تاثیر محیط غنی در خانه بر سرعت پیشرفت یادگیری دریبل فوتبال پسران 6 تا 13 ساله
صفحه 159-171
https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.205282.1067
سجاد ترشیزی، مهدی شهبازی، ابوذر دارابی
چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر محیط غنی خانه بر سرعت پیشرفت اکتساب مهارت دریبل فوتبال پسران بود.جامعة آماری تحقیق کودکان 6 تا 13 سالة منطقة 1 شهر تهران بودند. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. براساس نتایج پرسشنامة توزیع شده، 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به دو گروه غنی و غیر غنی تقسیم شدند. در ابتدا از هر دو گروه به عنوان پیش آزمون، آزمون دریبل فوتبال به عمل آمد. سپس به هر دو گروه غنی و غی رغنی به مدت 9 روز و در هر روز یک جلسه تمرین داده شد. پس از پایان هر جلسة تمرین از هر دو گروه 2 و برای تغییرات × مجدداً آزمون دریبل فوتبال گرفته شد. برای مقایسة دو گروه از تحلیل کوواریانس مرکب همبسته استفاده شد. شاخص لاندای ویلکز نشان داد که اثر محیط بر سرعت پیشرفت یادگیری t درون گروهی از آزمون 0= ضریب ایتا) و گروه غنی نسبت به گروه غیرغنی دارای سرعت / و 608 P<0/014 F( 19 و 9 )=3/ معن ادار است ( 27
پیشرفت یادگیری بیشتری بود. با مقایسة روز های تمرین دو گروه، گروه غنی در تمام روزها به جز روز چهارم، به طورهمبسته نشان داد که تفاوت معنا داری بین پیش آزمون و روز نهم t معناداری بهتر از گروه غیرغنی بود. همچنین نتایج وجود داشت. به طور کلی، نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد که (P<0/ و گروه غیرغنی ( 001 (P<0/ گروه غنی ( 001
محیط غنی خانه موجب بهبود معنا دار سرعت پیشرفت یادگیری می شود.
مایندفولنس، هوش هیجانی و سرسختی ذهنی در کاراته کاهای نخبة موفق و ناموفق سوپرلیگ کاراتة مردان ایران
صفحه 173-193
https://doi.org/10.22059/jmlm.2017.227331.1219
صادق رنجبر، حسن غرایاق زندی، سید محسن فاطمی
چکیده برحسب مطالعات متعدد صور تگرفته در حیطة روان شناسی ورزش می توان گفت که عملکرد مطلوب ورزشی به عوامل
روان شناختی بسیاری مرتبط است و ویژگی های شخصیتی و روان شناختی از عوامل تأثیرگذار بر پیشرفت ورزشی است.
هدف این پژوهش مطالعه و مقایسة مایندفولنس، هوش هیجانی و سرسختی ذهنی در کارات هکاهای موفق و ناموفق سوپر
لیگ کاراتة مردان ایران بود. مطالعة حاضر از نوع علی مقایسه ای و جامعة آماری کاراته کاهای سوپر لیگ کاراتة مردان
ایران در سال 1394 در بخش کومیته بودند. داده های اولیه به روش در دسترس از 70 نفر از ورزشکارانِ تمام تیم های
شرکت کننده_ به ویژه دو تیم بالا و سه تیم پایین جدول_ در سوپر لیگ کاراته جم عآوری شد. پس از ب هدست آوردن
اطلاعات مربوط به تعداد مبارزات و نتایج آن برای هر ورزشکار، عملکرد بهینة کاراته کاها محاسبه و دو گروه کاراته کای
موفق و ناموفق تعیین شد (هر گروه 30 نفر). ابزار استفاده شده در این پژوهش شامل فرم رضایت نامه و دموگرافیک،
پرسشنامة مایندفولنس ورزشی، پرسشنامة هوش هیجانی شاته و پرسشنامة 48 سؤالی سرسختی ذهنی بود. پس از
و شاپیرو ویلک، نتایج آزمون تی دو گروه مستقل K-S بررسی نرمال بودن توزیع داده ها در دو گروه با استفاده از آزمون
نشان داد که تفاوت مایندفولنس بین کاراته کاهای موفق و ناموفق از لحاظ آماری معنادار نبود، اما تفاوت هوش هیجانی و
سرسختی ذهنی بین دو گروه معنادار بود. در مجموع می توان گفت که بخش چشمگیری از یافته ها بر نقش ویژگ یهای
روان شناختی در عملکرد و موفقیت ورزشی بین دو گروه کاراته کای نخبه که در بالاترین سطح از کاراتة جهان و آسیا
قرار دارند، تأکید می کند.
تأثیر اطلاعات افزوده پیشخوراندی به مشاهده الگو بر یادگیری مهارت پرتاب آزاد پنالتی مینی بسکتبال در کودکان
صفحه 195-212
https://doi.org/10.22059/jmlm.2017.240447.1293
محمد حسین زمانی، ایوب هاشمی، رسول عابدان زاده
چکیده هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر اطلاعات افزودۀ پیشخوراندی به مشاهدۀ الگو بر یادگیری مهارت پرتاب آزاد مینیبسکتبال در کودکان بود. برای این منظور 45 کودک دهساله بهصورت در دسترس بهعنوان نمونۀ تحقیق انتخاب شدند و در سه گروه (اطلاعات افزودۀ پیشخوراندی+ مشاهده، مشاهده+ بازخورد آگاهی از نتیجه و کنترل (C)) تقسیم شدند. روش تحقیق نیمهتجربی و طرح تحقیق بهصورت پیشآزمون-پسآزمون و آزمون یادداری بود. تکلیف مورد استفاده در این تحقیق مهارت پرتاب آزاد مینیبسکتبال بود. ابتدا شرکتکنندگان در مرحلۀ پیشآزمون 15 کوشش را انجام دادند. مرحلۀ اکتساب در 6 بلوک 15 کوششی مشاهده و در پی آن تمرین بدنی بود. آزمون یادداری نیز 48 ساعت بعد از آخرین بلوک تمرینی در 15 کوشش اجرا شد. دادهها از طریق روشهای آماری تحلیل واریانس مرکب، تحلیل واریانس بینگروهی و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هم در مرحلۀ اکتساب و هم در مرحلۀ یادداری گروه اطلاعات افزودۀ پیشخوراندی + مشاهده که قبل از مشاهده در مورد کیفیت مدل آگاهی کسب کرده بودند، عملکرد بهتری را نسبت به دو گروه دیگر از خود نشان دادند (05/0P<). در کل نتایج این تحقیق نشان داد که آگاهی از عملکرد مدل قبل از مشاهده نسبت به زمانیکه بعد از نمایش آگاه میشویم، یادگیری یک تکلیف پرتابی را معنادارتر میکند. بنابراین پیشنهاد میشود که از اطلاعات پیشخوراندی در مورد کیفیت مدل قبل از مشاهده، بهمنظور بهبود بهتر عملکرد آزمودنیها استفاده شود.
مطالعه تأثیر سبک زندگی مادران باردار بر شاخصهای رشد جسمانی نوزادان پس از تولد
صفحه 213-226
https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.249413.1333
ساناز خسروی نژاد، مرتضی طاهری، عباس صادقی
چکیده شاخص های رشدی نوزادان از موارد مهم در ارزیابی و مراقب تهای دوران بارداری است که تأثیر بسزایی در زندگی پس از
تولد متولدین دارد. ازاین رو، شناخت عوامل مرتبط با آن امری مهم و ضروری است. ازاین رو پژوهش حاضر با هدف،
بررسی ارتباط سبک زندگی مادران باردار بر شاخص های رشد جسمانی نوزادان پس از تولد انجام گرفت. این پژوهش
28 سال) مراجعه کننده به بیمارستان /1±5/ همبستگی توصیفی – مقایسه ای بر روی 412 زن باردار (با میانگین سنی 6
مهدیة تهران به صورت مقطعی و میدانی انجام گرفت. افراد به روش در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده ها با
و اطلاعات مربوط به شاخص های رشدی نوزادان از پروندة پزشکی موجود در (LSQ) استفاده از پرسشنامة سبک زندگی
مقایسه شد. آزمون NCHS بیمارستان مهدیة تهران استخراج و ثبت شد. سپس شاخ صهای رشدی با نورم استاندارد
مستقل و تک نمونه و همبستگی پیرسون به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. براساس نتایج پژوهش، کیفیت t آماری
سبک زندگی زنان باردار مورد مطالعه، در حد متوسطی گزارش شد. همچنین مقایسة شاخص های وزن، قد تفاوت
که نشان از .(P≤0/ نشان داد ( 05 NCHS معناداری را در مقطعی از بازه های زمانی پس از تولد در مقایسه با هنجار
پایین تر بودن این هنجار در نوزادان ایرانی در قیاس با هنجار جهانی است. از طرف دیگر، دور سر نوزادان تفاوت
با توجه به یافته های پژوهش در خصوص سبک زندگی و فعالیت بدنی متوسط در .(P=0/ معناداری را نشان نداد ( 18
زنان باردار، احتمالاً توصیة مادران به انجام فعالیت بدنی بیشتر و بهبود کیفیت تغذیة آنها بتواند سبک زندگی آنها را ارتقا
دهد و از این طریق بتوان شاخص های رشدی نوزادان را بهبود بخشید
اثرمداخله تمرین بدنی بر عملکرد شناختی و فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغزدرکودکان مبتلابه اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی
صفحه 227-242
https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.244615.1313
مژگان معمارمقدم، حمیدرضا طاهری تربتی، علی کاشی
چکیده هدف از این مطالعه بررسی اثر یک دوره تمرین بدنی بر عملکرد شناختی و فاکتور نروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) در کودکان مبتلابه اختلال نارسایی توجه / فزون کنشی (ADHD) بود. این تحقیق به روش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون اجرا شد. شرکتکنندگان شامل 25 دانشآموز پسر 10 تا 7 سال مراجعهکننده به کلینیک ویژه بیمارستان روانپزشکی ابنسینا مشهد بودند که بهطور تصادفی به دو گروه (کنترل و تجربی) تقسیم شدند. گروه تجربی در یک برنامه ورزشی به مدت 24 جلسه و هر جلسه به مدت 75 دقیقه، شرکت کردند. تمامی شرکتکنندگان آزمون استروپ و آزمون برو نه برو را قبل و بعد از تمرین ورزشی اجرا کردند. همچنین نمونههای خونی شرکتکنندگان برای اندازهگیری BDNF سرم قبل و بعد از دوره مداخله فعالیت بدنی گرفته شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمون ANCOVA انجام شد. نتایج نشان داد که عملکرد شناختی کودکان در گروه تجربی در آزمونهای استروپ و برو نه برو در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنیداری داشته است. همچنین سطوح BDNF سرم نیز افزایش معناداری را نشان داد (05/0>p). این یافتهها نشان داد که یک برنامه ورزشی سازمانیافته به بهبود عملکرد شناختی و درمان کودکان مبتلابه ADHD کمک میکند.
تاثیر تمرینات ورزشی اجباری و اختیاری، به عنوان یک فاکتور غیر فارماکولوژیک بر رفتارهای تغییریافته براثر استرس جدایی از مادر در موش نژاد ویستار
صفحه 243-256
https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.235001.1254
اتنا یزدان شناس، مقصود پیری، محمدعلی آذربایجانی
چکیده در پژوهش حاضر تأثیرات مثبت تمرینات ورزشی اجباری و اختیاری به عنوان یک فاکتور غیرفارماکولوژیک بر روی
رفتارهای تغییریافته بر اثر استرس جدایی از مادر بررسی شد. در پژوهش حاضر 48 سر بچه موش نر انتخاب و از روز 2
تا 14 به مدت 180 دقیقه از مادرشان جدا شدند. سپس در روز 21 این موش ها به صورت تصادفی به چهار گروه قسمت
شدند. گروه ها شامل با استرس جدا شدن از مادر، کنترل، تردمیل، رانینگ ویل بود. گروه اول از روز 2 تا 14 جدایی از
مادر را تجربه کردند و گروه شاهد از همان ابتدا ب ههمراه مادر نگهداری شدند. گروه های تمرینی نیز، از روز 21 تولد،
شروع به تمرین کردند. سپس بر روی گروه ها تست های رفتاری اضطراب و افسردگی جوندگان از جمله ای پی ام،
،P< 0/ اسپلش، اف اس تی و اپن فیلد انجام گرفت. داده های به دست آمده با روش های تی و آنوا در سطح معناداری 05
آنالیز آماری شدند. با استفاده از تست های رفتاری مشخص شد که استرس جدایی از مادر موجب بروز رفتارهای
افسردگی شد. از طرفی ورزش اختیاری در مقایسه با گروه استرس موجب بروز تأثیرات ضدافسردگی شده است،
درحالی که تغییر معناداری بین اثر ورزش اجباری و گروه استرس دیده نشد. نتایج نشان داد که تمرینات ورزشی
به خصوص ورزش اختیاری در دوران نوجوانی استرس، رفتارهای افسردگی و اضطراب در بزرگسالی را کاهش می دهد.
تأثیر آموزش مهارتهای حرکتی بنیادی بر تکانشگری شناختی، تکانشگری حرکتی و توجه پیوسته در دانشآموزان با علائم اختلال نارسایی توجه/بیشفعالی
صفحه 257-275
https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.248726.1331
سیده بهار بنی کریمی، حبیب هادیانفرد، ربابه رستمی
چکیده اختلال نارسایی توجه/بیشفعالی از جمله اختلالات رشدی عصبی رایج میان کودکان میباشد که میتواند مشکلات متعددی را در زمینههای گوناگون شناختی، اجتماعی و تحصیلی ایجاد کند. پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر مهارتهای حرکتی بنیادی بر تکانشگری شناختی، تکانشگری حرکتی و توجه پیوسته در دانش آموزان مقطع ابتدایی با علائم اختلال نارسایی توجه/بیشفعالی انجام شد. روش پژوهش، شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانشآموزان پسر ثبتنامشده در مقاطع ابتدایی دبستانهای دولتی شهر شیراز بودهاست. نمونهی موردمطالعه 38 نفر از دانشآموزان با علائم بیشفعالی بودند که بهصورت چندمرحلهای و سپس بر اساس مقیاس درجهبندی سوانسون، نولان و پلهام (SNAP-IV) انتخاب گردیدند. دانشآموزان بهصورت تصادفی در دو گروه کنترل (17 نفر) و آزمایش (21 نفر) قرار دادهشدند. گروه آزمایش به مدت ده جلسه در برنامه مهارتهای حرکتی بنیادی تمرین دادهشد و گروه کنترل به فعالیتهای روزمره خود پرداخت. یکجلسه قبل و پس از مداخلات، هردو گروه از دانشآموزان با استفاده از آزمونهای عملکرد پیوسته، مازهای پورتئوس، جایگذاری اوکانر و آزمون پاس ایفرد مورد سنجش قرار گرفتند. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس طرحهای تکراری مختلط انجام گردید و نشانداد که تمرین مهارتهای حرکتی بنیادی میتواند در عملکرد کودکان با علائم بیشفعالی در تکانشگری حرکتی تأثیر معناداری داشتهباشد. اما شواهدی مبنی بر تأثیر تمرینات ذکرشده بر توجه پیوسته و تکانشگری شناختی یافتنشد. باتوجه به یافتههای پژوهش میتوان نیتجهگرفت تمرین مهارتهای حرکتی بنیادی بهصورت کوتاهمدت میتواند بر کنترل حرکت و تکانه در کودکان با علائم نارسایی توجه/بیشفعالی مفید واقع گردد.
تاثیر تمرین های دید ورزشی بر ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی
صفحه 277-292
https://doi.org/10.22059/jmlm.2018.239824.1289
محبوبه امامی، علیرضا بهرامی، ولی شیری
چکیده کودکان با کم توانی ذهنی مشکلات عدیده ای در زندگی روزمره و مسائل آموزشی تجربه می کنند که یکی از این مشکلات تاثیرگذار در زمینه ادراک بینایی می باشد بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات دید ورزشی بر ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی شهر اصفهان می باشد. از بین دانش آموز کم توان ذهنی آموزش پذیر 7 تا 11 سال 30 کودک بعنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری قرار گرفتند که شامل دو گروه کنترل و تجربی بودند جهت انتخاب نمونه ها قبل از شروع تمرین از کودکان کم توان ذهنی تست هوش وکسلر گرفته شد و کودکان آموزش پذیر وارد مطالعه شدند همچنین قبل از شروع تمرین، پیش آزمون ادراک بینایی TVPS-II از نمونه ها بعمل آمد و بعد از آن گروه تجربی تمرین خود را که شامل 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه بود انجام دادند. در آخرین مرحله، پس آزمون ادراک بینایی TVPS-II گرفته شد. براساس نتایج تحلیل مانکووا (با کنترل نمره های پیش آزمون) تمرین دید ورزشی در مرحله پس آزمون بر میانگین تمامی مولفه های ادراک بینایی به جز مولفه آزمون ثبات شکل اثر داشت (05/0>P). همچنین نتایج نشان داد، تمرین های دید ورزشی می تواند باعث بهبود ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی شود بنابراین پیشنهاد می شود جهت درمان و توانبخشی اختصاصی این کودکان از تمرین های دید ورزشی نیز در فرایند بهبودی استفاده شود.
