رشد و یادگیری حرکتی
مجتبی یاوری؛ حسین صمدی؛ مصطفی حاج لطفعلیان
چکیده
زمینه: یکی از اهداف اصلی علوم ورزشی، بررسی تاثیر متغیرهای مختلف به منظور به حداکثر رساندن نتایج تمرین و دستیابی به عملکرد مطلوب است.
هدف: هدف پژوهش بررسی تأثیر ارائه نمایش به دو شیوه خودکنترلی و مربیکنترلی بر تغییرپذیری هماهنگی، نرمی حرکت و یادگیری مهارت تابِ زیرپارالل در ژیمناستیک بود.
روش پژوهش: 29 ژیمناستهای پسر مبتدی ۱۰ تا ۱۲ ...
بیشتر
زمینه: یکی از اهداف اصلی علوم ورزشی، بررسی تاثیر متغیرهای مختلف به منظور به حداکثر رساندن نتایج تمرین و دستیابی به عملکرد مطلوب است.
هدف: هدف پژوهش بررسی تأثیر ارائه نمایش به دو شیوه خودکنترلی و مربیکنترلی بر تغییرپذیری هماهنگی، نرمی حرکت و یادگیری مهارت تابِ زیرپارالل در ژیمناستیک بود.
روش پژوهش: 29 ژیمناستهای پسر مبتدی ۱۰ تا ۱۲ سال بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در سه گروه خودکنترلی، جفتشده و مربیکنترلی قرار گرفتند. در مرحله اکتساب، همه گروهها تکلیف تاب زیرپارال را در ۱۲ بلوک ۵ کوششی (در مجموع ۶۰ کوشش) بهصورت عملی اجرا کردند. پس از هر بلوک، نمایش الگو از حرکت صحیح به شرکتکنندگان ارائه شد. تفاوت اصلی بین گروهها در زمانبندی مشاهده الگوی حرکت بود. پس از پایان جلسات تمرین، آزمونهای اکتساب و یادداری انجام شد. روانی حرکت و تغییرپذیری هماهنگی الگوی تاب زیرپارال با استفاده از سیستم Motion Capture ارزیابی گردید. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مرکب مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد که همه گروههای تمرینی، صرفنظر از نوع مداخله، در متغیرهای تغییرپذیری هماهنگی، شاخص نرمی حرکت و عملکرد تاب زیرپارال بهبود معناداری داشتند. مقایسه بین گروهی نشان داد که گروه خودکنترلی در مقایسه با دو گروه دیگر، بهطور معناداری در متغیرهای عملکرد، تغییرپذیری هماهنگی و شاخص نرمی حرکت برتری دارد (p < 0.05).
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که بهکارگیری روش خودکنترلی میتواند منجر به نتایج مطلوبتری در یادگیری مهارت تاب زیرپارال کودکان شود؛ بنابراین، استفاده از این روش به ورزشکاران و مربیان توصیه میگردد.
فرزاد ملکی؛ محمود شیخ؛ فضل الله باقرزاده؛ رسول حمایت طلب
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین بدنی و الگوی مشاهدهای انتخابی و اجباری بر میزان انگیزۀ درونی و یادگیری شناختی مهارت شوت جفت بسکتبال با رویکرد نیازهای روانشناختی پایه بود. روش پژوهش: 80 دانشجوی پسر (۱۸-22 سال) بهصورت داوطلبانه انتخاب و براساس نمرات پیشآزمون بهصورت تصادفی در چهار گروه (20 نفر) خودکنترل، جفتشده، آزمونگر ...
بیشتر
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین بدنی و الگوی مشاهدهای انتخابی و اجباری بر میزان انگیزۀ درونی و یادگیری شناختی مهارت شوت جفت بسکتبال با رویکرد نیازهای روانشناختی پایه بود. روش پژوهش: 80 دانشجوی پسر (۱۸-22 سال) بهصورت داوطلبانه انتخاب و براساس نمرات پیشآزمون بهصورت تصادفی در چهار گروه (20 نفر) خودکنترل، جفتشده، آزمونگر کنترل و کنترل قرار گرفتند. برای بررسی میزان انگیزه، از پرسشنامۀ انگیزۀ درونی ((IMI وبرای بررسی میزان یادگیری شناختی از پرسشنامۀ فراخوانی (اقتباس از نودسون، 1993) استفاده شد. ویدئوی آموزشی از مدل ماهر اجزای حرکت را نمایش داد و به آزمودنیها ارائه شد. آزمون یادداری24ساعت بعد انجام گرفت. برای بررسی نتایج از تحلیل واریانس یکراهه (آنوا) استفاده شد (0/05≥P).یافتهها: نتایج نشان داد در مرحلۀ اکتساب میزان انگیزۀ درونی برای یادگیری مهارت شوت جفت بسکتبال آزمودنیها در شرایط مشاهدۀ خودکنترل بهطور معناداری بالاتر از آزمودنیها در شرایط جفتشده و کنترل بود. همچنین در مرحلۀ یادداری میزان انگیزۀ درونی در شرایط مشاهده خودکنترل بهطور معناداری بالاتر از دیگر شرایط آزمایشی بود. علاوهبر این در مراحل اکتساب و یادداری یادگیری شناختی (موفقیت فراخوانی) آزمودنیها در شرایط مشاهدۀ خودکنترل بهطور معناداری بالاتر از آزمودنیهای در شرایط جفتشده و کنترل بود.نتیجهگیری: بهطور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که انگیزه بر یادگیری تأثیر دارد، همچنین نمایش تکلیف بهصورت کل- بخش- کل روشی مؤثر و کارامدی در مرحلۀ شناختی یادگیری مهارت است.
