آرش سعیدی؛ مرضیه بلالی؛ شهاب پروین پور؛ نگار آرازشی
چکیده
هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر بازیهای چالشی هدفمند بر تبحر حرکتی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کودکان اختلال هماهنگی رشدی شهر کرج با دامنه سنی 8-9 سال بودند. برای این منظور تعداد 45 نفر روش نمونهگیری در دسترس و هدفمند انتخابشده ...
بیشتر
هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر بازیهای چالشی هدفمند بر تبحر حرکتی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کودکان اختلال هماهنگی رشدی شهر کرج با دامنه سنی 8-9 سال بودند. برای این منظور تعداد 45 نفر روش نمونهگیری در دسترس و هدفمند انتخابشده و پس از کسب رضایتنامه کتبی بهصورت تصادفی دریکی از دو گروه بازیهای چالشی و غیر چالشی زیر اختصاص داده شدند. ابزار مورداستفاده در این تحقیق نسخه فارسی پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی، آزمون MABC و آزمون TGMD-3 بود. روش اجرا به این صورت بود که ابتدا پیشآزمون TGMD-3 از آزمودنیها گرفته شد سپس مداخله تحقیق بهصورت چالشی و غیر چالشی برای مدت 10 هفته، 2 بار در هفته و 45 دقیقه اجرا گردید. پس از اتمام مداخله مجدداً پسآزمون TGMD-3 از آزمودنیها گرفته شد. دادهها به روش آماری تحلیل کوواریانس تجزیهوتحلیل شد. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بین تاثیر بازیهای چالشی نسبت به غیر چالشی تفاوت معناداری در تبحر مهارت حرکتی وجود داشت؛ که این تفاوت به نفع گروه چالشی بود (001/0=sig). نتایج این تحقیق از دیدگاه چهارچوب نقطه چالش پشتیبانی می کند. نتیجه گیری: به طور کلی، با توجه به اثرگذاری بیشتر بازیهای چالشی به مربیان و کار درمانها پیشنهاد میشود تا برای غنیسازی شرایط مداخلات تمرینی خود از این شیوه استفاده کنند.
سعید ارشم؛ آرش سعیدی؛ فرهاد قدیری
چکیده
هدف از این پژوهش تعیین اثر تعاملی کافئین و کانون توجه بر ثبات قامت افراد با سطوح متفاوت فعالیت جسمانی بود. 20دانشجوی پسر براساس پرسشنامۀ بینالمللی فعالیت بدنی به دو گروه مساوی پرتحرک و کمتحرک تقسیم شدند. نوسانات قامتی آنها طی دو کوشش30ثانیهای با 1 دقیقه استراحت بدون هیچگونه مداخلهای در پیشآزمون و در دو شرایط کانون توجه درونی ...
بیشتر
هدف از این پژوهش تعیین اثر تعاملی کافئین و کانون توجه بر ثبات قامت افراد با سطوح متفاوت فعالیت جسمانی بود. 20دانشجوی پسر براساس پرسشنامۀ بینالمللی فعالیت بدنی به دو گروه مساوی پرتحرک و کمتحرک تقسیم شدند. نوسانات قامتی آنها طی دو کوشش30ثانیهای با 1 دقیقه استراحت بدون هیچگونه مداخلهای در پیشآزمون و در دو شرایط کانون توجه درونی (توجه به اندام تحتانی) و بیرونی (تمرکز روی نقطه دیوار روبرو) از دستگاه سکوی نیرو جمعآوری شد. در روز دوم آزمایش به آزمودنیهای هر دو گروه معادل 5 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن کافئین داده شد و پس از 30 دقیقه آزمون ثبات قامت تحت دو شرایط توجه درونی و توجه بیرونی بهعمل آمد. نتایج تحلیل واریانس مکرر در سطح آلفای 05/0، نشان داد که نوسانات قامتی هر دو گروه در شرایط کانون توجه درونی و بیرونی افزایش معناداری یافته است. همچنین، مداخلۀ کافئین موجب افزایش معنادار نوسانات قامتی دو گروه در شرایط توجه درونی و بیرونی شد. همچنین، افراد پرتحرک در مقایسه با کمتحرک نوسانات قامتی کمتری در شرایط مختلف از خود نشان دادند. صرفنظر از کانون توجه اتخاذشده، کافئین احتمالاً با تأثیر بر سیستم سمپاتیک و افزایش انقباضات و لرزش عضلانی موجب نوسانات بیشتر قامت در هر دو گروه با سطح متفاوت فعالیت جسمانی میشود. در پژوهشهای آینده باید به عواملی چون تفاوتهای فردی در پاسخ به مصرف کافئین یا تأثیر آن بر تکالیف توأم با آشفتگیهای قامتی توجه شود.
