مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I
زهره خلیل پور شیراز؛ بهزاد بهزادنیا؛ محمدتقی اقدسی
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین رفتارهای خودحامیگری با نیازهای اساسی روانشناختی، کیفیت خواب و ذهنآگاهی در ورزشکاران است.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، ورزشکاران (دختر و پسر) با محدودۀ سنی 20-30 سال بودند که با سابقۀ حداقل سه سال در یکی از رشتههای ورزشی رقابتی (تیمی و انفرادی) فعالیت ...
بیشتر
مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین رفتارهای خودحامیگری با نیازهای اساسی روانشناختی، کیفیت خواب و ذهنآگاهی در ورزشکاران است.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، ورزشکاران (دختر و پسر) با محدودۀ سنی 20-30 سال بودند که با سابقۀ حداقل سه سال در یکی از رشتههای ورزشی رقابتی (تیمی و انفرادی) فعالیت منظم داشتند و عضو یکی از تیمهای ورزشی در شهر تبریز بودند. 134 ورزشکار و بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامۀ اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامۀ سنجش رفتارهای خودحامیگری و خودتخریبی، پرسشنامۀ رضایتمندی و تخریب نیازهای اساسی روانشناختی، پرسشنامۀ شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ و پرسشنامۀ مقیاس ذهنآگاهی، توجه و هوشیاری را تکمیل کردند.یافتهها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که بین رفتارهای خود حامیگری با رضایتمندی نیازهای اساسی روانشناختی و بین رفتارهای خودتخریبی با تخریب نیازهای اساسی روانشناختی رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد.نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد ورزشکارانی که رفتارهای خودحامیگری بیشتری را در خود توسعه میدهند، رضایتمندی از نیازهای بیشتری را تجربه کرده و از اینرو ذهنآگاهتر بوده و میتوانند کیفیت خواب بهتری داشته باشند که این امر میتواند در عملکرد بهتر ورزشی آنان مؤثر باشد. از اینرو، به مربیان ورزشی پیشنهاد میشود با بهرهگیری از رفتارهای خودحامیگری مداخلاتی با هدف کمک به ورزشکاران برای بازیابی خود و ارتقای رضایتمندی از نیازهای اساسی روانشناختی را در جهت ارتقای سطح عملکرد و همچنین سلامت روان ورزشکاران قدم بردارند.
مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I
بهزاد محمدی اورنگی؛ مهدی شهبازی؛ بهناز بخشی نژاد
چکیده
مقدمه: هدف این تحقیق مقایسۀ روشهای خطی، غیرخطی، افتراقی و TGFU بر خلاقیت فردی و تیمی و تصمیمگیری در تلفیق با آموزش فراگیر بود.روش پژوهش: برای رسیدن به این هدف 64 کودک پسر (1/73±10/22 سال) بهعنوان نمونۀ در دسترس انتخاب شدند. کودکان به مدت دو ماه هر هفته دو جلسه و هر جلسه 90 دقیقه در گروههای چهارگانه (در هر گروه 12 کودک عادی دو کودک بیشفعال ...
بیشتر
مقدمه: هدف این تحقیق مقایسۀ روشهای خطی، غیرخطی، افتراقی و TGFU بر خلاقیت فردی و تیمی و تصمیمگیری در تلفیق با آموزش فراگیر بود.روش پژوهش: برای رسیدن به این هدف 64 کودک پسر (1/73±10/22 سال) بهعنوان نمونۀ در دسترس انتخاب شدند. کودکان به مدت دو ماه هر هفته دو جلسه و هر جلسه 90 دقیقه در گروههای چهارگانه (در هر گروه 12 کودک عادی دو کودک بیشفعال و دو کودک DCD) مهارتهای فوتسال را تمرین کردند. در هر کدام از متغیرهای خلاقیت فردی، تیمی و تصمیمگیری، تعداد اعمال مشاهدهشده ثبت و تحلیل شد. بخشی از دادهها بهصورت توصیفی و بقیه با آزمون 2 (زمان)*۴(گروه) تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که روش خطی در مقایسه با روش غیرخطی، TGFU و افتراقی تأثیر کمتری بر خلاقیت فردی، تیمی و تصمیمگیری دارد. در این زمینه گروه غیرخطی در اعمال اصیل و خلاق، خلاقیت تیمی و تصمیمگیری بهتر از گروههای دیگر بود. در بخش آموزش فراگیر نیز عملکرد افراد با اختلال در پسآزمون برای اعمال خلاق، برای اعمال اصیل، برای خلاقیت تیمی و برای تصمیمگیری در گروه غیرخطی، افتراقی و TGFU بهتر از روش خطی بود.نتیجهگیری: نتایج این تحقیق بر اهمیت تلفیق آموزش فراگیر با روش غیرخطی تأکید میکند که در آن دستکاری قیود میتواند ضعفهای کودکان دارای مشکل را پوشش دهد. این نتایج در مدارس کاربرد دارد.
مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I
رشد و یادگیری حرکتی
ابراهیم نوروزی سیدحسنی؛ حبیب اله خزائی
چکیده
مقدمه: پژوهشهای متعدد نشان دادهاند که فعالیت بدنی میتواند بهعنوان یک مداخلۀ درمانی مؤثر برای افسردگی عمل کند. با این حال، تحقیقات اخیر بر اهمیت افزودن تکنیکهای روانشناختی مانند تصویرسازی کارکردی به برنامههای ورزشی تأکید کردهاند. از اینرو هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامۀ ترکیب فعالیت بدنی و تصویرسازی کارکردی بر شاخصهای ...
بیشتر
مقدمه: پژوهشهای متعدد نشان دادهاند که فعالیت بدنی میتواند بهعنوان یک مداخلۀ درمانی مؤثر برای افسردگی عمل کند. با این حال، تحقیقات اخیر بر اهمیت افزودن تکنیکهای روانشناختی مانند تصویرسازی کارکردی به برنامههای ورزشی تأکید کردهاند. از اینرو هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامۀ ترکیب فعالیت بدنی و تصویرسازی کارکردی بر شاخصهای روانی-حرکتی و کیفیت خواب در افراد مبتلا به افسردگی اساسی بود.روش پژوهش: در این مطالعۀ کارآزمایی بالینی، 60 بیمار مبتلا به افسردگی (میانگین سنی 32/92 سال و انحراف معیار 4/7 سال) بهطور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: گروه فعالیت بدنی، گروه ترکیبی (فعالیت بدنی و تصویرسازی کارکردی)، و گروه کنترل. همۀ شرکتکنندگان در چهار مرحلۀ پیشآزمون، مداخلۀ هشتهفتهای، پسآزمون و پیگیری یکماهه ارزیابی شدند. متغیرهای اندازهگیریشده شامل علائم افسردگی (مقیاس سنجش افسردگی بک)، اضطراب (مقیاس سنجش اضطراب بک)، کیفیت خواب (مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ) و زمان واکنش (سنجش سرعت حرکت نلسون) بود. دادههای جمعآوریشده با استفاده از تحلیل واریانس ترکیبی (درونگروهی شامل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری و بینگروهی شامل فعالیت بدنی، ترکیبی و کنترل) دوراهه و آزمونهای تعقیبی بنفرونی تحلیل شد.یافتهها: نتایج نشان داد که گروه ترکیبی بهطور شایان توجهی علائم افسردگی و اضطراب را کاهش داده و زمان واکنش را بهبود بخشیدهاند. هر دو گروه مداخلهای (فعالیت بدنی و ترکیبی) در کاهش علائم افسردگی مؤثر بودند، اما تنها گروه ترکیبی در بهبود کیفیت خواب مؤثر بود.نتیجهگیری: یافتههای این تحقیق نشان میدهد که ترکیب فعالیت بدنی و تصویرسازی کارکردی رویکرد درمانی جامع و مؤثری برای افسردگی است. این روش علاوه بر کاهش علائم افسردگی و اضطراب، شاخص روانی-حرکتی را نیز بهبود میبخشد. نتایج این تحقیق میتواند به بهبود برنامههای درمانی برای بیماران مبتلا به افسردگی کمک کند.
مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I
علی شفیع زاده؛ ژاله بهرامیان؛ غلامعلی میرزاییان؛ فرشاد عباسی
چکیده
مقدمه: حالات خلقی و مهارتهای ذهنی ورزشکاران ارتباط مستقیمی با ارتقا و حفظ عملکرد ماهرانۀ آنان دارد. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ حالات خلقی و آمادگیهای ذهنی ورزشکاران نخبه و غیرنخبۀ استان چهارمحال و بختیاری و تعیین ارتباط این عوامل بود.روش پژوهش: جامعۀ آماری پژوهش 111 نفر از ورزشکاران زن و مرد استان چهارمحال و بختیاری در 18 رشتۀ ورزشی بودند ...
بیشتر
مقدمه: حالات خلقی و مهارتهای ذهنی ورزشکاران ارتباط مستقیمی با ارتقا و حفظ عملکرد ماهرانۀ آنان دارد. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ حالات خلقی و آمادگیهای ذهنی ورزشکاران نخبه و غیرنخبۀ استان چهارمحال و بختیاری و تعیین ارتباط این عوامل بود.روش پژوهش: جامعۀ آماری پژوهش 111 نفر از ورزشکاران زن و مرد استان چهارمحال و بختیاری در 18 رشتۀ ورزشی بودند که بر اساس نتایج سه سال اخیر حضورشان در مسابقات به دو گروه نخبه و غیرنخبه تقسیم شدند. بر اساس معیارهای تعیینشده 48 ورزشکاران نخبه و 63 نفر غیرنخبه انتخاب شدند. اطلاعات حالات خلقی ورزشکاران با پرسشنامۀ حالات خلقی برومز و مهارتهای ذهنی آنان با آزمون مهارتهای ذهنی اتاوا -3 گردآوری شد.یافتهها: نتایج نشان داد بین سابقۀ ورزشی، جنسیت و تعداد نفرات ورزشکاران دو گروه نخبه و غیرنخبه تفاوت معناداری وجود ندارد. حالات خلقی سرزندگی، سردرگمی، آرامش و شادکامی و زیرمقیاسهای خلق مثبت و منفی و نمرۀ کل خلق بین دو گروه تفاوت معناداری داشت. بین نمرۀ کل مهارتهای ذهنی و مهارتهای روانی-جسمانی دو گروه نخبه و غیرنخبه تفاوت معناداری وجود داشت. مهارتهای پایۀ گروه نخبه، مهارتهای روانی_تنی، شناختی و کل مهارتهای ذهنی دو گروه نخبه و غیرنخبه با خلق مثبت ارتباط مستقیم و معناداری داشت. نمرۀ کل مهارتهای ذهنی با نمره کل حالات خلقی در گروه غیرنخبه رابطۀ مستقیم و معنادار داشت و در گروه نخبه این رابطه معکوس ولی معنادار نبود.نتیجهگیری: برای ارتقای عملکرد ورزشکاران و کسب نتایج بهتر در مسابقات، توصیه میشود تمرکز برنامههای روانشناختی بر خلق مثبت و مهارتهای ذهنی پایه متمرکز شود.
مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I
کیوان ملا نوروزی؛ لیلا عطری؛ صالح رفیعی؛ سید محی الدین بهاری
چکیده
مقدمه: یادگیری مشاهدهای یکی از رویکردهای مهم در آموزش مهارتهای حرکتی است که میتواند از طریق جهتدهی به توجه و بهینهسازی راهبردهای بینایی، به بهبود عملکرد منجر شود. یکی از شاخصهای کلیدی در این زمینه، «چشم آرام» است که نقش مهمی در دقت اجرای مهارتهای هدفگیری دارد. از اینرو، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر زاویۀ نمایش بر ...
بیشتر
مقدمه: یادگیری مشاهدهای یکی از رویکردهای مهم در آموزش مهارتهای حرکتی است که میتواند از طریق جهتدهی به توجه و بهینهسازی راهبردهای بینایی، به بهبود عملکرد منجر شود. یکی از شاخصهای کلیدی در این زمینه، «چشم آرام» است که نقش مهمی در دقت اجرای مهارتهای هدفگیری دارد. از اینرو، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر زاویۀ نمایش بر یادگیری پرتاب آزاد مینیبسکتبال و مدت زمان چشم آرام در دختران ۱۰ تا ۱۲ ساله پرداخت.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی، مقطعی و کاربردی است. جامعۀ آماری شامل دانشآموزان دختر مقطع ابتدایی بود. شرکتکنندگان در دو گروه الگودهی با نمای ساجیتال و فرونتال قرار گرفتند. متغیر چشم آرام با استفاده از دستگاه ردیابی بینایی دوچشمی Pupil Labs Core ثبت شد. دادهها پس از بررسی نرمال بودن با تحلیل واریانس مرکب و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد اثر مرحلۀ اندازهگیری بر دقت پرتاب آزاد و مدت زمان چشم آرام معنادار است، درحالیکه اثر گروه و تعامل گروه × مرحله معنادار نبود. هر دو گروه افزایش معناداری را در عملکرد پرتاب و مدت زمان چشم آرام از پیشآزمون تا یادداری نشان دادند.نتایج: یافتهها حاکی از آن است که یادگیری مشاهدهای، صرفنظر از زاویۀ نمایش، موجب بهبود پایدار عملکرد حرکتی و شاخصهای بینایی میشود و نمای اول شخص و سوم شخص اثربخشی مشابهی در الگودهی حرکتی کودکان دارند.
