دوره و شماره: دوره 12، شماره 1، بهار 1399، صفحه 1-115 
مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

تأثیر رنگ پس‌زمینه و جنسیت بر زمان‌بندی پیش‌بینی انطباقی

صفحه 1-13

https://doi.org/10.22059/jmlm.2020.133250.972

مسعود ظهیری، مهدی شهبازی، یدالله بیننده

چکیده توانایی تشخیص مسیر اشیای در حال حرکت و سازماندهی پاسخ حرکتی به‌گونه‌ای که هدف با جسم متحرک در یک نقطه به‌طور همزمان به هم برسند، زمان‌بندی پیش‌بینی انطباقی نامیده می‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر عامل رنگ و جنسیت بر تکلیف زمان‌بندی پیش‌بینی انطباقی است. به این منظور 60 آزمودنی در دامنۀ سنی 8 تا 10 سال با نمونه‌گیری تصادفی ساده در دو گروه ( 30 دختر و 30 پسر) شرکت کردند و خطای زمانی آزمودنی‌ها به‌وسیلۀ دستگاه زمانبندی‌پیش‌بینی‌انطباقی ثبت شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری تی مستقل و تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا‌داری 05/0 استفاده شد. براساس نتایج پژوهش تفاوت معناداری بین دختران و پسران در تکلیف زمان‌بندی پیش‌بینی انطباقی وجود نداشت (289/0P=) و کمترین خطای زمانی مربوط به پس‌زمینه آبی‌رنگ بود. همچنین بین خطای زمانی با پس‌زمینۀ آبی، با دیگر رنگ‌ها تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0P= و 22/17= (59و2)F). به‌طور کلی نتایج نشان داد که جنسیت بر عملکرد زمان‌بندی پیش‌بینی انطباقی تأثیری ندارد و رنگ پس‌زمینۀ آبی می‌تواند در تسهیل عملکرد و کاهش خطای زمانی در پیش‌بینی فضایی و زمانی محرک‌ها اثرگذار باشد.
 

مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

تأثیر دستورالعمل‌های کانون توجه بر حافظة فضایی کودکان

صفحه 15-30

https://doi.org/10.22059/jmlm.2020.213074.1133

فاطمه میراخوری، الهه عرب عامری، فضل الله باقرزاده، رسول حمایت طلب

چکیده هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر دستورالعمل‌های کانون توجه بر حافظة فضایی کودکان بود. به این منظور 30 نفر از کودکان دختر مدارس ابتدایی سطح شهر تهران با میانگین سنی 12-7 سال و براساس نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی‌ها به‌طور تصادفی به سه سطح کانون توجه (درونی، بیرونی و عدم کانون توجه) تقسیم شدند. در گروه توجه درونی، آزمودنی‌ها بر حرکت دست تمرکز کردند. کانون گروه توجه بیرونی معطوف بر مسیر حرکت و هدف بود و به گروه کنترل هیچ‌گونه تأییدی مبنی بر کانون توجه داده نشد. آزمودنی‌ها در مراحل تمرین (در مجموع 50 کوشش) و آزمون‌های اکتساب، یادداری و انتقال شرکت کردند. مرحلة اکتساب در پنج روز متوالی صورت گرفت. ابزار مورد استفاده برای سنجش حافظۀ فضایی، دستگاه حرکت خطی (مدل LM-01) بود. آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح  05/0 P <استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس در آزمون‌های اکتساب (005/0=P)، یادداری (000/0=P) و انتقال (003/0=P) معنادار بود. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که در تمامی مراحل عملکرد گروه توجه بیرونی به‌دلیل تغییرپذیری کلی کمتر به‌طور معناداری بهتر از گروه توجه درونی و گروه کنترل بود. با وجود این، بین گروه توجه درونی و گروه کنترل اختلاف معناداری وجود نداشت. با توجه به نتایج تحقیق حاضر، کانون توجه بیرونی در ارتباط با کودکان از مزایای بالاتری نسبت به کانون توجه درونی برخوردار بود.

مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

چرا کودکان و نوجوانان در فعالیت بدنی و ورزشی شرکت می‌کنند؟ بررسی دیدگاه ورزشکاران جوان، والدین و مربیان

صفحه 31-47

https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.244318.1311

قاسم بابایی زارچ، حمید صالحی، رضا همتی

چکیده هدف این مطالعه بررسی نگرش کودکان و نوجوانان، والدین و مربیان در خصوص ورزش و فعالیت بدنی بود. این مطالعه به روش کیفی با رویکرد تحلیل محتوا انجام گرفت. به این منظور داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند با 12 ورزشکار کودک و نوجوان، هشت والد و پنج مربی در شهر اصفهان جمع‌آوری شد. همۀ مصاحبه‌ها ضبط و سپس به‌صورت متن پیاده‌سازی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌های پژوهش در دو طبقۀ انگیزش درونی و بیرونی قرار داده شدند. عوامل انگیزشی درونی شامل انگیزه‌های روانی و انگیزۀ نیاز به پیشرفت و عوامل انگیزشی بیرونی شامل انگیزه‌های فراغتی، بهزیستی و سلامتی، دریافت حمایت از سوی خانواده، مربی و محیط، انگیزه‌های بیرونی، انگیزه‌های اجتماعی، اثر رسانه و الگو، بهبود مهارت‌های زندگی، مشغول بودن و منحرف نشدن بود. با توجه به نتایج می‌توان گفت ورزشکاران نوجوان با اهداف مختلفی به ورزش روی می‌آورند که مهم‌ترین آنها انگیزه‌های روانی است. برای ترغیب بیشتر کودکان و نوجوانان به سمت ورزش به والدین و مربیان توصیه می‌شود این انگیزه‌ها را تقویت کنند.

مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

تعیین مهارت برجسته در رشتۀ تیراندازی با تفنگ بادی در شرایط اضطراب رقابتی: نگرشی به اصول ویژگی‌ تمرین

صفحه 49-66

https://doi.org/10.22059/jmlm.2020.277703.1436

ولی اله کاشانی، منصوره آذری، احمد نیک روان

چکیده مهارت ویژه مهارتی کاملاً خاص است که در بین مجموعه مهارت‌های عمومی‌تر قرار می‌گیرد و همان گونه که از تعریف واژۀ ویژه بر می‌آید، استثنایی در میان قواعد کلی است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی حضور مهارت ویژه در رشتۀ تیراندازی با تفنگ بادی در شرایط اضطراب رقابتی  در دو سطح ماهر و مبتدی بود. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ تیراندازان زن و مرد شهر سمنان که از این میان نمونه‌ای از 40 تیرانداز انتخاب شدند. در این پژوهش دو گروه زن با میانگین سنی (33/21) و دو گروه مرد با میانگین سنی (44/23) قرار داشتند که هدف‌گیری با تفنگ بادی را در 5 فاصله (8، 9، 10،11  و 12 متر از سیبل) اجرا کردند. برای تحلیل داده‎ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد و ترسیم جداول و نمودار) و استنباطی (رگرسیون و تحلیل واریانس تک متغیره) استفاده شد. به منظور محاسبۀ نمرات پیش‌بین و رسم مدل برای نمایش تفاوت بین نمرات پیش‌بین با نمرات عملکرد واقعی از رگرسیون خطی ساده با سطح معناداری  05/0 درصد استفاده شد. تفاوت معناداری بین نمرات پیش‌بین و نمرات واقعی در تمامی گروه‌ها در شرایط اضطراب رقابتی یافت شد (05/0p<). به طوری که معناداری تفاوت بین دو نمرۀ پیش‌بین و اجرای واقعی در گروه مردان تیرانداز ماهر (031/0=p) گروه مردان تیرانداز مبتدی  (044/0=p) گروه زنان تیرانداز ماهر (010/0=p) و گروه زنان تیرانداز مبتدی (048/0=p) به دست آمد. نتایج از وقوع مهارت ویژه در رشتۀ تیراندازی با تفنگ بادی در شرایط اضطراب رقابتی در تمامی گروه‌ها حمایت می‌کند و مبحث مهم اصول ویژگی تمرین در یادگیری حرکتی را مورد تأیید قرار می‌دهد

مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

ارتباط بین چشم ساکن و عملکرد: مدت و مکان خیرگی

صفحه 67-83

https://doi.org/10.22059/jmlm.2019.255425.1367

جلال دهقانی زاده، حسن محمدزاده

چکیده چشم ساکن به‌عنوان خیرگی ویژة بینایی به مکانی از فضای حرکتی، شاخصی از کنترل حرکت درنظر گرفته می‌شود. هدف از تحقیق حاضر تعیین ارتباط مدت چشم ساکن و مکان تثبیت خیرگی با عملکرد بود. نمونة تحقیق 60 پسر راست‌دست بودند. از چارت بینایی اسنلن برای سنجش بینایی استفاده شد. تکلیف هدف‌گیری، ضربة پات گلف بود و اطلاعات بینایی از طریق عینک ردیابی حرکات چشم و اطلاعات حرکتی از طریق دوربین فیلم‌برداری ثبت شد. نتایج حاصل از آزمون ضریب همبستگی پیرسون ارتباط بین چشم ساکن و عملکرد را نشان داد. همچنین ارتباط بین مکان تثبیت خیرگی با چشم ساکن و عملکرد به‌وسیلة آزمون ضریب همبستگی اتا مشخص شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس نیز تفاوت معناداری را بین مکان‌های تثبیت بینایی در متغیرهای چشم ساکن و عملکرد نشان داد. به‌عبارتی طول مدت و مکان تثبیت بر عملکرد حرکتی مؤثر است. مؤلفه‌های بینایی می‌توانند در کنترل حرکتی نقش مؤثری داشته باشند.

مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

تأثیر چرخة بیوریتم بر توان جسمانی دختران والیبالیست

صفحه 85-99

https://doi.org/10.22059/jmlm.2020.294142.1476

سمیه بیزادی زاده، مرتضی نیکوفر، رضا دلاور

چکیده هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر چرخة بیوریتم بر توان جسمانی دختران والیبالیست بود. جامعة آماری تحقیق تمامی دختران والیبالیست به تعداد 120 نفر با دامنة سنی 20-17 در سال 1397 در شهر بشرویه بود. بدین‌منظور 30 نفر از ورزشکاران دختر والیبالیست به‌عنوان نمونه از بین افراد حائز شرایط ورود به پژوهش به‌صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. نوع پژوهش از لحاظ هدف کاربردی بوده و از لحاظ ماهیت و روش، نیمه‌تجربی است و به‌صورت میدانی انجام گرفته است. شایان ذکر است با توجه به تاریخ تولد هر آزمودنی نمودار بیوریتم آنها ترسیم شد و افراد با توجه به نمودار بیوریتم و روزهای افت و اوج، چرخة خود را مشاهده کردند و در آزمون‌های آمادگی جسمانی از جمله پرتاب توپ مدیسنبال، برای ارزیابی توان عضلانی بالاتنه، آزمون چابکی و پرش عمودی سارجنت، جهت ارزیابی توان عضلانی پایین‌تنه شرکت کردند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها علاوه‌بر شاخص‌های آمار توصیفی، از آزمون کولموگروف - اسمیرنوف و آزمون  t وابسته استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد بین توان عضلانی بالاتنة آزمودنی‌ها در روزهای شارژ و دشارژ براساس چرخة بیوریتم تفاوت معناداری وجود دارد (035/0P=). همچنین بین توان عضلانی پایین‌تنة آزمودنی‌ها در روزهای شارژ و دشارژ براساس چرخة بیوریتم تفاوت معناداری وجود دارد (004/0P=). بین چابکی دختران والیبالیست در روزهای شارژ و دشارژ براساس چرخة بیوریتم تفاوت معناداری وجود دارد (004/0P=).

مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I

تأثیر فاصله‌دهی تمرین بر یادگیری و قضاوت از یادگیری دقت فورهند درایو تنیس روی میز

صفحه 101-115

https://doi.org/10.22059/jmlm.2020.288843.1465

رزا رهاوی عزآبادی، پروانه شمسی پور دهکردی، مرضیه خواجه زاده

چکیده هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر توزیع تمرین بر اکتساب، یادداری با فواصل متفاوت یک و هفت روز و همچنین قضاوت از یادگیری دقت فورهند درایو تنیس روی میز بود. به همین منظور 32 نفر از دانشجویان دختر با میانگین سنی 24-18 که واحد تخصصی یک و دو تنیس روی میز را گذرانده بودند، به‌صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به‌صورت تصادفی به دو گروه تمرینی فاصله‌دار و انبوه تقسیم شدند. تکلیف مورد استفاده در این تحقیق ضربة فورهند درایو تنیس روی میز بود. آزمودنی‌ها پس از شرکت در پیش‌آزمون، در مرحلة اکتساب گروه تمرینی انبوه 240 ضربه را در یک روز و گروه تمرینی فاصله‌دار 60 ضربه را در 4 روز متوالی اجرا کردند. بعد از مرحلة اکتساب از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا به پیش‌بینی و قضاوت از عملکرد خود در آزمون یادداری بپردازند. سپس نیمی از افراد گروه‌های تمرینی در آزمون یادداری یک‌روزه و نیمی دیگر از افراد گروه‌های تمرینی در آزمون یادداری هفت‌روزه شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل واریانس دوراهه با اندازه‌های تکراری تحلیل شد. نتایج تفاوت معناداری را در گروه تمرینی فاصله‌دار نسبت به گروه انبوه در اکتساب، یادداری یک و هفت روز و قضاوت از یادگیری نشان داد (05/0P<). در واقع یافته‌ها نشان می‌دهد فاصله‌دهی در جلسات تمرین بر اکتساب و یادداری و همچنین قضاوت از یادگیری تأثیر دارد. ازاین‌رو یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد فاصله‌دهی در جلسات تمرین بر بهبود عملکرد و یادگیری تأثیر دارد. همچنین وقتی فراگیران به پیش‌بینی و قضاوت از عملکرد خود می‌پردازند، راهکارهای مناسب برای مواجهه با شرایط تمرینی خود تجربه می‌کنند و می‌تواند عامل مؤثری بر پیشرفت اجرا محسوب شود.

زمستان 1399، صفحه 397-413
پاییز 1399، صفحه 255-395
تابستان 1399، صفحه 117-253
بهار 1399، صفحه 1-115