دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Rich Environment (Home) on the Speed Progress Learning of football Dribbling in Boys 6-13 Years old تاثیر محیط غنی در خانه بر سرعت پیشرفت یادگیری دریبل فوتبال پسران 6 تا 13 ساله 159 171 68133 10.22059/jmlm.2018.205282.1067 FA سجاد ترشیزی کارشناس یارشد یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی شهبازی دانشیار رفتار حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران ابوذر دارابی کارشناسی ارشد رشد حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2016 04 27 The present study aimed at investigating the effect of rich environment at home on the speed of acquisition progress in football dribbling skill of boys. The statistical population included children aged between 6 and 13 in district 1, Tehran city. The present study was semi-experimental with pretestposttest design. Based on the results of the distributed questionnaires, 30 subjects were selected as the sample and were divided into two groups: rich and non-rich. Firstly, both groups participated in football dribbling test as the pretest. Then, both rich and non-rich groups received training for 9 days and one session per day. At the end of each training session, both groups completed football dribbling test again. To compare the groups, the 2 × 9 mixed analysis of covariance was used, and dependent t test was applied to examine intragroup changes. Wilks Lambda index indicated that the effect of environment on the speed of learning progress was significant (F(9&19)=3.27), P<0.014, correlation ratio=0.608). The rich group had a higher speed of learning progress than the non-rich group. The comparison of the training days of both groups showed that the rich group was significantly better than the non-rich group for all days except for day 4. The results of dependent t test showed a significant difference between pretest and day 9 in rich (P<0.001) and non-rich (P<0.001) groups. Overall, these results show that enriched home environment significantly improves the speed of learning progress. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر محیط غنی خانه بر سرعت پیشرفت اکتساب مهارت دریبل فوتبال پسران بود.جامعة آماری تحقیق کودکان 6 تا 13 سالة منطقة 1 شهر تهران بودند. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. براساس نتایج پرسشنامة توزیع شده، 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به دو گروه غنی و غیر غنی تقسیم شدند. در ابتدا از هر دو گروه به عنوان پیش آزمون، آزمون دریبل فوتبال به عمل آمد. سپس به هر دو گروه غنی و غی رغنی به مدت 9 روز و در هر روز یک جلسه تمرین داده شد. پس از پایان هر جلسة تمرین از هر دو گروه 2 و برای تغییرات × مجدداً آزمون دریبل فوتبال گرفته شد. برای مقایسة دو گروه از تحلیل کوواریانس مرکب همبسته استفاده شد. شاخص لاندای ویلکز نشان داد که اثر محیط بر سرعت پیشرفت یادگیری t درون گروهی از آزمون 0= ضریب ایتا) و گروه غنی نسبت به گروه غیرغنی دارای سرعت / و 608 P<0/014 F( 19 و 9 )=3/ معن ادار است ( 27 پیشرفت یادگیری بیشتری بود. با مقایسة روز های تمرین دو گروه، گروه غنی در تمام روزها به جز روز چهارم، به طورهمبسته نشان داد که تفاوت معنا داری بین پیش آزمون و روز نهم t معناداری بهتر از گروه غیرغنی بود. همچنین نتایج وجود داشت. به طور کلی، نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد که (P<0/ و گروه غیرغنی ( 001 (P<0/ گروه غنی ( 001 محیط غنی خانه موجب بهبود معنا دار سرعت پیشرفت یادگیری می شود.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68133_1220b23d6cdc6682c14c31faaf06fb39.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 Mindfulness, Emotional Intelligence and Mental Toughness in Successful and Unsuccessful Karate Athletes in Iran Men’s Karate Super League مایندفولنس، هوش هیجانی و سرسختی ذهنی در کاراته کاهای نخبة موفق و ناموفق سوپرلیگ کاراتة مردان ایران 173 193 68142 10.22059/jmlm.2017.227331.1219 FA صادق رنجبر .کارشنا سارشد روا نشناسی ورزش، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حسن غرایاق زندی استادیار، گروه روانشناسی ورزش، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه تهران، تهران، ایران. سید محسن فاطمی فوق دکتری روانشناسی، دپارتمان روانشناسی، دانشگاه هاروارد، ماساچوست، کمبریج، ایالات متحده امریکا. Journal Article 2017 02 09 According to numerous studies in sport psychology, it is proved that optimal athletic performance relates to many psychological factors and personality and psychological characteristics influence athletic development. The aim of this study was to investigate and compare mindfulness, emotional intelligence and mental toughness in successful and unsuccessful karate athletes in Iran men’s karate super league. This research was casual-comparative and the population consisted of Iran men’s karate super league in Kumite section in 2015. Primary data were collected by convenience sampling method from 70 athletes of all participating teams- especially two high ranking teams and three low ranking teams- in karate super league. After the data of the number of competitions and their results for each athlete were collected, the optimal performance of karate athletes was calculated and two successful and unsuccessful karate athletes groups were determined (each group 30 subjects). The form of content, the demographic questionnaire, Sport Mindfulness Scale, Schutte Emotional Intelligence Questionnaire and Mental Toughness Questionnaire (48 items) were used. The normal distribution of data in both groups were examined using the K-S and Shapiro-Wilk tests. The results of independent t test showed that the difference in mindfulness was not statistically significant between successful and unsuccessful karate athletes, but the emotional intelligence and mental toughness between successful and unsuccessful athletes were significantly different. Overall, it can be stated that a major part of these findings emphasize the role of the psychological characteristics in the sport performance and success of the two groups of elite karate athletes who have the highest rank in Asia and world karate. برحسب مطالعات متعدد صور تگرفته در حیطة روان شناسی ورزش می توان گفت که عملکرد مطلوب ورزشی به عوامل روان شناختی بسیاری مرتبط است و ویژگی های شخصیتی و روان شناختی از عوامل تأثیرگذار بر پیشرفت ورزشی است. هدف این پژوهش مطالعه و مقایسة مایندفولنس، هوش هیجانی و سرسختی ذهنی در کارات هکاهای موفق و ناموفق سوپر لیگ کاراتة مردان ایران بود. مطالعة حاضر از نوع علی مقایسه ای و جامعة آماری کاراته کاهای سوپر لیگ کاراتة مردان ایران در سال 1394 در بخش کومیته بودند. داده های اولیه به روش در دسترس از 70 نفر از ورزشکارانِ تمام تیم های شرکت کننده_ به ویژه دو تیم بالا و سه تیم پایین جدول_ در سوپر لیگ کاراته جم عآوری شد. پس از ب هدست آوردن اطلاعات مربوط به تعداد مبارزات و نتایج آن برای هر ورزشکار، عملکرد بهینة کاراته کاها محاسبه و دو گروه کاراته کای موفق و ناموفق تعیین شد (هر گروه 30 نفر). ابزار استفاده شده در این پژوهش شامل فرم رضایت نامه و دموگرافیک، پرسشنامة مایندفولنس ورزشی، پرسشنامة هوش هیجانی شاته و پرسشنامة 48 سؤالی سرسختی ذهنی بود. پس از و شاپیرو ویلک، نتایج آزمون تی دو گروه مستقل K-S بررسی نرمال بودن توزیع داده ها در دو گروه با استفاده از آزمون نشان داد که تفاوت مایندفولنس بین کاراته کاهای موفق و ناموفق از لحاظ آماری معنادار نبود، اما تفاوت هوش هیجانی و سرسختی ذهنی بین دو گروه معنادار بود. در مجموع می توان گفت که بخش چشمگیری از یافته ها بر نقش ویژگ یهای روان شناختی در عملکرد و موفقیت ورزشی بین دو گروه کاراته کای نخبه که در بالاترین سطح از کاراتة جهان و آسیا قرار دارند، تأکید می کند.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68142_998c84e7614fbf05ac835f8fc6ebcf08.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Feed Forward Augmented Information in Model Observation on Learning Mini Basketball Penalty Free Throw Skill in Children تأثیر اطلاعات افزوده پیشخوراندی به مشاهده الگو بر یادگیری مهارت پرتاب آزاد پنالتی مینی بسکتبال در کودکان 195 212 69489 10.22059/jmlm.2017.240447.1293 FA محمد حسین زمانی دانشجوی دکتری یادگیری حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایوب هاشمی دانشجو دکتری رشد حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران رسول عابدان زاده استادیار رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2017 09 12 The aim of this study was to investigate the effect of feed forward augmented information in model observation on learning mini basketball free throw skill in children. For this purpose, 45 children (10 years old) were selected as the sample by convenience sampling method and were divided into three groups: feed forward augmented information + observation, observation + KR feedback, and control (C). The research method was semi-experimental and research design was pretest-posttest and retention test. The task used in this study was mini basketball free throw skill. Firstly, the participants performed 15 trials in the pretest. The acquisition phase consisted of 6 blocks of 15 trials of observation followed by physical training. The retention test was performed 48 hours after the last training block in 15 trials. The data were analyzed by mixed analysis of variance, between-group analysis of variance and Tukey post hoc test. The results showed that both at the acquisition and retention phases, feed forward augmented information + observation group who were knowledgeable about the quality of the model prior to the observation showed better performance than the other two groups (P<0.05). Generally, these results showed that knowledge of the model performance before observation can make learning of a throwing task more significant than the time when they were knowledgeable after the observation. Therefore, it is suggested that feed forward augmented information on the quality of the model before observation should be used to improve the performance of the subjects. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر اطلاعات افزودۀ پیشخوراندی به مشاهدۀ الگو بر یادگیری مهارت پرتاب آزاد مینی‌بسکتبال در کودکان بود. برای این منظور 45 کودک ده‌ساله به‌صورت در دسترس به‌عنوان نمونۀ تحقیق انتخاب شدند و در سه گروه (اطلاعات افزودۀ پیشخوراندی+ مشاهده، مشاهده+ بازخورد آگاهی از نتیجه و کنترل (C)) تقسیم شدند. روش تحقیق نیمه‌تجربی و طرح تحقیق به‌صورت پیش‌آزمون-پس‌آزمون و آزمون یادداری بود. تکلیف مورد استفاده در این تحقیق مهارت پرتاب آزاد مینی‌بسکتبال بود. ابتدا شرکت‌کنندگان در مرحلۀ پیش‌آزمون 15 کوشش را انجام دادند. مرحلۀ اکتساب در 6 بلوک 15 کوششی مشاهده و در پی آن تمرین بدنی بود. آزمون یادداری نیز 48 ساعت بعد از آخرین بلوک تمرینی در 15 کوشش اجرا شد. داده‌ها از طریق روش‌های آماری تحلیل واریانس مرکب، تحلیل واریانس بینگروهی و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هم در مرحلۀ اکتساب و هم در مرحلۀ یادداری گروه اطلاعات افزودۀ پیشخوراندی + مشاهده که قبل از مشاهده در مورد کیفیت مدل آگاهی کسب کرده بودند، عملکرد بهتری را نسبت به دو گروه دیگر از خود نشان دادند (05/0P<). در کل نتایج این تحقیق نشان داد که آگاهی از عملکرد مدل قبل از مشاهده نسبت به زمانی‌که بعد از نمایش آگاه می‌شویم، یادگیری یک تکلیف پرتابی را معنادارتر می‌کند. بنابراین پیشنهاد می‌شود که از اطلاعات پیشخوراندی در مورد کیفیت مدل قبل از مشاهده، به‌منظور بهبود بهتر عملکرد آزمودنی‌ها استفاده شود.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_69489_e89a6b0a62b1aefac7e909f5f75e59fc.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Pregnancy Life Style on Physical Growth of Post term مطالعه تأثیر سبک زندگی مادران باردار بر شاخص‌های رشد جسمانی نوزادان پس از تولد 213 226 68143 10.22059/jmlm.2018.249413.1333 FA ساناز خسروی نژاد کارشناسی ارشد علوم ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران مرتضی طاهری استادیار گروه علوم ورزشی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران عباس صادقی . استادیار گروه علوم ورزشی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران Journal Article 2018 01 06 Neonatal growth indices are one of the important issues in the assessment and care of pregnancy which have significant effects on the life after birth. Therefore, it is important to recognize their related factors. The aim of this study was to investigate the relationship between pregnant women's lifestyle and physical growth indices in newborns. This descriptive-comparative study was conducted on 412 pregnant women (mean age 28.1±5.6 years) who referred to Mahdieh Hospital in Tehran by a cross-sectional and field method. Subjects were selected by convenience sampling method. Data were collected and recorded by Lifestyle Questionnaire (LSQ) and information about the growth indices of newborns from their medical records in Tehran Mahdieh Hospital. Then, growth indices were compared with NCHS standard norm (P≤0.05). Independent and one-sample t tests and Pearson correlation were used to analyze the data. According to the results, the quality of lifestyle in pregnant women was reported to be moderate. Also, a comparison of weight and height indices showed a significant difference in the time intervals after birth in comparison with the NCHS norm (P≤0.05) which indicated that this norm was lower than the global norm in Iranian infants. On the other hand, no significant difference was observed in the head circumference (P=0.18). Considering the findings of this study on lifestyle and moderate physical activity in pregnant women, mothers are recommended to have more physical activity and to improve their nutritional quality so that they can promote their lifestyle and thereby improve the growth indices of newborns. شاخص های رشدی نوزادان از موارد مهم در ارزیابی و مراقب تهای دوران بارداری است که تأثیر بسزایی در زندگی پس از تولد متولدین دارد. ازاین رو، شناخت عوامل مرتبط با آن امری مهم و ضروری است. ازاین رو پژوهش حاضر با هدف، بررسی ارتباط سبک زندگی مادران باردار بر شاخص های رشد جسمانی نوزادان پس از تولد انجام گرفت. این پژوهش 28 سال) مراجعه کننده به بیمارستان /1±5/ همبستگی توصیفی – مقایسه ای بر روی 412 زن باردار (با میانگین سنی 6 مهدیة تهران به صورت مقطعی و میدانی انجام گرفت. افراد به روش در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده ها با و اطلاعات مربوط به شاخص های رشدی نوزادان از پروندة پزشکی موجود در (LSQ) استفاده از پرسشنامة سبک زندگی مقایسه شد. آزمون NCHS بیمارستان مهدیة تهران استخراج و ثبت شد. سپس شاخ صهای رشدی با نورم استاندارد مستقل و تک نمونه و همبستگی پیرسون به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. براساس نتایج پژوهش، کیفیت t آماری سبک زندگی زنان باردار مورد مطالعه، در حد متوسطی گزارش شد. همچنین مقایسة شاخص های وزن، قد تفاوت که نشان از .(P≤0/ نشان داد ( 05 NCHS معناداری را در مقطعی از بازه های زمانی پس از تولد در مقایسه با هنجار پایین تر بودن این هنجار در نوزادان ایرانی در قیاس با هنجار جهانی است. از طرف دیگر، دور سر نوزادان تفاوت با توجه به یافته های پژوهش در خصوص سبک زندگی و فعالیت بدنی متوسط در .(P=0/ معناداری را نشان نداد ( 18 زنان باردار، احتمالاً توصیة مادران به انجام فعالیت بدنی بیشتر و بهبود کیفیت تغذیة آنها بتواند سبک زندگی آنها را ارتقا دهد و از این طریق بتوان شاخص های رشدی نوزادان را بهبود بخشید

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68143_00375b244e600366c0ff28024ab0bc69.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Exercise Intervention on Cognitive Function and Brain-Derived Neurotrophic Factor in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder اثرمداخله تمرین بدنی بر عملکرد شناختی و فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغزدرکودکان مبتلابه اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی 227 242 68144 10.22059/jmlm.2018.244615.1313 FA مژگان معمارمقدم استادیار، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران حمیدرضا طاهری تربتی استاد، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران علی کاشی استادیار، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران Journal Article 2017 11 13 The aim of this study was to examine the effect of a course of physical exercise on cognitive function and Brain-derived neurotrophic factor in children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). This research was performed semi-experimental. Participants included 25 male students aged 7 to 10 years old referred to Ibn Sina Hospital in Mashhad, and randomly divided into two groups (control and experimental). The experimental group participated in an exercise program for 24 sessions, 75 minutes per session. The control group did not receive any intervention. All the participants performed Stroop Test and Go no go Test before and after the exercise. Also, blood samples were taken from these participants to measure serum BDNF before and after exercise. The data were analyzed using ANCOVA. The results demonstrated that cognitive function of the children in experimental group regarding Stroop and Go no go tsts showed significant difference compared with the control group, also Serum BDNF levels showed a significant increase (p<0.05). These results suggest that the organized exercise program helps to improve cognitive function and treat in children with ADHD. هدف از این مطالعه بررسی اثر یک دوره تمرین بدنی بر عملکرد شناختی و فاکتور نروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) در کودکان مبتلابه اختلال نارسایی توجه / فزون کنشی (ADHD) بود. این تحقیق به روش نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا شد. شرکت‌کنندگان شامل 25 دانش‌آموز پسر 10 تا 7 سال مراجعه‌کننده به کلینیک ویژه بیمارستان روان‌پزشکی ابن‌سینا مشهد بودند که به‌طور تصادفی به دو گروه (کنترل و تجربی) تقسیم شدند. گروه تجربی در یک برنامه ورزشی به مدت 24 جلسه و هر جلسه به مدت 75 دقیقه، شرکت کردند. تمامی شرکت‌کنندگان آزمون استروپ و آزمون برو نه برو را قبل و بعد از تمرین ورزشی اجرا کردند. همچنین نمونه‌های خونی شرکت‌کنندگان برای اندازه‌گیری BDNF سرم قبل و بعد از دوره مداخله فعالیت بدنی گرفته شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌ ANCOVA انجام شد. نتایج نشان داد که عملکرد شناختی کودکان در گروه تجربی در آزمون‌های استروپ و برو نه برو در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی‌داری داشته است. همچنین سطوح BDNF سرم نیز افزایش معنا‌داری را نشان داد (05/0>p). این یافته‌ها نشان داد که یک برنامه ورزشی سازمان‌یافته به بهبود عملکرد شناختی و درمان کودکان مبتلابه ADHD کمک می‌کند.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68144_01739431b158b122375e8bc6f023cd1b.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Forced and Voluntary Exercises as a Non-Pharmacologic Factor on Modified Behaviors Due to Stress of Separation from Mother in Wistar Rats تاثیر تمرینات ورزشی اجباری و اختیاری، به عنوان یک فاکتور غیر فارماکولوژیک بر رفتارهای تغییریافته براثر استرس جدایی از مادر در موش نژاد ویستار 243 256 68145 10.22059/jmlm.2018.235001.1254 FA اتنا یزدان شناس دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران مقصود پیری استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران محمدعلی آذربایجانی استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2017 09 25 The aim of this study was to examine the positive effects of forced and voluntary exercises as a non-pharmacological factor on modified behaviors due to stress of separation from mother. In the present study, 48 male baby rats were selected and separated from their mothers from day 2 to 14 for 180 minutes. On the 21st day, these rats were randomly divided into 4 groups. The groups included maternal stress, control, treadmill, running wheel (RW). The first group experienced stress of separation from their mothers from day 2 to 14 and the control group was kept from the beginning with their mothers. The exercise groups also began to exercise since their 21st birth day. Then, the groups conducted behavioral anxiety and rodent depression tests including EPM, Splash, FST, and Open Field. The obtained data were statistically analyzed by t and ANOVA methods at a significance level (P<0.05). Behavioral tests showed that the stress of separation from the mother caused depression behaviors. On the other hand, voluntary exercise caused antidepressant effects compared with the stress group while no significant changes were observed between the effect of forced exercise and the stress group. The results showed that exercise, especially voluntary exercise, reduces stress during adolescence, and reduces depression and anxiety behaviors in adulthood. در پژوهش حاضر تأثیرات مثبت تمرینات ورزشی اجباری و اختیاری به عنوان یک فاکتور غیرفارماکولوژیک بر روی رفتارهای تغییریافته بر اثر استرس جدایی از مادر بررسی شد. در پژوهش حاضر 48 سر بچه موش نر انتخاب و از روز 2 تا 14 به مدت 180 دقیقه از مادرشان جدا شدند. سپس در روز 21 این موش ها به صورت تصادفی به چهار گروه قسمت شدند. گروه ها شامل با استرس جدا شدن از مادر، کنترل، تردمیل، رانینگ ویل بود. گروه اول از روز 2 تا 14 جدایی از مادر را تجربه کردند و گروه شاهد از همان ابتدا ب ههمراه مادر نگهداری شدند. گروه های تمرینی نیز، از روز 21 تولد، شروع به تمرین کردند. سپس بر روی گروه ها تست های رفتاری اضطراب و افسردگی جوندگان از جمله ای پی ام، ،P< 0/ اسپلش، اف اس تی و اپن فیلد انجام گرفت. داده های به دست آمده با روش های تی و آنوا در سطح معناداری 05 آنالیز آماری شدند. با استفاده از تست های رفتاری مشخص شد که استرس جدایی از مادر موجب بروز رفتارهای افسردگی شد. از طرفی ورزش اختیاری در مقایسه با گروه استرس موجب بروز تأثیرات ضدافسردگی شده است، درحالی که تغییر معناداری بین اثر ورزش اجباری و گروه استرس دیده نشد. نتایج نشان داد که تمرینات ورزشی به خصوص ورزش اختیاری در دوران نوجوانی استرس، رفتارهای افسردگی و اضطراب در بزرگسالی را کاهش می دهد.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68145_aa23ec0a90de22e36d07ac53d17cdbf2.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Fundamental Motor Skills Training on Cognitive Impulsivity, Motor Impulsivity and Sustained Attention in Students with ADHD Symptoms تأثیر آموزش مهارت‌های حرکتی بنیادی بر تکانشگری شناختی، تکانشگری حرکتی و توجه پیوسته در دانش‌آموزان با علائم اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی 257 275 68146 10.22059/jmlm.2018.248726.1331 FA سیده بهار بنی کریمی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی, دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی, دانشگاه شیراز, شیراز, ایران حبیب هادیانفرد استاد بخش روانشناسی بالینی, دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی, دانشگاه شیراز, شیراز, ایران ربابه رستمی دانشیار بخش تربیت بدنی, دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی, دانشگاه شیراز, شیراز, ایران Journal Article 2018 02 08 Attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD), is one of the common neurodevelopmental disorders in children, can produce several cognitive, social and educational difficulties. The purpose of this study is to investigate the effect of fundamental motor skills (FMS) on cognitive impulsivity, motor impulsivity and sustained attention in primary school children with attention deficit/hyperactivity disorder symptoms. The research method was quasi-experimental with pre-test-post-test design. The study population consists of all elementary school students of Shiraz schools. The sample used for the study was 38 students with ADHD symptoms which was selected by multi-level sampling based on SNAP-IV and randomly divided in two groups, experiment (21 subjects) and control (17 subjects). The experimental group trained for ten sessions in the FMS program and the control group dealt its daily activities. Then one session before and after of interventions all of the two groups were measured with using of continuous performance, dexterity, porteus maze and passing test. Data were analyzed by mixed repeated measures ANOVA and indicate that FMS training can have a positive effect on children performance in motor impulsivity, but there was no evidence of the effect of mentioned interventions on Cognitive impulsivity and sustained attention. According to the findings of the study, can be concluded that short term FMS training can be useful in controlling movement and impulses in children with ADHD symptoms. اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی از جمله اختلالات رشدی عصبی رایج میان کودکان می‌باشد که می‌تواند مشکلات متعددی را در زمینه‌های گوناگون شناختی، اجتماعی و تحصیلی ایجاد کند. پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر مهارت‌های حرکتی بنیادی بر تکانشگری شناختی، تکانشگری حرکتی و توجه پیوسته در دانش ‌آموزان مقطع ابتدایی با علائم اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی انجام شد. روش پژوهش، شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانش‌آموزان پسر ثبت‌نام‌شده در مقاطع ابتدایی دبستان‌های دولتی شهر شیراز بوده‌است. نمونه‌ی موردمطالعه 38 نفر از دانش‌آموزان با علائم بیش‌فعالی بودند که به‌صورت چندمرحله‌ای و سپس بر اساس مقیاس درجه‌بندی سوانسون، نولان و پلهام (SNAP-IV) انتخاب گردیدند. دانش‌آموزان به‌صورت تصادفی در دو گروه کنترل (17 نفر) و آزمایش (21 نفر) قرار داده‌شدند. گروه آزمایش به مدت ده جلسه در برنامه مهارت‌های حرکتی بنیادی تمرین داده‌شد و گروه کنترل به فعالیت‌های روزمره خود پرداخت. یک‌جلسه قبل و پس از مداخلات، هردو گروه از دانش‌آموزان با استفاده از آزمون‌های عملکرد پیوسته، مازهای پورتئوس، جای‌گذاری اوکانر و آزمون پاس ایفرد مورد سنجش قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس طرح‌های تکراری مختلط انجام گردید و نشان‌داد که تمرین مهارت‌های حرکتی بنیادی می‌تواند در عملکرد کودکان با علائم بیش‌فعالی در تکانشگری حرکتی تأثیر معناداری داشته‌باشد. اما شواهدی مبنی بر تأثیر تمرینات ذکرشده بر توجه پیوسته و تکانشگری شناختی یافت‌نشد. باتوجه به یافته‌های پژوهش می‌توان نیتجه‌گرفت تمرین مهارت‌های حرکتی بنیادی به‌صورت کوتاه‌مدت می‌تواند بر کنترل حرکت و تکانه در کودکان با علائم نارسایی توجه/بیش‌فعالی مفید واقع گردد.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68146_c666504ea0bdfae4bbc02141b18806d5.pdf

دانشگاه تهران رشد و یادگیری حرکتی ورزشی 2008-9333 10 2 2018 08 23 The Effect of Sport Vision Training on Visual Perception in Children with Intellectual Disability تاثیر تمرین های دید ورزشی بر ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی 277 292 68147 10.22059/jmlm.2018.239824.1289 FA محبوبه امامی دانشجوی کارشناس ارشد رشته رفتار حرکتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان، اصفهان، ایران علیرضا بهرامی دانشیار رشته روانشناسی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران ولی شیری مربی، کارشناس ارشد کاردرمانی، عضو هیات علمی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2017 11 20 Children with intellectual disability experience many problems in their everyday lives and educational issues. One of these important issues exists in visual perception. Therefore, the aim of the present study was to examine the effect of sport vision training on visual perception of children with intellectual disability in Isfahan city. 30 children were selected from educable students with intellectual disability (7-11 years old) as the sample and were randomly assigned to two groups (each group 15 subjects): experimental and control. Before the training, children with intellectual disability underwent Wechsler IQ test and educable children entered the study. Also, before the training, the TVPS - II visual perception pretest was administered. Then, experimental group had their training for 8 weeks, 3 sessions per week and 45 minutes each session. In the final stage, TVPS - II visual perception pretest was conducted. Based on the results of the MANCOVA analysis (with the control of pretest scores) sport vision training had an effect on the mean of all visual perception components except for form constancy test in the posttest (P<0.05). The results of this study showed that sport vision training can improve the visual perception of children with intellectual disability. Therefore, it is suggested that sport vision training is also used to treat and rehabilitate these children in the treatment process. کودکان با کم توانی ذهنی مشکلات عدیده ای در زندگی روزمره و مسائل آموزشی تجربه می کنند که یکی از این مشکلات تاثیرگذار در زمینه ادراک بینایی می باشد بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات دید ورزشی بر ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی شهر اصفهان می باشد. از بین دانش آموز کم توان ذهنی آموزش پذیر 7 تا 11 سال 30 کودک بعنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری قرار گرفتند که شامل دو گروه کنترل و تجربی بودند جهت انتخاب نمونه ها قبل از شروع تمرین از کودکان کم توان ذهنی تست هوش وکسلر گرفته شد و کودکان آموزش پذیر وارد مطالعه شدند همچنین قبل از شروع تمرین، پیش آزمون ادراک بینایی TVPS-II از نمونه ها بعمل آمد و بعد از آن گروه تجربی تمرین خود را که شامل 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه بود انجام دادند. در آخرین مرحله، پس آزمون ادراک بینایی TVPS-II گرفته شد. براساس نتایج تحلیل مانکووا (با کنترل نمره های پیش آزمون) تمرین دید ورزشی در مرحله پس آزمون بر میانگین تمامی مولفه های ادراک بینایی به جز مولفه آزمون ثبات شکل اثر داشت (05/0>P). همچنین نتایج نشان داد، تمرین های دید ورزشی می تواند باعث بهبود ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی شود بنابراین پیشنهاد می شود جهت درمان و توانبخشی اختصاصی این کودکان از تمرین های دید ورزشی نیز در فرایند بهبودی استفاده شود.

https://jsmdl.ut.ac.ir/article_68147_bb17030a65f4e995cbd64c54646c1e09.pdf