigate the effect of teaching games for understanding approach on fundamental motor skills and executive functions in economically deprived children. Methods: This quasi-experimental research was an applied one in terms of purpose with a pre-test and post-test design. For this purpose, thirty 7 to 9-year-old children from the economically deprived areas of Kahnouj City were randomly assigned into two groups including the non-linear approach (the teaching games for understanding) and the linear approach. The research participants were trained for eight weeks. Before and after the eight weeks of training, the test of gross motor development-2 and the executive functions questionnaire scores were recorded. Results: The results of this research showed that the teaching games for understanding approach compared to the linear approach has a greater effect on the subscales of fundamental motor skills and executive functions of economically deprived children (P≤0.05). Conclusion: Engaging in cognitive activities in the teaching games for understanding approach improves fundamental motor skills and executive functions. مقدمه: شناسایی چارچوب‌های نظری و مؤلفه‌های مداخلاتی در جوامع محروم از نظر اقتصادی- اجتماعی به‌منظور ارتقای سطح عملکرد آنها در جنبه‌های مختلف رشدی می‌تواند مؤثر باشد؛ بنابراین نیاز به بررسی ادبیات جدیدتر که اثربخشی مداخلات را گزارش می‌کنند، برای افرادی که در مناطق محروم اقتصادی-اجتماعی زندگی می‌کنند، وجود دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر روش آموزش مبتنی بر بازی برای فهمیدن بر مهارت‌های حرکتی بنیادی و کارکردهای اجرایی کودکان دارای محرومیت اقتصادی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی و از نظر هدف کاربردی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بود. بدین‌منظور 30 نفر از کودکان 7-9 سال مناطق محروم شهرستان کهنوج به‌طور تصادفی به دو گروه رویکرد غیرخطی (آموزش مبتنی بر بازی برای فهمیدن ) و خطی تقسیم شدند و به مدت هشت هفته تحت آموزش قرار گرفتند. پیش و پس از هشت هفته نمرات آزمون رشد حرکتی درشت-2 و پرسشنامة کارکردهای اجرایی جمع‌آوری شد. یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که روش آموزش مبتنی بر بازی برای فهمیدن تأثیر بیشتری بر خرده‌ مقیاس‌های مهارت‌های حرکتی پایه و کارکردهای اجرایی کودکان کم‌توان اقتصادی نسبت به رویکرد خطی دارد (0/05≥P). نتیجه‌گیری: درگیر شدن در فعالیت‌های شناختی در روش آموزش مبتنی بر بازی برای فهمیدن موجب بهبود مهارت‌های حرکتی و کارکردهای اجرایی می‌شود.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95371_d84afa6de9b71ab8ffc82142b1bd88e5.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 16 2 2024 06 21 The Effect of Mindfulness and PETTLEP Imagery on Competitive State Anxiety and the Performance of Equestrian Athletes of Show Jumping Discipline تاثیر ذهن آگاهی و تصویرسازی پتلپ بر اضطراب حالتی رقابتی و عملکرد ورزشکاران سوارکاری رشته پرش 83 99 95291 10.22059/jsmdl.2023.364125.1745 FA سمیرا افضلی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. کیوان ملانوروزی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران . Journal Article 2023 08 20 Introduction: The present study aimed to determine the effectiveness of mindfulness training and PETTLEP imagery on competitive state anxiety and the performance of equestrian athletes. Methods: In this quasi-experimental study, which was conducted with a pre-test-post-test design and a control group, 30 professional adult equestrians were selected conveniently and were randomly assigned into three Mental Imagery, Mindfulness, and Control groups. In the pre-test and the post-test phases, the participants completed the Persian version of the Competitive State Anxiety Inventory-2, and then their jumping performance was measured in a simulated competition by the jury. In the intervention stage, a 90-minute session was held in 6 weeks, in which the training groups dealt with the desired interventions. Data were analyzed using dependent t-tests, Univariate, and Multivariate Analyses of Covariance with Bonferroni's post hoc test. Results: The study's results showed that mindfulness has a significant effect on sports performance (P=0.025), physical anxiety (P=0.030), cognitive anxiety (P=0.015), and self-confidence (P=0.0001). Also, imagery has a significant effect on sports performance (P=0.039), physical anxiety (P=0.016), cognitive anxiety (P=0.033), and self-confidence (P=0.033). Other results indicated that there is no significant difference between the effect of mindfulness and imagery on the anxiety, self-confidence, and performance of equestrian athletes in show jumping discipline (P<0.05). Conclusion: In general, the results of the study suggest the use of mindfulness training and PETTLEP mental imagery interventions as practical, safe, and effective training methods to reduce competitive state anxiety, and to improve the performance of equestrian athletes in show jumping discipline. مقدمه: مداخلات ذهن آگاهی و تصویر سازی به عنوان شکلی از اموزش های ذهنی اثر فزاینده ای بر عملکرد روانی و ورزشی ورزشکاران دارد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تاثیر تمرینات ذهن آگاهی و تصویرسازی پتلپ بر اضطراب حالتی رقابتی و عملکرد ورزشکاران سوارکاری رشته پرش انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش نیمه‌تجربی که با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت، از بین کلیه ورزشکاران سوارکاری در رشته پرش در استان‌های همدان و زنجان، به صورت در دسترس ‏30 سوارکار بزرگسال حرفه‌ای (دامنه سنی 22 تا 40 سال) ‏برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه تصویرسازی ذهنی، تمرین ذهن‌آگاهی و کنترل قرار گرفتند. در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون شرکت‌کنندگان در ابتدا به تکمیل نسخه فارسی سیاهه اضطراب حالتی رقابتی-2 پرداختند، سپس عملکرد پرش شرکت‌کنندگان در مسابقه‌ای شبیه‌سازی شده توسط هیات داوران اندازه‌‏گیری شد. مرحله مداخله در 6 هفته انجام گرفت که گروه‌های تمرینی به مداخلات مورد نظر پرداختند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی وابسته، تحلیل کوواریانس تک متغیره (آنکوا) و چند متغیره (مانکوا) تحلیل شد. نتایج تحقیق نشان داد که آموزش ذهن‌آگاهی بر عملکرد ورزشی (P=0.025)، اضطراب جسمانی (P=0.030)، اضطراب شناختی(P=0.015) و اعتماد به نفس (P=0.0001) تاثیر معناداری دارد. هم چنین اموزش تصویر سازی بر عملکرد ورزشی(P=0.039)، اضطراب جسمانی(P=0.016)، اضطراب شناختی(P=0.033) و اعتماد به نفس(P=0.033) تاثیر معناداری دارد. دیگر نتایج حاکی از عدم وجود تفاوت معنادار بین اثر اموزش ذهن‌اگاهی و تصویرسازی ذهنی در اضطراب، اعتماد به نفس و عملکرد ورزشکاران سوارکاری در رشته پرش بود (P<0.05).

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95291_5ecf4e2814e86e4d8118c1732abdcacb.pdf