رشد و یادگیری حرکتی ورزشی

چکیده تحقیق حاضر با هدف تعیین تأثیر بازخورد مقایسه‌ای- اجتماعی بر اکتساب و تحکیم یادگیری یک مهارت ادراکی-حرکتی در دانش‌آموزان پسر دبیرستانی انجام گرفت. در این تحقیق 36 دانش‌آموز دبیرستانی به‌عنوان نمونه‌های آماری به‌صورت تصادفی در سه گروه 12 نفری بازخورد مقایسه- اجتماعی مثبت، منفی و واقعی قرار گرفتند. پس از ثبت امتیازات پیش‌آزمون، در مرحلۀ اکتساب که پنج روز به طول انجامید، آزمودنی‌ها در هر روز تعداد ده بلوک سه‌تایی سرویس بلند بدمینتون را اجرا کردند که بعد از هر بلوک بازخورد میانگین امتیازات خود را با توجه به گروهی که متعلق به آن بودند، به‌صورت مثبت (بالاتر از امتیاز واقعی)، منفی (پایین‌تر از امتیاز واقعی) و واقعی (امتیاز واقعی) دریافت کردند. آزمون تحکیم یادگیری نیز پس از 72 ساعت بی‌تمرینی همانند پیش‌آزمون اجرا شد. پس از بررسی نرمال بودن داده‌ها و همگنی واریانس‌ها به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0≥ P  استفاده شد. نتایج نشان داد که در مرحلۀ اکتساب، تمرین موجب بهبود عملکرد گروه‌ها شد، اما بین عملکرد گروه‌های بازخورد مثبت، منفی و واقعی در این مرحله تفاوت معناداری مشاهده نشد. میزان تحکیم یادگیری نیز در گروه بازخورد مثبت به‌طور معناداری بهتر از گروه‌های دیگر بود. یافته‌های تحقیق بیانگر این است که بازخورد مقایسه‌ای- اجتماعی مثبت در تحکیم یادگیری یک مهارت ادراکی- حرکتی همانند سرویس بلند هدفدار بدمینتون مؤثر است.

چکیده تکواندوکاران در طول مبارزات، فشار زیادی را تجربه می‌کنند، زیرا آنها باید همزمان حمله و دفاع کنند، علاوه‌بر این، قبل از مسابقات، استرس تکواندوکار افزایش می‌یابد و وزن خود را سریع از دست می‌دهد، در این شرایط حفظ حالات مطلوب روان‌شناختی و موفقیت در تکواندو مستلزم مجموعۀ عوامل روان‌شناختی خاصی مانند کمال‌گرایی مثبت و مهارت‌های ذهنی است. ازاین‌رو هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطۀ کمال‌گرایی ورزشی و مهارت‌های ذهنی در تکواندوکاران بود. طرح این پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعۀ آماری آن کلیۀ تکواندوکاران ایرانی شرکت‌کننده در مسابقات قهرمانی کشور بودند. نمونة پژوهش 110 مرد با میانگین سنی 84/5 ± 60/23 سال بودند که با روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند و مقیاس‌های کمال‌گرایی و مهارت‌های ذهنی را تکمیل کردند. داده‌ها از طریق آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان تحلیل شد. تحلیل همبستگی داده‌ها نشان داد که کمال‌گرایی مثبت با مهارت‌های ذهنی پایه، روان‌تنی و شناختی همبستگی مثبتی دارد. این روابط در مورد کمال‌گرایی منفی معکوس بود (01/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که این دو بعد کمال‌گرایی 40 درصد از واریانس مهارت‌های ذهنی کل را پیش‌بینی می‌کنند (05/0>P). براساس یافته‌های حاضر به‌نظر می‌رسد، ابعاد کمال‌گرایی نقش مهمی در انتخاب مهارت‌های ذهنی دارد و سطوح مهارت‌های ذهنی مورد استفادة تکواندوکاران، متناسب با این ابعاد است.

چکیده اختلالات فراگیر رشد که یکی از موارد بسیار شایع آن اوتیسم است شامل گروهی از اختلالات روانی هستند که مهارت‏های تعامل اجتماعی و مهارت‏های ارتباطی در آن‌ها تخریب ‌شده است. با توجه به بالا بودن هزینه‌های درمانی بیماری اوتیسم، به‌کارگیری روش‌های درمانی جایگزین و مناسب برای بیماران اوتیسم به‌خصوص کودکان و ارتقای سطح کیفی زندگیشان از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات یکپارچگی حسی-حرکتی با کمک والد مورد علاقه بر تعادل کودکان اوتیسم بود. بدین منظور 24 کودک اوتیسم در دامنه سنی 10-6 سال در این مطالعه شرکت کردند و به مدت 10 هفته تحت مداخله تمرینات یکپارچگی حسی-حرکتی قرار گرفتند. شرکتکنندگان در 2 مرحله پیشآزمون و پسآزمون از نظر مهارت تعادل براساس آزمون لک‌لک و آزمون پاشنه‌پنجه ارزیابی شدند. برای بررسی اختلاف بین گروه‌ها در پیش‌آزمون از تحلیلواریانس یک‌طرفه و به منظور تجزیهوتحلیل اثرات پروتکل پژوهش، آزمون تحلیلواریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی شفه در سطح معناداری 0.05≥P به‌کار گرفته شد. نتایج نشان داد که تمرینات یکپارچگی حسی–حرکتی به طور معناداری موجب بهبود مهارت تعادل ایستا و پویا شده است و رویکرد والد-محور با اثرات مثبتی از طریق دستکاری ویژگی‌های روانشناختی مانند حس تعلق و همبستگی، انگیزش و اطمینان بالاتر دارای مزایای بهتری در بهبود تعادل پویا بوده است.

چکیده امروزه مهارت های ذهنی یکی از مولفه های مهم اثر گذار در عملکرد ورزشکاران می باشد لذا هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارت‌های ذهنی بر عملکرد کمی و کیفی شناگران بود. جامعة آماری تحقیق شناگران نوجوان باشگاه های ورزشی کرج بودند. در این مطالعه، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 30 نوجوان پسر فعال در رشتۀ شنا از باشگاه‌های شنای شهرستان کرج انتخاب به به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. یک طرح نیمه تجربی با سنجش در پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. گروه آزمایش بسته بیست‌ودو جلسه‌ای آموزش مهارت‌های ذهنی را در هفته سه جلسه متوالی در کنار تمرینات جسمانی خود به مدت یک ساعت دریافت نمودند اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. تمامی شرکت‌کنندگان در مرحله پیش‌آزمون و پس توسط کرنومتر و چک‌لیست تکنیک کرال سینه 50 متر (شنای آزاد) مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته‌ها با استفاده از طریق تحلیل واریانس ترکیبی تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش مهارت‌های روانی بر عملکرد کمی گروه آزمایش تأثیر معنی‌داری دارد (P

چکیده هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر دستورالعمل کانون توجه بیرونی و حمایت خودمختاری بر یادگیری مهارت هدف‌گیری کودکان کم‌توان ذهنی بود. بدین‌منظور، از بین تمامی کودکان کم‌توان ذهنی شهر اهواز، 48 کودک 14-10 ساله (میانگین سنی 2/1±81/11 سال) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و براساس نمرات پیش‌آزمون (10 کوشش) در چهار گروه توجه بیرونی، حمایت خودمختاری، توجه بیرونی+حمایت خودمختاری و کنترل جای گرفتند. تکلیف شامل پرتاب کیسة لوبیا به وزن 100 گرم به سمت هدفی بود که در فاصلۀ دو متری از شرکت‌کنندگان بر روی دیوار نصب شده بود. شرکت‌کنندگان در مرحلۀ اکتساب 40 کوشش شامل پنج بلوک هشت‌کوششی را انجام دادند. ده دقیقه پس از آخرین بلوک اکتساب، شرکت‌کنندگان 10 پرتاب را به‌عنوان پس‌آزمون انجام دادند. 48 ساعت پس از مرحلۀ اکتساب، آزمون یادداری (10 کوشش) با شرایطی دقیقاً مشابه با پیش‌آزمون برای بررسی تأثیرات یادگیری از شرکت‌کنندگان به‌عمل آمد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس مرکب 5Í2Í2 در مرحلۀ اکتساب و آزمون تحلیل واریانس دوراهه 2Í2 در مرحلۀ یادداری از طریق نرم‌افزار SPSS22 و در سطح معناداری 05/0≥P استفاده شد. نتایج نشان داد که هر چهار گروه طی بلوک‌های تمرینی، بهبود معناداری در عملکرد داشته‌اند. گروه توجه بیرونی+حمایت خودمختاری نیز بالاترین نمرات را در مرحلۀ اکتساب کسب کرد (05/0≥P). در آزمون یادداری نیز گروه توجه بیرونی+حمایت خودمختاری بهترین عملکرد را به نمایش گذاشت (05/0≥P). ازاین‌رو پیشنهاد می‌شود برای بهبود عملکرد و یادگیری مهارت هدف‌گیری کودکان کم‌توان ذهنی از ترکیب توجه بیرونی و حمایت خودمختاری استفاده شود.

چکیده هدف این پژوهش تعیین اثر سطح مهارت بر اجرای مهارت دریبل فوتبال در شرایط انسداد تحت‌فشار بود. 20 بازیکن ماهر عضو تیم فوتبال دانشگاه و 20 دانشجوی مبتدی تربیت‌بدنی عمومی (فوتبال) را اخذ کرده بودند (دامنه سنی 25-18 سال) در این تحقیق شرکت کردند. با استفاده از آزمون ایگلی مهارت دریبل فوتبال در دو مرحله بدون فشار و در شرایط فشار ترکیبی اجرا شد. در پژوهش حاضر برای ایجاد شرایط فشار از ترکیب دو نوع فشار، ایجاد رقابت بین شرکت‌کنندگان و دوربین فیلم‌برداری استفاده گردید. به‌منظوراطمینان از اعمال شرایط فشار، سطح اضطراب رقابتی با استفاده از نسخه دوم سیاهه اضطراب رقابتی-حالتی و تعداد ضربان قلب شرکت‌کنندگان اندازه‌گیری شد. برای تحلیل داده‌ها، از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر برای مقایسه میانگین امتیازات و همچنین از آزمون t مستقل برای مقایسه میانگین امتیازات دو گروه در شرایط بدون فشار و آزمون t همبسته جهت مقایسه میانگین امتیازات دو گروه در شرایط بدون فشار و تحت فشار ترکیبی استفاده شد (05/0P≤). نتایج نشان داد عملکرد گروه ماهر در شرایط فشار افت و عملکرد گروه مبتدی در شرایط فشار بهبود یافت. این احتمال وجود دارد که شرایط فشار در گروه مبتدی سبب افزایش تلاش برای اجرای بهتر و در نتیجه بهبود عملکرد شد. همین‌طور شاید بتوان گفت نقش انگیزشی شرایط فشار باعث بهبود عملکرد در افراد مبتدی شده است. در افراد ماهر نیز احتمال می‌رود درگیر سازوکارهای تمرکز بر مهارت می‌شوند و ظرفیت کمتری از منبع توجه را در اختیار اجرای مهارت قرار می‌دهند که شواهدی تجربی در تأیید تئوری نظارت آشکار می‌باشد.