دانشگاه تهرانرشد و یادگیری حرکتی ورزشی2008-933316320240922The Effect of Goal-Oriented Physical Exercises on Cognitive Functions of Children with Learning Disorderاثر تمرینات بدنی هدفمدار بر کارکردهای شناختی کودکان با اختلال یادگیری5219502210.22059/jsmdl.2023.362812.1742FAهانیهقاسمیان مقدمگروه رفتارحرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.حسنمحمدزادهگروه رفتارحرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران .Journal Article20230724<strong>Introduction</strong><strong>: </strong>The present study aimed to investigate the effect of a course of Taekwondo goal-oriented physical exercises on the cognitive functions of children with learning disorders.<br /><strong>Methods:</strong> In this quasi-experimental study, which was conducted with a pre-test-post-test control group design, 20 boys with learning disorders were selected from the centers for learning disabilities by referring to special education in Mashhad. In the pre-test stage, the participants' working memory and inhibition were measured by N-back and Stroop tests, respectively. After that, the exercise group participated in the selected Taekwondo exercise program for three 50-minute sessions per week for four weeks. In each session, a set of My Brain cognitive games was used before the implementation of the exercise protocol. In the first 10 minutes of the session, cognitive games were played, then 10 minutes of warming up, 30 minutes of teaching and practicing Taekwondo techniques, and finally 10 minutes of cooling down were conducted. During this period, the control group did their usual activities. Finally, the dependent variables were measured again in the post-test phase. Repeated measures analysis of variance test was used for statistical analysis.<br /> <strong>Results: </strong>Taekwondo goal-oriented physical exercises improved cognitive functions in the Exercise group; All these changes were significant compared to the control group (P<0.05).<br /><strong>Conclusion: </strong>Taekwondo goal-oriented physical exercises can be effective as an intervention to improve the cognitive functions of this group of children.<strong>مقدمه:</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر یک دوره تمرینات بدنی هدفمدار تکواندو بر کارکردهای شناختی کودکان با اختلال یادگیری اجرا شد.<br /><strong>روش پژوهش: </strong>در این پژوهش نیمهتجربی که با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل انجام گرفت، 20 نفر از کودکان پسر با اختلال یادگیری با مراجعه به آموزش و پرورش استثنایی شهر مشهد از مراکز اختلال یادگیری انتخاب شدند. در مرحلة پیشآزمون، حافظة کاری و بازداری آزمودنیها بهترتیب توسط آزمونهای ان ـ بک و استروپ سنجیده شدند. پس آن، گروه تمرین در برنامة تمرینی منتخب تکواندو بهصورت سه جلسة 50 دقیقهای در هفته، در بازة زمانی چهار هفته شرکت کردند. در هر جلسه پیش از اجرای پروتکل تمرینی از مجموعه بازیهای شناختی مغز من استفاده شد.<strong> </strong>10 دقیقة اول جلسه، اجرای بازیهای شناختی، سپس 10 دقیقه گرم کردن، 30 دقیقه آموزش و تمرین تکنیکهای تکواندو و در آخر 10 دقیقه سرد کردن انجام گرفت. طی این مدت، گروه کنترل فعالیتهای عادی خود را انجام دادند. در انتها، متغیرهای وابسته مجدداً در مرحلة پسآزمون اندازهگیری شدند. بهمنظور تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازههای تکراری استفاده شد.<br /><strong>یافتهها: </strong>تمرینات بدنی هدفمدار تکواندو موجب بهبود کارکردهای شناختی در گروه تمرین شد؛ تمامی این تغییرات در مقایسه با گروه کنترل معنادار بود (0/05>P).<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>تمرینات بدنی هدفمدار تکواندو میتواند بهعنوان یک مداخله بر بهبود کارکردهای شناختی این گروه کودکان تأثیرگذار باشد.https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95022_6e8031cba09a95b5c5054b4304e9b2a1.pdfدانشگاه تهرانرشد و یادگیری حرکتی ورزشی2008-933316320240922Determining the Validity and Reliability of Persian Version of for Adolescent Athletes (PSRS-AA)تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس واکنشپذیری به استرس ادراکشده در ورزشکاران نوجوان (PSRS-AA)23409521510.22059/jsmdl.2023.367012.1750FAحسینصمدیبخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.جلیلمرادیگروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.محمدصحبتی هابخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.Journal Article20231020<strong>Introduction:</strong><strong> </strong>Reactivity to stress is the basis of individual differences in mental, emotional, and physiological responses to stressful situations and is a valid indicator for current and future adverse health outcomes. Despite the importance of stress reactivity and its consequences, the conventional physiological calculation of reactivity is time-consuming, costly, and invasive. This study aimed to determine the validity and reliability of the Persian version of the Perceived Stress Reactivity Scale for Adolescent Athletes (PSRS-AA).<br /><strong>Methods:</strong> The research method was a descriptive-correlational type. The statistical sample was made up of 290 athletes (130 girls and 160 boys) of different sports fields with an age range of 12 to 20 years who participated in the present study using the available sampling method. First, the correctness of the translation of the Persian version of the questionnaire was confirmed using the back-translation method, and then confirmatory factor analysis based on structural equation modeling was used to determine the validity of the questionnaire, and Cronbach's alpha coefficient was used to determine the internal consistency.<br /><strong>Results:</strong> The results showed that the goodness of fit index and the comparative fit index are higher than 0.9. Cronbach's alpha coefficient for perceived stress reactivity scale for adolescent athletes and its dimensions were obtained above 0.7 (acceptable index value).<br /><strong>Conclusion: </strong>Based on the results, based on the results, the Persian perceived stress reactivity scale for adolescent athletes has good and acceptable construct validity and internal reliability, and it can be used as a valid and reliable tool.<strong>مقدمه</strong><strong>: </strong>واکنشپذیری به استرس زمینهساز تفاوتهای فردی در پاسخهای ذهنی، عاطفی و فیزیولوژیکی به موقعیتهای استرسزا بوده و نشانگری معتبر برای پیامدهای نامطلوب سلامت فعلی و آینده است. با وجود اهمیت موضوع واکنشپذیری به استرس و تبعات آن، محاسبۀ فیزیولوژیکی مرسومِ واکنشپذیری زمانبر، پرهزینه و تهاجمی است. هدف پژوهش، تعیین روایی و پایایی نسخۀ فارسی مقیاس واکنشپذیری به استرس ادراکشده در ورزشکاران نوجوان بود.<br /><strong>روش</strong><strong> پژوهش: </strong>پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. نمونۀ آماری 290 نفر از ورزشکاران (130 دختر و 160 پسر) رشتههای ورزشی مختلف با دامنۀ سنی 12 تا 20 سال بودند که با روش نمونهگیری در دسترس در پژوهش حاضر شرکت کردند. ابتدا با استفاده از روش بازترجمه، صحت ترجمۀ نسخۀ فارسی پرسشنامه تأیید و در ادامه برای تعیین روایی ساز پرسشنامه از تحلیل عامل تأییدی مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری و برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد.<br /><strong>یافتهها</strong><strong>: </strong>نتایج نشان داد که شاخص نیکویی برازش و شاخص برازش تطبیقی بالاتر از 0/90 است. ضریب آلفای کرونباخ برای مقیاس واکنشپذیری به استرس ادراکشده در ورزشکاران نوجوان و ابعاد آن بالای0/7 (مقدار شاخص قابل قبول بودن) بهدست آمد.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>بر اساس نتایج، مقیاس فارسی واکنشپذیری به استرس ادراکشده در ورزشکاران نوجوان از روایی سازه و پایایی درونی مطلوب و قابل قبولی برخوردار است و میتوان از آن بهعنوان ابزاری روا و پایا استفاده کرد.https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95215_4b804498ef88875c65d775f98885f569.pdfدانشگاه تهرانرشد و یادگیری حرکتی ورزشی2008-933316320240922The Effect of Contextual Interference on Spatial Accuracy and Motor Reprogramming of Sequential Motor Task in People with Parkinson's Diseaseتأثیر تداخل زمینهای بر دقت فضایی و برنامهریزی مجدد حرکتی تکلیف حرکتی متوالی در افراد مبتلا به پارکینسون41619544210.22059/jsmdl.2024.367445.1751FAپروینمحمدی فارسانیگروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.حمیدرضاطاهری تربتیگروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران .مهدیسهرابیگروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ، ایران.علیشعیبیگروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.Journal Article20231030<strong>Introduction</strong><strong>: </strong>The goal of research is to create a learning environment that can increase learning. This study aimed to investigate the effect of contextual interference on spatial accuracy and motor reprogramming of the sequential motor task in people with Parkinson's disease.<br /><strong>Methods:</strong> The research method is a quasi-experimental type with a pre-test and post-test research design. 64 people with Parkinson's disease (mean age = 62.93 ± 3) were selected by convenience sampling method and randomly assigned into four equal groups (16 people) including blocked - high similarity, blocked - low similarity, random - high similarity, and random - low similarity. The participants performed 180 trials (12 blocks of 15 trials) for three sequential movement tasks. The error of movement patterns performance was calculated in all stages. In the acquisition stage, the 2 (contextual interference) × 2 (sequence similarity) × 11 (acquisition blocks) ANOVA with repeated measures of the last factor, and for the retention stage, the 2 (contextual interference) × 2 (similarity of sequence) × 3 (stages) ANOVA with repeated measures of last factor, and for the transfer and reprogramming stages, the 2 (contextual interference) × 2 (sequence similarity) ANOVA were used at P=0.05 level of significance.<br /><strong>Results:</strong> The results showed that in the acquisition phase, the blocked-high similarity group performed better, and the interactive effect of the group and sequence similarity was not significant in the retention and transfer stages. In the reprogramming phase, the random-high similarity group was better.<br /><strong>Conclusion: </strong>According to the elaboration hypothesis, random practice increases the strength of memory representation and forms deeper processing in memory.<strong>مقدمه: </strong>از اهداف تحقیقات ایجاد محیط یادگیری است که بتواند یادگیری را افزایش دهد<strong>. </strong>هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تداخل زمینهای بر دقت فضایی و برنامهریزی مجدد حرکتی تکلیف حرکتی متوالی در افراد مبتلا به پارکینسون<strong> </strong>است.<br /><strong>روش پژوهش:</strong><strong> </strong>پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی است و طرح پژوهش پیشآزمون - پسآزمون است. 64 نفر از افراد مبتلا به پارکینسون ( میانگین سنی= 3 ± 93/62 سال) بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی به چهار گروه مساوی (16 نفری) شامل قالبی- تشابه زیاد/ قالبی- تشابه کم/ تصادفی-تشابه بالا/ و تصادفی- تشابه کم تقسیم شدند. شرکتکنندهها180کوشش ( 12 بلوک 15 کوششی) برای سه تکلیف حرکتی متوالی انجام دادند. خطای اجرای الگوهای حرکتی در همه مراحل محاسبه شد. در مرحلة اکتساب از آزمون تحلیل واریانس مرکب دو (تداخل زمینهای) × دو (تشابه توالی) × 11 (بلوکهای اکتساب)، مراحل یادداری از تحلیل واریانس دو (تداخل زمینهای) × دو (تشابه توالی) × سه (مرحله)، آزمون انتقال و برنامه ریزی مجدد از طرح تحلیل واریانس دوطرفه دو (تداخل زمینهای) × دو (تشابه توالی) در سطح 0/05 تحلیل شدند.<br /><strong>یافتهها: </strong>نتایج نشان داد در مرحلة اکتساب گروه قالبی- تشابه بالا عملکرد بهتری داشتند و اثر تعاملی گروه و تشابه توالی در مراحل یادداری و انتقال معنادار نبود، در مرحلة برنامهریزی مجدد نیز گروه تصادفی - تشابه بالا بهتر بودند.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>طبق فرضیة بسط تمرین تصادفی قدرت بازنمایی حافظه را افزایش میدهد و پردازش عمیقتری را در حافظه شکل دهد<strong>.</strong>https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95442_30a3988723034e4c35a1f5e3146230f9.pdfدانشگاه تهرانرشد و یادگیری حرکتی ورزشی2008-933316320240922The Effect of Exergames on the Static Balance of Children with Forward Head Postureاثر تمرینات اگزرگیم بر تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو63769593710.22059/jsmdl.2024.368088.1753FAپوریارحمانیگروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محمدکریمی زاده اردکانیگروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران .سید محمدحسینیگروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.Journal Article20231113<strong>Introduction: </strong>Forward head posture is one of the most common postural abnormalities among students, which affects their postural control (balance). Although there is a trend toward using exergames to improve balance, the effectiveness of exergames specifically designed to improve balance in students with forward head posture is unclear. Therefore, the present study aimed to investigate the effect of exergames on the static balance of children with forward head posture. <br /><strong>Methods:</strong> In this quasi-experimental study carried out using a pre-test, post-test, and a control group design, 30 boys with forward head posture in Takestan City with an age range of 7 to 12 years old were purposively selected and assigned to two groups, namely the Exergames and the Control groups. In the pre-test phase, the participants performed three attempts of the Stork test (static balance). The intervention phase was carried out over eight weeks with two sessions per week,each session lasting 30 minutes, during which the participants performed the relevant exercises. Following the training phase, the post-test phase was conducted, where the participants performed the static balance test as in the pre-test phase. The data were analyzed by univariate analysis of covariance.<br /><strong>Results: </strong>The results showed that exergames significantly improved the static balance of children with forward head posture (F=22.94, P=0.001).<br /><strong>Conclusion: </strong>In general, the results of the present study highlight the importance of exergames in the static balance of children with head forward posture, and it is recommended that the benefits of these exercises should be used to improve static balance.<strong>مقدمه:</strong> وضعیت سر به جلو از رایجترین ناهنجاریهای وضعیتی در بین دانشآموزان است که این اختلال بر کنترل وضعیتی (تعادل) آنها اثرگذار است. اگرچه روند استفاده از اگزرگیم برای بهبود تعادل وجود دارد، با این حال، اثربخشی اگزرگیم که بهطور خاص برای بهبود تعادل دانشآموزان با وضعیت سر به جلو طراحی شده باشد، نامشخص است. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات اگزرگیم بر تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو بود.<br /><strong>روش پژوهش: </strong>در این پژوهش نیمهتجربی که با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل انجام گرفت، 30 پسر با وضعیت سر به جلو شهر تاکستان با دامنة سنی 7 تا 12 سال بهصورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه تمرین اگزرگیم و کنترل قرار گرفتند. در مرحلة پیشآزمون، شرکتکنندگان اقدام به اجرای سه کوشش آزمون لکلک (تعادل ایستا) کردند. مرحلة مداخله در هشت هفته و هر هفته دو جلسه و هر جلسه 30 دقیقه انجام گرفت که شرکتکنندگان به اجرای تمرینات مربوط پرداختند. پس از اتمام مرحلة تمرینی، مرحلة پسآزمون انجام گرفت که شرکتکنندگان همانند مرحلة پیشآزمون به اجرای آزمون تعادل ایستا پرداختند. دادهها به روش تحلیل کوواریانس تکمتغیری تحلیل شد.<br /><strong>یافتهها: </strong>نتایج نشان داد که تمرینات اگزرگیم موجب بهبود معنادار تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو شد (0/001=P ،22/99=F).<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>بهطور کلی نتایج پژوهش حاضر بر اهمیت تمرینات اگزرگیم بر تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو تأکید دارد و پیشنهاد میشود از مزایای این تمرینات در بهبود تعادل ایستا استفاده شود. https://jsmdl.ut.ac.ir/article_95937_72aeeb5028d0bd272515ab4187f238fc.pdfدانشگاه تهرانرشد و یادگیری حرکتی ورزشی2008-933316320240922Psychometric Properties of the Persian Version of the Test of Visual-Motor Skills-3rd Edition in Preterm Childrenویژگیهای روانسنجی نسخة فارسی آزمون مهارتهای بینایی- حرکتی ویرایش سوم در کودکان نارس77919616910.22059/jsmdl.2024.368700.1755FAسید فردینقیصریگروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محمودشیخگروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20231125<strong>Introduction</strong>:<strong> </strong>Considering the prevalence of visual-motor disorders among preterm children and the importance of visual-motor skills in performing daily tasks, A reliable and valid tool is needed to measure these skills in preterm children. The present study aimed to evaluate the psychometric properties of the Persian version of the test of visual-motor skills- 3<sup>rd</sup> edition (TVMS-3) in preterm children.<br /><strong>Methods</strong><strong>:</strong> For this purpose, 2100 students were selected from 7 to 12-year-old students across the country by multi-stage cluster random sampling method. Among these students, 376 preterm children who were born before 32 weeks of pregnancy or with a very low weight (1500 grams) were included in the research. The measurement tool of this study was the Persian version of TVMS-3, which was implemented in two stages, three weeks apart, on the research samples Also, the Bender Gestalt test was performed on the subjects in the first stage. Cronbach's alpha method was used to determine internal consistency or internal reliability, the intra-class correlation coefficient method was used to determine temporal reliability, and a one-way analysis of variance was used to determine construct validity and differences between groups. Pearson's correlation coefficient was also used to check the convergent validity.<br /><strong>Results</strong><strong>: </strong>The results of this study indicate the appropriate validity of the TVMS-3 for all 7 to 12-year-old age groups of preterm children. Also, the results of this study indicate the desirable and acceptable internal consistency and temporal reliability or reproducibility of this test.<br /><strong>Conclusion</strong>: The TVMS-3 has appropriate validity and reliability for screening and identifying preterm children with visual-motor skills disorders.<strong>مقدمه:</strong> با توجه به شیوع اختلالات بینایی-حرکتی در بین کودکان نارس و اهمیت مهارتهای بینایی-حرکتی در انجام تکالیف روزمره، نیاز به ابزاری پایا و روا برای اندازهگیری این مهارتها در این افراد، احساس میشود. هدف از تحقیق حاضر، بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخة فارسی آزمون بینایی-حرکتی ویرایش سوم (3-TVMS) در کودکان نارس بود.<br /><strong>روش پژوهش: </strong>بدینمنظور از بین دانشآموزان 7 تا 12 ساله سراسر کشور به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای، 2100 نفر انتخاب شدند. از این میان 376 کودک نارس که هنگام تولد کمتر از هشت ماه یا با وزن بسیار کم (1500 گرم) بودند، وارد تحقیق شدند. ابزار اندازهگیری نسخة فارسی3-TVMS بود که در دو مرحله، به فاصلة سه هفته روی نمونههای تحقیق اجرا شد. همچنین آزمون بندر گشتالت در مرحلة اول روی آزمودنیها اجرا شد.<strong> </strong>از روش آلفای کرونباخ بهمنظور تعیین همسانی درونی یا پایایی درونی و از روش ضریب همبستگی درونطبقهای برای تعیین پایایی زمانی و از تحلیل واریانس یکراهه برای تعیین روایی سازه و تفاوت بین گروهها استفاده شد. همچنین برای بررسی روایی همگرا از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.<br /><strong>یافتهها: </strong>نتایج این تحقیق حاکی از روایی مناسب3-TVMS برای تمامی گروههای سنی 7 تا 12 سال در کودکان نارس است. همچنین نتایج حاکی از همسانی درونی مطلوب و قابل قبول و پایایی زمانی یا تکرارپذیری این آزمون است.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> 3-TVMS<strong> </strong>دارای روایی و پایایی مناسب بهمنظور غربالگری و شناسایی کودکان نارس مبتلا به اختلال مهارتهای بینایی-حرکتی است.https://jsmdl.ut.ac.ir/article_96169_c82076f5b94e5c4a2313ae812739eeec.pdfدانشگاه تهرانرشد و یادگیری حرکتی ورزشی2008-933316320240922The Effect of Aquatic Training on Social-Emotional Skills and Gross Motor Development of Children Aged 3 to 6 Yearsتأثیر تمرینهای حرکتی در آب بر مهارتهای عاطفی-اجتماعی و مهارتهای حرکتی درشت کودکان 3 تا 6 سال931099637110.22059/jsmdl.2024.370385.1761FAمحبوبهعالیوندی دارانیگروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0009-0002-6312-3959حسنکردیگروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران. تهران. ایران .کیوانملانوروزیگروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20231230<strong>Introduction:</strong> Movement is a way of social communication of the child with other people in his life. By moving into the environment, the child gains various experiences, although his skills are not yet developed. This research aimed to investigate the effect of aquatic movement training on the development of social-emotional and gross motor skills of children aged 3 to 6 years old.<br /><strong>Methods</strong>: The research was quasi-experimental with a pre-test, post-test, and a control group design. The statistical population was made up of female preschool children in Faridan City, Isfahan province. 23 people were selected conveniently and were randomly divided into two experimental (n=12) and control (n=11) groups. The experimental group performed 16 sessions of 50 minutes of aquatic movement training in water for 8 weeks, and the control group performed their daily activities according to their usual programs. Both groups performed the third version of Ulrich’s Test of Gross Motor Development and the Social Skills Rating Systems by Gresham and Elliott (1990) under completely similar conditions in the pre-test and post-test. Data analysis was done by multivariate analysis of covariance at a significance level of 0.05 in SPSS version 26 software.<br /><strong>Results</strong>: The results showed that the aquatic movement games significantly led to the development of gross motor skills (locomotors and object manipulation) and more social-emotional skills (cooperation, assertion, self-control, and responsibility) than the control group (p≤0/05).<br /><strong>Conclusion</strong>: By providing an educational program of aquatics movement games, an opportunity can be provided for the development of social-emotional skills and gross motor skills of preschool girls.<strong>مقدمه: </strong>حرکت، یک راه برقراری ارتباط اجتماعی کودک با سایر افراد در زندگیاش است.<strong> </strong>کودک با حرکت کردن در محیط تجربههای مختلفی را کسب میکند، هرچند مهارتهای او هنوز تکامل نیافته است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تمرینهای حرکتی در آب بر رشد مهارتهای عاطفی- اجتماعی و مهارتهای حرکتی درشت کودکان 3 تا 6 سال انجام گرفت.<br /><strong>روش پژوهش: </strong>پژوهش از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعة آماری کودکان دختر در مهدکودکهای شهر فریدن استان اصفهان بودند. 23 نفر به شکل در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه تجربی (12نفر) و کنترل (11نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی، 16جلسة 50دقیقهای تمرینهای حرکتی در آب را به مدت هشت هفته انجام دادند و گروه کنترل، فعالیتهای روزمرة خود را طبق برنامههای معمول انجام دادند. هر دو گروه، نسخة سوم آزمون رشد مهارتهای حرکتی درشت اولریخ و پرسشنامة مهارتهای عاطفی اجتماعی گرشام و الیوت (1990) را در شرایط کاملاً مشابه در پیشآزمون و پسآزمون اجرا کردند. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در سطح معناداری 0/05 و در نرمافزار اس پی اس اس نسخة 26 انجام شد.<br /><strong>یافتهها: </strong>نتایج نشان داد بازیهای حرکتی در آب به شکل معناداری موجب رشد مهارتهای درشت (جابهجایی و کنترل شیء) و مهارتهای عاطفی- اجتماعی (همکاری، جرأتورزی، خودکنترلی و مسئولیتپذیری) بیشتری نسبت به گروه کنترل شد ( P ≤0/05 ).<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>با ارائة برنامة آموزشی بازی در آب میتوان فرصتی برای رشد مهارتهای عاطفی- اجتماعی و مهارتهای حرکتی درشت کودکان پیشدبستانی دختر فراهم کرد.https://jsmdl.ut.ac.ir/article_96371_9d2c0dfc7060ea919bc249f17d8f6c13.pdf