رشد و یادگیری حرکتی
مهدی بابک؛ حسن محمد زاده؛ ماساهیرو یامادا
چکیده
مقدمه: تمرکز توجه بیرونی در مقایسه با تمرکز توجه درونی عملکرد حرکتی را بهبود میبخشد. اخیراً، مطالعات نشان دادهاند که این اثر ممکن است به نوع دستورالعملهای مرتبط با تکلیف وابسته باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر دستورالعملهای تمرکز توجه مرتبط با تکلیف بر عملکرد مهارت پرتاب دارت اجرا شد.
روش پژوهش: این پژوهش با طرح پیشآزمون، یادداری ...
بیشتر
مقدمه: تمرکز توجه بیرونی در مقایسه با تمرکز توجه درونی عملکرد حرکتی را بهبود میبخشد. اخیراً، مطالعات نشان دادهاند که این اثر ممکن است به نوع دستورالعملهای مرتبط با تکلیف وابسته باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر دستورالعملهای تمرکز توجه مرتبط با تکلیف بر عملکرد مهارت پرتاب دارت اجرا شد.
روش پژوهش: این پژوهش با طرح پیشآزمون، یادداری و انتقال اجرا شد. 114 نفر از دانشآموزان پسر دبیرستانی بهصورت تصادفی در سه گروه 38 نفری (تمرکز توجه بیرونی، فرم/تکنیک تمرکز توجه بیرونی و فرم/تکنیک تمرکز توجه درونی) تقسیم شدند. در روز اول، همه شرکتکنندگان ۲۷ پرتاب تمرینی و بعد پیشآزمون انجام دادند. سپس در سه جلسه تمرینی (هر جلسه ۱۰۸ پرتاب)، دستورالعملهای مربوط به تمرکز توجه اجرا شد. آزمونهای یادداری و انتقال ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه برگزار شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد بین مراحل پیشآزمون، یادداری و انتقال در هر سه گروه تفاوت معنادار وجود دارد. در گروه فرم/تکنیک تمرکز توجه بیرونی بین نمرات پیشآزمون و آزمون یادداری تفاوت معنادار مشاهده شد، اما بین نمرات پیشآزمون و انتقال تفاوتی دیده نشد. در مقایسهی نمرات انتقال سه گروه، گروه فرم/تکنیک تمرکز توجه درونی عملکرد بهتری نسبت به دو گروه دیگر داشت (05/0>p).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدستآمده، دستورالعملهای فرم/تکنیک با تمرکز توجه درونی ممکن است در بهبود عملکرد مهارتهای حرکتی مفید باشد، هرچند تأیید این یافتهها نیازمند پژوهشهای بیشتر است.
ابراهیم عباسی؛ رسول یاعلی؛ فرهاد قدیری
چکیده
وقتی ورزشکاری از درجات آزادی رهاشدۀ خود نهایت استفاده را میکند، به او نخبۀ حرکتی میگویند. هدف از این پژوهش بررسی نخبگی از طریق ترکیب قید سرعت با قیود روشهای صریح، بدون خطا و استنباط قیاسی بود. 21 دانشجوی تربیت بدنی از دانشگاه خوارزمی (سه نفر از مطالعه خارج شدند 18=3-21) بهصورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. شرکتکنندگان در سه ...
بیشتر
وقتی ورزشکاری از درجات آزادی رهاشدۀ خود نهایت استفاده را میکند، به او نخبۀ حرکتی میگویند. هدف از این پژوهش بررسی نخبگی از طریق ترکیب قید سرعت با قیود روشهای صریح، بدون خطا و استنباط قیاسی بود. 21 دانشجوی تربیت بدنی از دانشگاه خوارزمی (سه نفر از مطالعه خارج شدند 18=3-21) بهصورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. شرکتکنندگان در سه گروه متفاوت صریح، بدون خطا و استنباط قیاسی مهارت پرتاب دارت را در چهار جلسه، هر جلسه بیست بلوک و هر بلوک شش کوشش انجام دادند تا در نهایت 480 تکرار در مهارت پرتاب دارت داشته باشند. آزمونهای آنوا یکطرفه،کروسکال والیس، تی زوجی و ویلکاکسون برای بررسی معناداری فرضیهها بهکار رفتند. نتایج آزمونهای این مطالعه نشان داد که یادگیری ضمنی در اثر ترکیب قید سرعت با قیود هر سه روش به ظهور میرسد (05/0(P ≤. افزودن قید سرعت به روشهای آموزش صریح، استنباط قیاسی، و بدون خطا موجب ضمنی شدن این روشها میشود. همچنین در روش بدون خطا، نظم سیستم را تغییر داده و تعداد خطاها را افزایش میدهد. با وجود این برای نتیجهگیری قاطعانه، مطالعات بعدی بهتر است با استفاده از دستگاههای ثبت فعالیت عضلانی درجات آزادی را ملاک نخبگی قرار دهند. این نتایج میتوانند به مهارتآموزان، مربیان و بهخصوص معلمان ورزش در اتخاذ روشهای آموزش کارامد با توجه به محدودیت زمانی کمک کنند.
نیلوفر جعفری گندمانی؛ رسول عابدان زاده؛ اسماعیل صائمی
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره بازیهای ویدئویی فعال بر یادگیری مهارت دارت در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. در این پژوهش نیمهتجربی، 30 کودک دارای اختلال طیف اوتیسم سطح یک شهر اهواز بهصورت هدفمند انتخاب شدند و با گمارش تصادفی در سه گروه همسان مساوی (تمرین واقعی، تمرین مجازی و گروه کنترل) قرار گرفتند. ابتدا، پیشآزمون ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره بازیهای ویدئویی فعال بر یادگیری مهارت دارت در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. در این پژوهش نیمهتجربی، 30 کودک دارای اختلال طیف اوتیسم سطح یک شهر اهواز بهصورت هدفمند انتخاب شدند و با گمارش تصادفی در سه گروه همسان مساوی (تمرین واقعی، تمرین مجازی و گروه کنترل) قرار گرفتند. ابتدا، پیشآزمون پرتاب دارت با انجام 10 کوشش در محیط واقعی بهعمل آمد. سپس افراد گروههای تمرینی به مدت چهار جلسه طی دو هفته و در هر جلسه 30 کوشش (سه بلوک 10 کوششی) در مرحلۀ اکتساب تمرین کردند. پس از آخرین جلسۀ اکتساب، پسآزمون با اجرای 10 کوشش و 24 ساعت بعد، آزمون یادداری انجام گرفت. سرانجام، 30 دقیقه بعد از آزمون یادداری، آزمون انتقال بهصورت کانتربالانس در هر دو محیط برای هر سه گروه بهعمل آمد. تجزیهوتحلیل دادهها بهوسیلۀ آزمون تحلیل واریانس مرکب و آزمونهای تعقیبی در سطح 05/0≥P و با نرمافزار SPSS22 انجام گرفت. نتایج نشان داد که در مرحلۀ اکتساب بین دو گروه تمرینی تفاوت معناداری وجود دارد (01/0≥P) و گروه مجازی نسبت به گروه واقعی عملکرد بهتری داشت. همچنین نشان داده شد که در آزمون یادداری و انتقال، گروه مجازی و واقعی نسبت به کنترل عملکرد بهتری داشتند و گروه مجازی نسبت به گروه واقعی دارای پیشرفت بهتری در میانگین نمرات پرتاب دارت بودند. بهطور کلی، نتایج نشان داد که بازیهای ویدئویی فعال سبب بهبود عملکرد و یادگیری پرتاب دارت در کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم میشود.
